Het laatste nieuws over Ángel Di María

Ángel Di María is een Argentijnse vleugelaanvaller. De 145-voudig international van Argentinië verruilde Benfica in de zomer van 2025 voor Rosario Central.

• Di María speelt momenteel voor Rosario Central
• In Europa speelde de aanvaller voor Real Madrid, Manchester United, PSG, Juventus en Benfica
• Hij veroverde landstitels in Frankrijk (vijfmaal), Spanje, Portugal en Argentinië
• Di María debuteerde in 2008 voor de Argentijnse ploeg
• Hij won de wereldbeker en twee Copa América’s met diens geboorteland

Clubcarrière Ángel Di María

Ángel Fabián Di María Hernández werd op 14 februari 1988 ter wereld gebracht in de Argentijnse stad Rosario. Zijn latere teamgenoot Lionel Messi groeide op in dezelfde stad. “Ik groeide op door te spelen op straat, met mijn vrienden”, verklaarde de linkspoot jaren later in gesprek met Real Madrid TV. “Het was een zeer bescheiden wijk, met nederige huizen vol met hardwerkende mensen. We hadden genoeg te eten en hadden genoeg om benodigheden te kopen. Mijn ouders werkten, waardoor ze voetbalschoenen voor me konden kopen.”

Ieder weekend kwam de gehele familie bijeen voor een barbeque. Waaronder dus ook zijn ouders (Miguel en Diana). “Mijn vader groeide bijna uit tot profvoetballer, maar in zijn buurt blesseerde hij zijn knie op straat. Hij speelde toen in een reserveteam van River Plate”, onthulde Di María. Senior groeide op als een kritische supporter, waar zijn moeder hem eveneens fanatiek volgde. “Zij is bijzonder, uniek. Ze zegent mij en geeft me kracht voorafgaand aan wedstrijden. Ze waakt altijd over me, zelfs nu ik getrouwd ben.”

CD El Torito fungeerde als de eerste voetbalclub van Di María, die ook twee zussen heeft (Vanesa en Evelyn). De club uit Rosario eerde hem gedurende zijn voetbalcarrière middels een fraaie muurschildering. Zijn kwaliteiten vielen al snel op bij talentscouts van Rosario Central. In The Independent onthulde de vleugelaanvaller dat zijn oude club 35 ballen ontving als beloning. Bij de profclub uit zijn geboortestad doorliep hij vervolgens de volledige jeugdopleiding.

Doorbraak bij Rosario Central

Op 15 december 2005 maakte Di María zijn debuut in de hoofdmacht van Rosario Central. Op bezoek bij Independiente (2-2) mocht de aanvaller na zeventig minuten invallen voor Emiliano Vecchio. In het restant van het seizoen 2005-2006 steeg zijn teller naar veertien officiële wedstrijden, waarvan één als basisspeler en dertien als invaller. De technische staf van Los Guerreros gunde hem viermaal speeltijd in de Copa Libertadores, de Zuid-Amerikaanse equivalent van de Champions League.

Di María maakte zijn eerste doelpunt als profvoetballer op 25 november 2006. Voor eigen publiek wist de getalenteerde aanvaller toe te slaan ten koste van Quilmes AC (4-2 zege). In de loop van het seizoen 2006-2007 steeg diens rendement naar zes doelpunten en twee assists in 25 officiële wedstrijden. Een trofee leverde dat niet op, maar wel een transfer naar de Portugese topclub Benfica. De formatie uit Lissabon betaalde zo’n zes miljoen euro voor de opvolger van aanvoerder Simão.

Kampioen met Benfica

Op 2 september 2007 maakte Di María zijn debuut voor Benfica, dat op eigen veld een 0-3 overwinning boekte op CD Nacional. De vleugelaanvaller versierde in het slotkwartier een door Óscar Cardozo benutte strafschop. Diezelfde maand debuteerde hij in de Champions League tegen AC Milan (2-1 zege). De Argentijnse nieuwkomer produceerde in het seizoen 2007-2008 een zestal assists in 45 officiële wedstrijden en wist in het UEFA Cup-duel met 1. FC Nürnberg (2-2) zijn eerste doelpunt mee te pikken.

