Het laatste nieuws over Kyle Walker

Kyle Walker is een Engelse rechtsback met Jamaicaanse roots. De international van Engeland verruilde Manchester City in de zomer van 2025 voor Burnley.

• Stones speelt momenteel voor Burnley
• In 2023 won de rechtsback de Champions League met Manchester City
• Hij won alle hoofdprijzen in Engeland, waaronder zes landstitels
• Walker speelde tevens voor Sheffield United, Northampton Town, Tottenham Hotspur, Aston Villa, QPR en AC Milan
• In 2011 debuteerde hij als international van de Engelse ploeg

Clubcarrière Kyle Walker

Kyle Andrew Walker werd op 28 mei 1990 ter wereld gebracht in de Engelse stad Sheffield. Hij is de zoon van Michael en Tracey Walker. Zijn vader is oorspronkelijk afkomstig uit Jamaica, maar vestigde zich als tiener in het Verenigd Koninkrijk. De rechtspoot beleefde een ongewone jeugd door een aantal merkwaardige incidenten mee te maken. Zo spotte hij een vrouw met een bijl en kwam een andere vrouw om het leven door een hevige brand. “Op dat moment had ik het niet in de gaten, maar achteraf was het vrij ernstig”, vertelde hij aan The Daily Mail.

Walker, die ook twee zussen heeft, groeide op in zijn geboortestad. Naar eigen zeggen bouwde hij een haatliefdeverhouding op met diens vader. “Ik voind het verschrikkelijk om met hem, naar het voetbal te gaan. Of ik nou goed of slecht speelde, in de auto zat ik met tranen in de ogen”, vertelde hij in een BBC-podcast. “Ik neem het hem niet kwalijk, aangezien dat mij tot deze persoon en deze voetballer heeft gemaakt. Ik wilde mensen altijd het ongelijk bewijzen, waaronder mijn vader. Hij deed het vanuit een goed hart.”

Op zesjarige leeftijd mocht Walker toetreden tot de jeugdopleiding van Sheffield United. The Blades besloten hem toe te voegen na een tip van jeugdtrainer Paul Archer van Football Unites, Racism Divides. De vleugelverdediger hield zich uitstekend staande bij de club uit zijn geboortestad en wist het volledige opleidingstraject tot profvoetballer te doorlopen. Hier ondertekende hij tevens zijn allereerste profcontract.

Doorbraak bij Sheffield United

Sheffield United verhuurde Walker in de laatste twee maanden van 2008 aan Northampton Town. Op 15 november van dat jaar debuteerde de verdediger in de League One-wedstrijd tegen Oldham Athletic (0-1 nederlaag) door negentig minuten aan te treden. In totaliteit mocht hij negen keer aantreden voor The Cobblers. Het talent keerde begin 2009 terug naar zijn geboorteplaats. Dit resulteerde op 13 januari van dat jaar in zijn officiële debuutwedstrijd tegen Leyton Orient, dat in de FA Cup met 1-4 moest buigen. Bij het vierde doelpunt fungeerde hij als aangever.

Walker ontbrak maandenlang in de wedstrijdselectie voor de Championship-confrontaties van Sheffield United. Pas op 25 april 2009 maakte de verdediger zijn competitiedebuut tegen Swansea City (1-0 zege). Manager Kevin Blackwell oordeelde tevreden over diens prestaties en besloot hem te laten staan voor de play-offs met promotie als inzet. Men wist Preston North End in de halve finale te verslaan (2-1 over twee wedstrijden), maar in de finaleronde trok Burnley met 0-1 aan het langste eind. Zijn teller steeg dat halfjaar naar zeven officiële wedstrijden.

In de zomer van 2009 maakte Walker met Kyle Naughton een transfer naar Tottenham Hotspur, dat in totaal zo’n elf miljoen euro aftikte. De Londenaren besloten hem nog wel een seizoen onder te brengen bij Sheffield United. In het seizoen 2009-2010 steeg diens aandeel naar 28 officiële wedstrijden en twee assists. Zijn team eindigde als achtste in het Championship en greep daardoor naast een ticket voor de play-offs. De achterstand op de vereiste zesde plaats betrof een vijftal punten.

