Het laatste nieuws over Paul Pogba

Paul Pogba is een Franse middenvelder met Guineese roots. De international van Frankrijk tekende in de zomer van 2025 na het afronden van een dopingschorsing bij AS Monaco.

• Pogba speelt momenteel voor AS Monaco
• De middenvelder werd met Juventus viermaal kampioen van Italië
• In 2017 won hij de Europa League met Manchester United
• Pogba debuteerde in 2013 als A-international van Frankrijk
• Hij werd in 2018 wereldkampioen met zijn thuisland

Clubcarrière Paul Pogba

Paul Labile Pogba zag op 15 maart 1993 het levenslicht in het Franse Lagny-sur-Marne. Hij groeide op in de kleine gemeente Roissy-en-Brie, onder de rook van Parijs. Het gezin bestond uit een Guinese vader (Fassou Antoine Pogba), een Congolese moeder (Yeo Pogba) en zijn tweelingbroers (Mathias en Florentin Pogba), al gingen zijn ouders in zijn derde levensjaar uit elkaar. De gebroeders wisten eveneens een carrière tot profvoetballer tot stand te brengen en groeiden uit tot internationals van Guinee.

Pogba trapte zijn voetbalcarrière af bij amateurclub US Roissy-en-Brie. “Hij was getalenteerd, maar zijn doorzettingsvermogen heeft de doorslag gegeven”, onthulde jeugdtrainer Mamadou Papis Magassa tegenover de Britse kwaliteitskrant The Guardian. Zo oefende hij flink op hooghouden na een mislukte opdracht. “De eerstvolgende training kwam Paul voor me staan en hield de bal met links, met rechts en met het hoofd vijftig keer hoog. Hij was een slechte verliezer.”

Vader Fassou gaf toe dat hij zijn zoons pushte om te slagen als voetballer. “Ik wilde niet dat zij zouden falen net als ik. Ik wilde ze op jonge leeftijd laten beseffen dat voetballen geen spel is, maar een levensstijl”, verklaarde senior. Pogba speelde in Frankrijk eveneens voor UC Torcy en Le Havre AC, waar hij zich in de kijker speelde bij een aantal Europese topclubs. Arsenal en Juventus behoorden tot de opties, maar het verhaal van Manchester United bleek het meest overtuigend. In 2009 stapte hij over naar de Engelse voetbalgrootmacht.

Debuut voor Manchester United

Na ingrijpen van de wereldvoetbalbond FIFA kreeg Pogba toestemming om uit te komen voor Manchester United. De Fransman debuteerde op 20 september 2011 in het tenue van The Red Devils, die in het League Cup-toernooi een 0-3 overwinning boekten op Leeds United. In de rust mocht de middenvelder invallen voor clubicoon Ryan Giggs. Zijn eerste Premier League-minuten maakte hij op 31 januari 2012 in de thuiswedstrijd tegen Stoke City (2-0 zege) als vervanger van Javier Hernández, die ook wel bekend stond als Chicharito.

Op 15 maart 2012 maakte Pogba tegen Athletic Bilbao (2-1 nederlaag) zijn Europa League-debuut voor Manchester United. In het restant van het seizoen 2011-2012 mocht de middenvelder zijn teller laten oplopen naar zeven officiële wedstrijden. De manschappen van Sir Alex Ferguson dachten in de slotronde van het seizoen de Premier League-bokaal binnen te slepen middels een 0-1 zege op Sunderland AFC. Twee late treffers van Manchester City zorgden echter voor een blauw kampioensfeest.

Geen landskampioenschap voor Pogba, die ondertussen steeds vaker gefrustreerd raakte. Volgens de middenvelder slaagde Ferguson er niet in om zijn beloftes omtrent speeltijd waar te maken. In de zomer van 2012 besloot hij transfervrij over te stappen naar Juventus. Toch nam hij de Schotse manager niets kwalijk, zo luidde zijn verklaring in La Repubblica. “Ik ben Ferguson erg dankbaar. Hij geloofde in me, ook al speelde ik niet veel.”

Vier landstitels bij Juventus

Pogba begon zijn Juventus-periode eveneens op de reservebank. De Fransman debuteerde op 22 september 2012 alsnog voor De Oude Dame, dat in de Italiaanse Serie A een 2-0 overwinning boekte op Chievo Verona. Zijn Champions League-debuut maakte de middenvelder op 2 oktober 2012 in de thuiswedstrijd tegen het Oekraïense Shakhtar Donetsk (1-1). Diezelfde maand maakte hij in de competitiewedstrijd tegen Napoli (2-0 zege) zijn eerste doelpunt voor de Turijnse formatie.