Door een kuitblessure kwam Di María in het seizoen 2008-2009 niet verder dan 35 officiële wedstrijden, vier doelpunten en drie assists. Zo kreeg de aanvaller speeltijd in de Taça da Liga-finale tegen stadsgenoot Sporting Portugal (winst na strafschoppen). In zijn derde contractjaar wist de linkspoot uit Rosario zijn stempel te drukken door tien doelpunten en negentien assists te produceren in 45 officiële wedstrijd. In februari 2010 maakte hij een hattrick tegen Leixões SC (0-4 zege). Benfica kroonde zich tot landskampioen en prolongeerde de Taça da Liga.

Di María was in de zomer van 2010 actief op het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika. Tijdens die eindronde wisten Benfica en Real Madrid overeenstemming te bereiken over een deal ter waarde van 36 miljoen euro, waarvan elf miljoen euro aan bonussen. Op 28 juni van dat jaar maakte de Spaanse topclub de deal officieel wereldkundig via de officiële kanalen. Ruim een week later doorstond de Zuid-Amerikaanse smaakmaker de medische keuring bij De Koninklijke met een zesjarig contract als beloning.

Champions League-winnaar met Real

Op 29 augustus 2010 maakte Di María zijn debuut voor Real Madrid, dat het nieuwe LaLiga-seizoen opende met een doelpuntloos gelijkspel bij Real Mallorca. In de derde speelronde wist de Argentijnse miljoenenaanwinst de ban te breken tijdens het bezoek aan Real Sociedad (1-2 zege). De aanvaller verhoogde zijn rendement in het seizoen 2010-2011 naar negen doelpunten en maar liefst 26 assists in 53 officiële wedstrijden. In de Copa del Rey-finale tegen FC Barcelona gaf hij de beslissende voorzet op Cristiano Ronaldo (1-0 na verlenging).

Het seizoen 2011-2012 kenmerkte zich door spierblessures, waardoor Di María genoegen moest nemen met 32 officiële wedstrijden voor Real Madrid. De aanvaller wist desondanks zeven doelpunten en zeventien assists af te leveren. Met zijn prestaties leverde hij een aandeel in het behaalde kampioenschap. De linkspoot scoorde onder meer in de stadsderby tegen Atlético Madrid (4-1 zege) alsmede de Champions League-duels met Dinamo Zagreb (0-1 zege) en APOEL Nicosia (5-2 zege). Door toedoen van Bayern München sneuvelde men opnieuw in de halve finale.

In het seizoen 2012-2013 strandde Real Madrid wéér in de halve finale door toedoen van Borussia Dortmund. Ook verloor men de finale van de Copa del Rey, maar ten koste van FC Barcelona veroverde men wel de Supercopa de España. Zijn eigen rendement liep op naar negen doelpunten en zestien assists in 52 officiële wedstrijden. In het seizoen 2013-2014 bleef hij van grote waarde met elf doelpunten en 26 assists in een identiek aantal wedstrijden. De Koninklijke veroverde met diens hulp de Champions League en de Copa del Rey.

Lijnrecht tegenover Van Gaal

Real Madrid won in augustus 2014 de Europese Supercup ten koste van Sevilla (2-0 zege). Di María bleef in die wedstrijd op de bank, maar kwam vervolgens wel in actie tijdens de eerste Supercopa-ontmoeting met Atlético Madrid (1-1). Diezelfde maand bereikte de Spaanse grootmacht een akkoord met Manchester United ter waarde van 75 miljoen euro. Met zijn vijfjarige contract verzekerde hij zich van een Brits transferrecord. Op 30 augustus 2014 debuteerde hij op bezoek bij Burnley (0-0) als Red Devil.

Manchester United won de eerstvolgende Premier League-wedstrijd op 14 september 2014 ten koste van Queens Park Rangers (4-0). Di María leverde een waardevol aandeel door een doelpunt en een assist mee te pikken op Old Trafford. Gaandeweg het seizoen 2014-2015 steeg zijn aandeel naar vier doelpunten en elf assists in 32 officiële wedstrijden. Onder leiding van Louis van Gaal moest de grootmacht genoegen nemen met een vierde plaats in de Premier League en voortijdige uitschakeling in beide bekertoernooien.