Uitgeleend door Tottenham Hotspur

Op 27 maart 2010 maakte Walker zijn debuut in het tenue van Tottenham Hotspur. Op White Hart Lane mocht de vleugelverdediger meteen negentig minuten aantreden tegen FC Portsmouth (2-0 zege). Peter Crouch en Niko Kranjcar beslisten dit affiche. Een week later kreeg hij opnieuw speeltijd in de uitwedstrijd tegen Sunderland AFC (3-1 zege). In het restant van het seizoen gaf de technische staf van The Spurs hem geen nieuwe speelminuten, al behoorde hij nog wel meermaals tot de wedstrijdselectie.

Gareth Bale bezorgde Tottenham Hotspur op 21 augustus 2010 een 1-2 overwinning op Stoke City. Walker mocht Aaron Lennon na 87 minuten af lossen. Manager Harry Redknapp voorzag nog weinig perspectief voor de nieuwkomer, die daarom op huurbasis mocht overstappen naar stadsgenoot Queens Park Rangers. Op 14 september 2010 maakte hij zijn debuut in de Championship-confrontatie met Ipswich Town (0-3 zege) en kwam de daaropvolgende negentien competitieduels eveneens in actie.

Tottenham Hotspur besloot Walker halverwege het seizoen onder te brengen bij competitiegenoot Aston Villa. De rechtsback debuteerde op 8 januari 2011 uitgerekend in de FA Cup-wedstrijd tegen ‘zijn’ Sheffield United (1-3 zege) en maakte prompt zijn eerste doelpunt als profvoetballer. Zijn eerste competitietreffer volgde een kleine maand later in de thuiswedstrijd tegen Fulham (2-2). Hij speelde dat seizoen achttien officiële wedstrijden voor The Villans, met twee doelpunten en drie assists als offensief rendement.

Sterkhouder bij Spurs

Walker maakte op 22 augustus 2011 zijn rentree voor Tottenham Hotspur, dat een 3-0 nederlaag incasseerde bij Manchester United. Zijn eerste doelpunt voor de Londenaren maakte de rechtsback op 2 oktober 2011 in de beladen thuiswedstrijd tegen aartsrivaal Arsenal (2-1 zege). Tijdens het seizoen 2011-2012 steeg zijn teller naar 47 officiële wedstrijden, twee doelpunten en twee assists. Zijn broodheer bereikte de laatste vier van de FA Cup, maar struikelde hardhandig door toedoen van stadsgenoot Chelsea (1-5).

Tottenham Hotspur bereikte in het seizoen 2012-2013 de kwartfinale van de Europa League. De Premier League-formatie liep een vervolgtraject mis door toedoen van FC Basel (na strafschoppen). Walker produceerde dat contractjaar vijftig officiële wedstrijden en vijf assists. In het daaropvolgende seizoen kreeg de verdediger te maken met fysieke problemen, waardoor hij ‘slechts’ 34 keer mocht opdraven in alle competities. Wel noteerde hij één doelpunt en drie assists.

Het seizoen 2014-2015 kenmerkte zich door blessureleed, waardoor Walker bleef steken op 21 officiële wedstrijden. Wel mocht de verdediger aantreden in de League Cup-finale tegen Chelsea (0-2 nederlaag). In de twee daaropvolgende seizoenen noteerde hij respectievelijk 35 en 39 officiële wedstrijden, met één doelpunt en acht assists als aanvallende bijdrage. Zo mocht de rechtspoot opdraven in de Champions League-duels met AS Monaco (1-2 nederlaag), Bayer Leverkusen (0-1 nederlaag) en CSKA Moskou (3-1 zege).

Recordtransfer naar Manchester City

Voor 57 miljoen euro stapte Walker medio 2017 over naar competitiegenoot Manchester City. De sterkhouder van Tottenham Hotspur ging daarmee de boeken in als duurste verdediger ooit. Op 12 augustus 2017 debuteerde hij met een 0-2 zege op Brighton & Hove Albion voor The Citizens, waar hij ruim een maand later zijn Champions League-debuut maakte tegen Feyenoord (0-4 zege). Zijn seizoenstotaal liep op naar 48 doelpunten en zeven assists. Manchester City veroverde zowel de landstitel als de League Cup.

