Het laatste nieuws over Anthony Martial

Anthony Martial is een Franse aanvaller met Guadeloupse roots. De international van Frankrijk verruilde AEK Athene in september 2025 voor CF Monterrey.

• Martial speelt momenteel voor CF Monterrey
• De aanvaller voetbalde jarenlang bij Manchester United
• Met die club won hij onder meer twee FA Cups en de Europa League
• Martial kwam tevens uit voor Olympique Lyon, AS Monaco, Sevilla en AEK Athene
• In 2015 debuteerde hij als A-international van Frankrijk

Clubcarrière Anthony Martial

Anthony Jordan Martial zag op 5 december 1995 het levenslicht in Massy, een buitenwijk van de Franse hoofdstad Parijs. De rechtspoot is afkomstig uit een talentvolle familie, aangezien broer Johan Martial en neef Alexis Martial eveneens uitgroeiden tot profvoetballer. Zijn eigen voetbalcarrière ging van start bij de lokale amateurclub CO Les Ulis. “Mijn eerste herinnering aan Anthony? Hij was nog erg jong – misschien zes – toen hij in een rechte lijn met de bal naar het doel rende”, reageerde jeugdtrainer Aziz Benaaddane aan de BBC.

“Er spelen hier zo’n vierhonderd jonge spelers, maar zo’n talent arriveert misschien één keer in de vijf of zes jaar. We voelden het, zagen de potentie en hebben hem gepusht”, beaamde Benaaddane. “We hebben hem beschermd en er alles aan gedaan om hem uit zijn schelp te halen, omdat hij echt een talent was. Op zijn negende of tiende wisten we dat hij een absolute ster zou worden in het Europese voetbal. Hij werkte hard en had tevens goede mensen om zich heen verzameld.”

In 2009 wist de dertienjarige Martial zijn potentie te verzilveren middels een fraaie transfer. De getalenteerde aanvaller maakte de overstap naar de jeugdopleiding van Olympique Lyon. Eerder had Manchester City al eens voor hem aangeklopt, maar zonder succes. Ook bij Les Gones hield hij zich goed staande, waardoor hij het resterende opleidingstraject in zijn geheel mocht doorlopen. Hier ondertekende hij dan ook zijn allereerste profcontract.

Debuut voor Olympique Lyon

Martial promoveerde in de zomer van 2012 naar de B-ploeg van Olympique Lyon, dat zich mocht meten in de Championnat National. Tussen 16 september en 6 oktober 2012 toonde de spits zich bijzonder productief door achtereenvolgens te scoren tegen AS Béziers (2-3 nederlaag), Aviron Bayonnais (0-1 zege), AS Monaco B (1-2 zege) en FC Martigues (1-0 zege. In totaal produceerde hij vijf doelpunten in elf competitieduels. Een snelle promotie naar de A-selectie was dan ook de logische vervolgstap.

Op 6 december 2012 maakte Martial zijn debuut in de hoofdmacht van Olympique Lyon. In de Europa League-wedstrijd tegen Ironi Kiryat Shmona (2-0 zege) mocht de aanvaller na tachtig minuten invallen voor Yassine Benzia. Zijn Ligue 1-debuut maakte hij op 3 februari 2013 tegen AC Ajaccio (3-1 zege). In het restant van het seizoen mocht hij vervolgens enkel nog invallen tegen Montpellier HSC en Paris Saint-Germain. Waar zijn broodheer eerstgenoemde club met 1-2 klopte, daar bleken de Parijzenaars met 0-1 te sterk.

Voor Martial bleef zijn aandeel bij Olympique Lyon steken op vier officiële wedstrijden. In de zomer van 2013 maakte de aanvaller desondanks de overstap naar AS Monaco, dat zo’n vijf miljoen euro (exclusief bonussen en vijf procent bij doorverkoop) voor hem neertelde. De Monegasken plaatsten hem voor drie seizoenen op de loonlijst. Zij haalden de tiener binnen als een investering voor de toekomst. Lyon voelde zich hiertoe gedwongen door het uitblijven van een transferdeal voor Bafétimbi Gomis.

Smaakmaker bij AS Monaco

Martial debuteerde op 30 oktober 2013 voor AS Monaco, dat in de Coupe de la Ligue werd uitgeschakeld door Stade de Reims (1-0). De aanvaller mocht na 75 minuten invallen voor voormalig sc Heerenveen-speler Jakob Poulsen. Op 24 november 2013 maakte de nieuwkomer zijn competitiedebuut op bezoek bij FC Nantes (0-1 zege). De technische staf vond de tijd rijp voor meer speelminuten en kreeg daarvoor een snelle beloning. Zes dagen later wist hij met een treffer bij te dragen aan een 2-0 overwinning op Stade Rennes.