In zijn eerste contractjaar kwam Di María meteen lijnrecht tegenover Van Gaal te staan. De aanvaller ontwikkelde wrok jegens de Nederlandse bondscoach, die hij in 2021 verbaal te grazen nam. “Van Gaal was de slechtste coach in mijn carrière”, verklaarde hij tijdens een interview met TyC Sports. “Ik kon scoren of assists geven, maar de volgende dag liet hij me toch alleen de slechte passes zien. Hij behandelde me bovendien van de ene op de andere dag opeens heel slecht. Het leek alsof hij zichzelf belangrijker vond dan de spelers.”

Kampioen met Paris Saint-Germain

Di María besloot na één seizoen reeds te vertrekken bij Manchester United. Voor circa 63 miljoen euro maakte de Argentijn medio 2015 de overstap naar Paris Saint-Germain. De rechtsbuiten debuteerde op 30 augustus 2015 op bezoek bij AS Monaco (0-3 zege) en produceerde meteen een assist. Zijn eerste doelpunt voor de Franse grootmacht volgde op 15 september van datzelfde jaar in het Champions League-duel met Malmö FF (2-0 zege). Een week later was het opnieuw raak in het competitieduel met EA Guingamp (3-0 zege).

Waar Di María in Manchester worstelde, daar wist hij in Parijs zijn zelfvertrouwen te hervinden. Dit resulteerde in het seizoen 2015-2016 meteen in daverende statistieken: vijftien doelpunten en 25 assists in 47 officiële wedstrijden. Onder leiding van Laurent Blanc veroverde Paris Saint-Germain in zijn eerste contractjaar meteen de landstitel, de Coupe de France, de Coupe de la Ligue en de Trophée des Champions. Door toedoen van Manchester City eindigde het Champions League-avontuur evenwel in de kwartfinales.

Sterspeler Kylian Mbappé leidde AS Monaco in het seizoen 2016-2017 overtuigend naar de landstitel. Een hard gelag voor Paris Saint-Germain, dat de overige hoofdprijzen in Frankrijk prolongeerde. Di María leidde Les Parisiens in februari 2017 naar een 4-0 overwinning op FC Barcelona (twee doelpunten) in de Champions League, maar de returnwedstrijd ging op iconische wijze verloren: 6-1. Zijn seizoenstotaal steeg naar veertien doelpunten en vijftien assists in 43 officiële wedstrijden.

Hegemonie in Parijs

Paris Saint-Germain besloot in de zomer van 2017 keihard terug te slaan. De Parijzenaars kochten Neymar voor 222 miljoen euro van FC Barcelona en haalden Mbappé op bij concurrent AS Monaco. In het seizoen 2017-2018 bleek de bespeler van het Parc des Princes niet af te stoppen, aangezien men alle Franse hoofdprijzen veroverde. Alleen de Champions League-bokaal ontbrak door toedoen van Real Madrid (achtste finales). Di María wist bij te dragen middels 21 doelpunten en twaalf assists in 45 officiële wedstrijden, waaronder een hattrick tegen FC Sochaux (1-4 zege).

In augustus 2018 leidde Di María zijn manschappen naar de Trophée des Champions middels een dubbelslag tegen AS Monaco (4-0). Paris Saint-Germain prolongeerde tevens de landstitel, maar greep naast bekersucces en strandde in de Champions League door uitgerekend Manchester United. Op Old Trafford haalde de Argentijn nog wel zijn gram middels een 0-2 zege en twee assists. Zijn seizoenstotaal steeg naar negentien doelpunten en zeventien assists in 45 officiële wedstrijden.

In het seizoen 2019-2020 veroverde Paris Saint-Germain alle Franse trofeeën. Men bereikte tevens de Champions League-finale, maar Bayern München zegevierde met 0-1. Di María sloot zijn vijfde contractjaar af met dertien doelpunten en 23 assists in 41 officiële wedstrijden. De Parijzenaars verspeelden het kampioenschap in 2021 aan Lille OSC, maar behaalden wel de Coupe de France en de Trophée des Champions. In het seizoen 2021-2022 voegde men alleen de landstitel toe aan de prijzenkast.