In het seizoen 2012-2013 mocht Pogba 37 keer aantreden in alle competities (vijf doelpunten). Met Juventus kroonde de middenvelder zich tot kampioen van Italië. Aan het einde van het seizoen raakte hij nog wel in opspraak door een spuugincident, waardoor de tuchtcommissie hem voor drie wedstrijden schorste. Daardoor was hij ‘gewoon’ inzetbaar voor de start van het seizoen 2013-2014. Met negen doelpunten en vijftien assists in 51 officiële wedstrijden had hij een belangrijk aandeel in het prolongeren van de landstitel en de winst van de Supercoppa Italiana.

Juventus veroverde in het seizoen 2014-2015 zowel de landstitel als de Coppa Italia. De Italiaanse topclub bereikte bovendien de finale van de Champions League, maar verloor met 1-3 van FC Barcelona. Pogba besloot dit seizoen met 41 officiële wedstrijden, tien doelpunten en tien assists op de teller. Dat aantal steeg in het seizoen 2015-2016 naar 49 officiële wedstrijden, tien doelpunten en dertien assists. Juventus won niet alleen wéér de landstitel, maar ook de Italiaanse beker en supercup.

Europese glorie met Manchester United

Gedurende het seizoen 2015-2016 toonde Manchester United concrete belangstelling voor Pogba. De Fransman had bij Juventus nog een doorlopend contract, waardoor de Serie A-gigant alleen voor de hoofdprijs medewerking wilde verlenen aan een transfer. Voor 105 miljoen euro plus vijf miljoen aan bonussen wisten beide clubs overeenstemming te bereiken. De Premier League-club verbrak daarmee het wereldwijde transferrecord, dat op dat moment op naam stond van Real Madrid-aanvaller Gareth Bale.

Pogba maakte op 24 september 2016 zijn eerste Premier League-doelpunt tegen Leicester City (4-1 zege). De tweebenige middenvelder scoorde in het seizoen 2016-2017 in totaal negen keer, waar hij in 51 officiële wedstrijden ook nog eens zesmaal als aangever fungeerde. Eén van zijn doelpunten maakte de topaanwinst van Manchester United in de gewonnen Europa League-finale tegen Ajax (2-0). Een 3-2 overwinning op Southampton volstond daarnaast voor de winst van de League Cup.

Manchester United moest de Europese Supercup van 2017 aan Real Madrid laten. In het restant van het seizoen 2017-2018 greep de Engelse topclub eveneens naast alle andere prijzen. Zo ging de FA Cup-finale verloren dankzij Chelsea (0-1). Een hard gelag voor Pogba, die in 37 officiële wedstrijden vaker als aangever fungeerde (twaalfmaal) dan zelf de trekker overhaalde (zesmaal). Twee van zijn doelpunten maakte hij overigens in de stadsderby tegen Manchester City, dat zich liet verrassen in het eigen Etihad Stadium (2-3).

Jarenlange prijzendroogte

In februari 2019 incasseerde Pogba een rode kaart in de Champions League-wedstrijd tegen Paris Saint-Germain (0-2 nederlaag). Zonder de recordaanwinst wist Manchester United de schade recht te breiden in Frankrijk, maar in de kwartfinale bleek FC Barcelona vervolgens een maatje te groot. Ook in de nationale competities wisten The Red Devils geen klinkende successen te behalen. De middenvelder zette nochtans een prima seizoen neer met zestien doelpunten en elf assists in 47 officiële wedstrijden.

Manchester United bereikte in het seizoen 2019-2020 de halve finale in zowel de Europa League, de FA Cup als de League Cup. Een finaleplaats bleef evenwel uit dankzij respectievelijk Sevilla, Chelsea en Manchester City. Dit betekende opnieuw een prijsloos seizoen voor de bespeler van Old Trafford. Voor Pogba verliep het vierde seizoen sinds zijn rentree sowieso teleurstellend door fysieke problemen. Hij mocht welgeteld 22 keer aantreden in alle competities (één doelpunt).

In mei 2021 verloor Manchester United de Europa League-finale tegen Villarreal (na strafschoppen). Pogba maakte na 115 minuten plaats voor Daniel James. De middenvelder mocht dat seizoen 42 keer aantreden voor zijn werkgever, met zes doelpunten en negen assists als rendement. Het seizoen 2021-2022 verliep vervolgens dramatisch, waardoor de club wéér geen prijs veroverde. Met één doelpunt in 27 officiële wedstrijden zette hij zelf ook een slecht seizoen neer, al steeg het aantal assists naar negen.