Tijdens het seizoen 2013-2014 noteerde Martial twee doelpunten en één assist in vijftien officiële wedstrijden. Zijn definitieve doorbraak beleefde de aanvaller in zijn tweede contractjaar door twaalf doelpunten en vijf assists bij te dragen in 48 officiële wedstrijden. Hij wist niet te scoren in de Champions League-campagne van de Monegasken, maar deed wel welkome ervaring op tegen teams als Benfica, Arsenal en Juventus. Laatstgenoemde club bleek in de kwartfinale nipt te sterk (1-0 uit, 0-0 thuis).

Mede dankzij een doelpunt van Martial rekende AS Monaco in de zomer van 2015 af met BSC Young Boys. In de play-offronde van de Champions League-kwalificatiefase bleek Valencia evenwel een maatje te groot. Vijf dagen na het mislopen van deelname aan de groepsfase ging men eveneens ten onder door toedoen van Paris Saint-Germain (0-3). Na zijn zevende officiële optreden van het seizoen transfereerde de aanvaller voor 49 miljoen euro naar Manchester United. The Red Devils voegden daar maximaal dertig miljoen aan bonussen aan toe.

Europa League-winst met United

Op 12 september 2015 maakte Martial zijn debuut voor Manchester United. In de thuiswedstrijd tegen aartsrivaal Liverpool (3-1 zege) bewees de Fransman meteen zijn waarde door als invaller een doelpunt mee te pikken. Acht dagen later scoorde de aanvaller eveneens in de competitiewedstrijd tegen Southampton (2-3 zege). Gaandeweg zijn debuutseizoen steeg de teller naar zeventien doelpunten en acht assists in 49 officiële wedstrijden. Manager Louis van Gaal leidde zijn team naar de eindzege in de FA Cup ten koste van Crystal Palace (2-1, na verlenging).

Van Gaal maakte ondanks de bekertriomf plaats voor José Mourinho. Onder leiding van de Portugees was Martial in het seizoen 2016-2017 aanzienlijk minder invloedrijk voor Manchester United: ‘slechts’ acht doelpunten en acht assists in 42 officiële wedstrijden. Wel mocht de aanvaller zowel de League Cup, Community Shield als Europa League aan zijn erelijst toevoegen. In de twee daaropvolgende seizoenen wist hij elf en twaalf doelpunten bij te dragen in respectievelijk 45 en 38 officiële wedstrijden. Ook fungeerde hij in totaliteit twaalf keer als aangever.

Martial ontpopte zich in het seizoen 2019-2020 tot smaakmaker door 23 doelpunten en twaalf assists te produceren in 48 officiële wedstrijden. Dat bleek niet voldoende om Manchester United aan eremetaal te helpen. Gevoelsmatig had de aanvaller voldoende reden om in zijn volgende contractjaar met voldoende vertrouwen mee te draaien, maar dat leidde niet tot de gewenste prestaties. Met zeven doelpunten en negen assists in 36 officiële wedstrijden lag zijn aandeel fors lager. Door een blessure ging de verloren Europa League-finale tegen Villarreal aan hem voorbij.

Huurling in Sevilla

In oktober 2021 scoorde Martial in de thuiswedstrijd tegen Everton (1-1). De Fransman onderscheidde zich onvoldoende bij de dolende reus en stond in de winter van 2022 nog altijd op één doelpunt uit elf officiële wedstrijden. Manchester United besloot om die reden medewerking te verlenen aan een huurtransfer naar het Spaanse Sevilla. Op 5 februari 2022 debuteerde de aanvaller in de doelpuntloze uitwedstrijd tegen Osasuna. Hij mocht in de basis starten en maakte na 77 minuten plaats voor Munir El Haddadi.

Martial maakte zijn eerste doelpunt in Sevilla-tenue op 11 februari 2022 tegen Elche CF (2-0 zege). Het bleek ook meteen zijn enige treffer voor Los Nervionenses in twaalf officiële wedstrijden. In de zomer van dat jaar keerde de aanvaller terug naar Manchester United. Manager Erik ten Hag besloot hem een nieuwe kans te gunnen op Old Trafford, maar door blessures bleef zijn aandeel steken op 29 officiële wedstrijden, negen doelpunten en drie assists. Ook de League Cup-finale tegen Newcastle United (2-0 zege) ging aan hem voorbij.