Eén seizoen bij Juventus

Di María voegde in zijn laatste twee seizoenen bij Paris Saint-Germain nog 74 officiële wedstrijden, tien doelpunten en 28 assists toe aan zijn totaal. De mijlpaal van driehonderd wedstrijden kwam in zicht, maar in de zomer van 2022 besloot de Argentijn transfervrij over te stappen naar Juventus. Op 15 augustus 2022 maakte de vleugelaanvaller zijn debuut voor De Oude Dame, dat een 3-0 zege boekte op Sassuolo. Met een doelpunt en een assist onderstreepte hij meteen zijn meerwaarde.

In september 2022 ontving Di María al voor rust een rode kaart tegen AC Monza (1-0 nederlaag), waardoor hij meerdere wedstrijden vanaf de tribune moest toekijken. De aanvaller onderscheidde zich in februari 2023 daarentegen middels een hattrick in de Europa League-wedstrijd tegen FC Nantes (0-3 zege). Juventus strandde in de halve finale tegen Sevilla en greep op andere fronten eveneens mis. Zijn seizoenstotaal steeg ondertussen naar acht doelpunten en zeven assists in veertig officiële wedstrijden.

Het contract tussen Juventus en Di María liep in de zomer van 2023 af. Beide partijen besloten af te zien van een langere samenwerking. Clubs uit Saudi-Arabië probeerden hem te verleiden tot een lucratieve overstap, maar de aanvaller liet zijn gevoel spreken en keerde terug naar zijn oude club Benfica. Na het ondertekenen van een eenjarig contract presteerde de Portugese topclub hem voor circa tweeënhalf duizend fans in het Estádio da Luz.

Terugkeer bij Benfica

Op 9 augustus 2023 maakte Di María zijn officiële comeback namens Benfica. In de strijd om de Portugese Supercup wist de Argentijnse vleugelaanvaller FC Porto te pijnigen middels een doelpunt (2-0 zege). Zijn rentree in de Primeira Liga ging vijf dagen later eveneens gepaard met een doelpunt, maar eindigde wel in een 3-2 nederlaag. Benfica moest uiteindelijk genoegen nemen met een tweede plaats achter Sporting Portugal. Zijn seizoenstotaal steeg ondertussen naar zeventien doelpunten en vijftien assists in 48 officiële wedstrijden.

Benfica veroverde in januari 2025 de Taça da Liga door stadsgenoot Sporting Portugal te verslaan. Di María fungeerde als aangever bij de openingstreffer en schoot als eerste raak in de gewonnen strafschoppenserie. De stadsgenoot was daarentegen te sterk in de titelstrijd (twee punten verschil) en de finale van de Taça de Portugal (1-3 na verlenging). In het seizoen 2024-2025 bleef de linkspoot leveren door negentien doelpunten en tien assists te produceren in 44 officiële wedstrijden.

Op het gloednieuwe WK voor clubteams scoorde Di María tegen Chelsea, maar de Londenaren zegevierden na verlenging met 1-4. Daarmee kwam zijn periode bij Benfica officieel ten einde. Op 29 mei 2025 had de aanvaller al ingestemd met een transfervrije overstap naar zijn allereerste profclub Rosario Central. In zijn geboortestad ondertekende de routinier een eenjarig contract met optiejaar.

Laatste kunstje in Rosario

Di María maakte op 12 juli 2025 zijn rentree voor Rosario Central, dat zich voor eigen publiek niet wist te ontdoen van Godoy Cruz (1-1). Zelf maakte de aanvaller wel het enige doelpunt voor diens jeugdliefde. In zijn eerste halfjaar na zijn comeback besloot de Argentijnse voetbalbond om Los Guerreros uit te roepen tot jaarkampioen. Dit besluit zorgde voor verontwaardiging bij Estudiantes, dat bij een onderlinge wedstrijd een omgekeerde erehaag vormde.

---

Interlandcarrière Ángel Di María

Di María is een voormalig jeugdinternational van Argentinië. De vleugelaanvaller speelde elf wedstrijden voor de Onder-20 van zijn geboorteland (vijf doelpunten) en mocht in de zomer van 2008 daarnaast deelnemen aan de Olympische Spelen. Hij scoorde in de kwartfinale tegen Jong Oranje (2-1 winst na verlenging) en besliste de finale tegen Nigeria (1-0). Naast de linkspoot bestond de selectie uit namen als Sergio Agüero, Éver Banega, Fernando Gago, Ezequiel Lavezzi, Lionel Messi, Juan Riquelme, Sergio Romero en Pablo Zabaleta.