Dopingschorsing in Turijn

Pogba stond in 2022 opnieuw voor een dilemma: verlengen of vertrekken bij Manchester United? De Fransman herhaalde de situatie van acht jaar eerder door transfervrij over te stappen naar Juventus. Hij werd als een grote meneer onthaald in Turijn, maar fans moesten meer dan een halfjaar wachten op zijn officiële comeback. Pas op 28 februari 2023 trok hij het tenue van De Oude Dame weer aan voor de stadsderby tegen Torino (4-2 zege). Door blessureleed bleef zijn aandeel steken op tien officiële wedstrijden.

Het seizoen 2023-2024 verliep nóg dramatischer voor Pogba. De middenvelder kwam welgeteld twee officiële wedstrijden in actie voor Juventus. Ditmaal had dat niets te maken met een nieuwe blessure, maar met het feit dat hij een positieve dopingtest had afgelegd. De dertiger werd in augustus 2013 na een confrontatie met Udinese betrapt op een verboden spierversterkend middel. Aanvankelijk werd hij voor vier jaar geschorst, maar uiteindelijk bleef daar anderhalf jaar van over.

Door de lange absentie besloot Juventus aan te sturen op een permanente breuk met Pogba. In november 2024 werd het contract tussen de Italiaanse topclub en de middenvelder definitief beëindigd. De middenvelder was op dat moment nog niet speelgerechtigd, waardoor de zoektocht naar een nieuwe club moeizaam verliep. Pas in de zomer van 2025 vond hij een nieuwe werkgever in AS Monaco. Bij de Ligue 1-club ondertekende Pogba een contract voor twee seizoenen.

Interlandcarrière Paul Pogba

Waar broers Mathias en Florentin Pogba voor een interlandcarrière namens Guinee kozen, daar bleef Paul Pogba trouw aan zijn geboorteland. De middenvelder speelde als jeugdinternational achtereenvolgens voor de Onder-16, Onder-17, Onder-18 en Onder-20 van Frankrijk. In 2013 kroonde hij zich tot wereldkampioen voor spelers onder twintig jaar door de leeftijdsgenoten van Uruguay te verslaan vanaf de strafschopstip. Pogba wist de eerste strafschop aan Franse zijde te verzilveren.

Pogba debuteerde op 22 maart 2013 als A-international van Frankrijk, dat in de WK-kwalificatiefase een 3-1 overwinning boekte op Georgië. De middenvelder van Juventus mocht meteen negentig minuten aantreden voor Les Bleus. Vier dagen later bracht hij de manschappen van bondscoach Didier Deschamps in de problemen door in korte tijd tweemaal geel te pakken tegen Spanje (0-1 nederlaag). Op 10 september 2013 vierde hij zijn rentree met een eerste interlandtreffer tegen Wit-Rusland (2-4 zege).

In de zomer van 2014 debuteerde Pogba op een grote eindronde. De middenvelder scoorde op het WK in Brazilië zelfs in de achtste finale tegen Nigeria (2-0 zege), maar Duitsland bleek in de kwartfinale te sterk (0-1). Twee jaar later scoorde hij op het EK in de kwartfinalewedstrijd tegen IJsland (5-2 zege). Het Franse team nam vervolgens revanche op Duitsland door de EK-finale te bereiken, maar voor eigen publiek bleef ultieme glorie uit. Portugal zegevierde na verlenging met 0-1.

Wereldkampioen met Frankrijk

Pogba scoorde in 2018 voor de derde opeenvolgende eindronde voor Frankrijk. De middenvelder maakte dat doelpunt uitgerekend in de WK-finale tegen Kroatië, dat met 4-2 moest buigen. Voor de toenmalig speler van Manchester United betekende dit zijn eerste trofee als A-international. Les Bleus begon daardoor als topfavoriet aan het EK van 2021, maar ondanks een treffer van Pogba bleek de achtste finale het eindstation. Zwitserland bleek koelbloediger vanaf de strafschopstip.

Frankrijk veroverde in 2021 wel de Nations League na een 2-1 zege op Spanje. In 2022 speelde Pogba zijn 91ste interland voor zijn geboorteland, maar door fysieke problemen en een dopingschorsing ontving hij vervolgens jarenlang geen invitaties meer. Daardoor ging er een streep door zijn deelname aan het WK van 2022 en het EK van 2024.

Interlandcarrière Paul Pogba

Laatste update: 29 augustus 2025