Manchester United verloor in december 2023 met 3-0 bij AFC Bournemouth. Martial mocht 56 minuten aantreden, maar speelde nadien geen minuut meer voor de club. Na afloop van het seizoen 2023-2024 stond zijn teller op slechts negentien officiële wedstrijden, twee doelpunten en twee assists. De aanvaller kondigde in mei 2024 zijn afscheid aan na een negenjarig verblijf. Met een transfervrije status op zak mocht hij op zoek naar een nieuwe club, maar die zoektocht verliep niet meteen succesvol.

Eén jaar in AEK-tenue

Pas in september 2024 wist Martial zijn voetbalcarrière nieuw leven in te blazen bij AEK Athene. De Fransman moest in Griekenland eerst aan zijn wedstrijdfitheid werken, maar mocht op 20 oktober 2024 dan toch debuteren in de thuiswedstrijd tegen PAOK Saloniki (1-1). Na 75 minuten viel de aanvaller in voor Levi García. Hij maakte zijn eerste doelpunt voor de hoofdstedelingen op 30 oktober 2024 in de bekerwedstrijd tegen Aaris Saloniki en kroonde zich daarmee meteen tot matchwinner (1-0).

Martial maakte zijn eerste competitietreffer voor AEK Athene op 24 november 2024 tegen grootmacht Olympiakos Piraeus (4-1 zege). Gedurende het seizoen 2024-2025 liep zijn bijdrage op naar 23 officiële wedstrijden, negen doelpunten en twee assists. Door toedoen van PAOK Saloniki moest zijn team een streep zetten door de Griekse bekerfinale. Zijn 24ste officiële wedstrijden in AEK-tenue volgde in juli 2025 en resulteerde in een 1-0 overwinning op Hapoel Be’er Sheva.

Ten koste van Anderlecht plaatste AEK Athene zich voor het hoofdtoernooi van de Conference League. Martial kwam na de eerste voorrondewedstrijd van het seizoen echter niet meer in actie. In september 2025 besloot de aanvaller zijn verblijf op Griekse bodem voortijdig te beëindigen door een tweejarig contract te ondertekenen bij het Mexicaanse CF Monterrey. Hier kreeg hij onder meer te maken met Sergio Canales, Sergio Ramos, Jesús Corona en Lucas Ocampos als nieuwe teamgenoten.

Avontuur in Mexico

Op 21 september 2021 maakte Martial zijn debuut voor CF Monterrey, dat in eigen huis een 2-2 gelijkspel noteerde tegen Club América. De Franse aanwinst mocht na negentig minuten invallen voor Óliver Torres. Hij scoorde niet in zijn eerste maanden bij de Liga MX-formatie, maar op 17 januari 2026 brak de aanvaller dan toch de ban op bezoek bij Mazatlán FC (1-5 zege). In diezelfde wedstrijd fungeerde hij ook tweemaal als aangever.

Interlandcarrière Anthony Martial

Martial is een voormalig jeugdinternational van Frankrijk. De rechtspoot uit Massy vertegenwoordigde zijn geboorteland in de Onder-16 (zeventien wedstrijden, negen doelpunten), Onder-17 (dertien wedstrijden, negen doelpunten), Onder-18 (vier wedstrijden, vier doelpunten), Onder-19 (vijf wedstrijden) en de Onder-21 (twaalf wedstrijden, vier doelpunten). Zijn debuut als A-international van Frankrijk maakte de aanvaller op 4 september 2015 in de oefeninterland tegen Portugal (0-1 zege) door Karim Benzema na 74 minuten af te lossen.

Martial wist al snel zijn draai te vinden bij Frankrijk. De Golden Boy-winnaar van 2015 produceerde tussen 8 oktober 2015 en 25 maart 2016 tegen zowel Armenië (4-0 zege), Denemarken (1-2 zege), Duitsland (2-0 zege) als Nederland (2-3 zege) een assist. Op het EK van 2016 in eigen land vervulde de aanvaller desondanks slechts een bijrol. Hij mocht in de EK-finale na 110 minuten weliswaar invallen voor Moussa Sissoko, maar Éder maakte een minuut daarvoor al de winnende treffer namens Portugal: 0-1.

Frankrijk boekte op 1 september 2016 een 1-3 overwinning op Italië, mede dankzij een treffer van Martial. Op het WK van 2018 (wereldkampioen) en het EK van 2021 (exit in de achtste finale) ontbrak de aanvaller desondanks in de selectie. Bondscoach Didier Deschamps selecteerde de aanvaller wel voor de Final Four van de Nations League. Les Bleus wist dit mini-toernooi tot een goed einde te brengen door Spanje met 2-1 te verslaan, maar speelminuten maakte de aanvaller niet. Hij bleef steken op dertig A-interlands en twee treffers.

Prijzenkast Anthony Martial

Laatste update: 17 februari 2026