Op 6 september 2008 maakte Di María zijn debuut als A-international van Argentinië. Het talent uit Rosario maakte halverwege plaats voor Agüero, die de eindstand in het WK-kwalificatieduel met Paraguay op 1-1 bepaalde. In de laatste oefeninterland in aanloop naar het WK van 2010 in Zuid-Afrika pikte de aanvaller ten koste van Canada (5-0 zege) zijn eerste doelpunt mee. De Argentijnen bereikten onder leiding van bondscoach Diego Maradona de kwartfinale, maar Duitsland zegeverde vervolgens met 0-4.

In de zomer van 2011 scoorde Di María op de Copa América tegen Costa Rica (3-0 zege). Argentinië bezweek in de kwartfinale reeds door toedoen van Uruguay, dat zich koelbloediger toonde vanaf de strafschopstip. Op het WK van 2014 wist de buitenspeler eveneens doel te treffen in de achtste finale tegen Zwitserland. Dankzij de 1-0 overwinning (na verlenging) bereikte men de laatste acht. Uiteindelijk reikte men tot de WK-finale, maar Duitsland stond ultiem succes in de weg: 0-1 na verlenging.

Alsnog succesvol met Argentinië

Di María leidde Argentinië in 2015 naar de Copa América-finale middels een dubbelslag tegen Paraguay (6-1 zege), maar Chili won vervolgens na strafschoppen. In 2016 herhaalde dit scenario zich. De Zuid-Amerikanen sneuvelden op het WK van 2018 al in de achtste finale door toedoen van Frankrijk (3-4), waar aartsrivaal Brazilië er in 2019 vandoor ging met de finaleplaats op de Copa América. Wel behaalde men brons door revanche te nemen op Chili. Ondanks de aanwezigheid van sterspeler Messi leek er in die jaren een vloek te rusten op de nationale ploeg.

In de zomer van 2021 wist Argentinië de negatieve tendens te doorbreken door Brazilië met 1-0 te verslaan in de Copa América-finale. Di María maakte op aangeven van Rodrigo De Paul het winnende doelpunt. Op 18 december 2022 scoorde de aanvaller eveneens in de WK-finale tegen Frankrijk. Zijn team verspeelde een comfortabele voorsprong door toedoen van Kylian Mbappé, maar in de strafschoppenserie moesten Les Bleus alsnog het hoofd buigen. Zelf maakte hij na 64 minuten plaats voor Marcos Acuña.

Argentinië, dat Italië eerder klopte in de strijd om de Finalissima-bokaal (3-0), prolongeerde in 2024 de Copa América-eindzege. Zijn team klopte Colombia in de verlenging met 1-0. Di María nam vervolgens afscheid als A-international met 145 interlands en 31 doelpunten achter zijn naam. Met vier hoofdprijzen en olympisch goud op zijn erelijst eindigde zijn interlandloopbaan in stijl.

---

Prijzenkast Ángel Di María

Team	Seizoen	Prijs
Argentinië	2008 2021 2022 * 2024	Olympische Spelen Copa América Wereldkampioen Finalissima Copa América
Benfica	2008-2009 2009-2010 * 2023-2024 2024-2025	Taça da Liga Landskampioen Taça da Liga Portugese Supercup Taça da Liga
Real Madrid	2010-2011 2011-2012 2012-2013 2013-2014 * 2014-2015	Copa del Rey Landskampioen Supercopa de España Copa del Rey Champions League Europese Supercup
Paris Saint-Germain	2015-2016 * * * 2016-2017 * * 2017-2018 * * * 2018-2019 * 2019-2020 * * * 2020-2021 * 2021-2022	Landskampioen Coupe de France Coupe de la Ligue Trophée des Champions Coupe de France Coupe de la Ligue Trophée des Champions Landskampioen Coupe de France Coupe de la Ligue Trophée des Champions Landskampioen Trophée des Champions Landskampioen Coupe de France Coupe de la Ligue Trophée des Champions Coupe de France Trophée des Champions Landskampioen
Rosario Central	2025-2026	Landskampioen

Laatste update: 27 november 2025