Walker maakte zijn eerste doelpunt voor Manchester City op 1 september 2018 tegen Newcastle United (2-1 zege). In zijn tweede contractjaar steeg diens bijdrage naar twee doelpunten en één assists in 52 officiële wedstrijden. Zijn aanvallende rendement bleef daarmee aan de lage kant, maar hij mocht wel alle Engelse hoofdprijzen toevoegen aan zijn erelijst. Onder manager Pep Guardiola bleef men Liverpool één punt voor in het Premier League-klassement.

In het seizoen 2019-2020 noteerde Walker 42 officiële wedstrijden, één doelpunt en zes assists voor Manchester City. Ditmaal moest men Liverpool wel voor zich dulden in de titelstrijd, maar men kroonde zich wel tot winnaar van de League Cup en de Community Shield. In zijn vierde seizoen in het Etihad Stadium mocht de verdediger de landstitel en de League Cup op zijn palmares bijvoegen. De Engelse topclub ging ten onder in de Champions League-finale tegen Chelsea (0-1). Zelf mocht hij 42 keer opdraven in alle competities (twee doelpunten, één assist).

Alsnog Champions League-winnaar

Met één punt voorsprong op Liverpool prolongeerde Manchester City de landstitel van 2022. Het bleek de enige trofee van het seizoen 2021-2022, waarin zijn eigen bijdrage opliep naar 31 officiële wedstrijden (één doelpunt, twee assists). Door toedoen van de Spaanse topclub Real Madrid liepen The Citizens een nieuwe finaleplaats mis in het Champions League-toernooi. Thuis won men weliswaar met 4-3, maar de returnwedstrijd eindigde alsnog in een mineurstemming (3-1 na verlenging).

Manchester City maakte in het seizoen 2022-2023 opnieuw een uitstekende indruk. De manschappen van Guardiola prolongeerden de landstitel ten koste van Arsenal, klopten Manchester United in de FA Cup-finale met 2-1 en veroverden de Champions League met een 1-0 zege op Internazionale. Walker mocht tegen de Italiaanse grootmacht na 82 minuten invallen voor de geblesseerd geraakte John Stones. De vleugelverdediger fungeerde dat seizoen meermaals aanvoerder en noteerde 39 officiële wedstrijden.

Guardiola promoveerde Walker in de zomer van 2023 definitief tot aanvoerder. Hij nam het stokje over van Ilkay Gündogan, die een transfer maakte naar FC Barcelona. In zijn nieuwe rol mocht de verdediger in het seizoen 2023-2024 in totaliteit 47 keer aantreden voor Manchester City (vijf assists). Als fiere captain wist hij drie prijzen in ontvangst te nemen: een nieuwe Premier League-titel, de Europese Supercup en de wereldbeker voor clubteams. Walker benutte de laatste City-strafschop tegen Sevilla in de strijd om de Europese Supercup.

Uitgeleend aan AC Milan

Manchester City maakte in het seizoen 2024-2025 een grillige indruk. The Citizens veroverden nog wel de Community Shield door Manchester United te verslaan (na strafschoppen), maar haalden niet het niveau van de voorgaande seizoenen. Walker noteerde tot en met januari 2025 in totaal achttien officiële wedstrijden. De rechtsback diende gedurende het seizoen een vertrekwens in, hoewel zijn contract nog anderhalf jaar doorliep. Guardiola en consorten accepteerden vervolgens een huurdeal met AC Milan.

Op 2 februari 2025 maakte Walker zijn debuut voor AC Milan, dat aartsrivaal Internazionale op een 1-1 gelijkspel hield. De Engelsman noteerde dat halfjaar zestien officiële wedstrijden voor de Rossoneri. Het sportieve succes bleef evenwel uit. Feyenoord bleek te sterk in de Champions League, Bologna ging er met de Coppa Italia vandoor en in de Serie A kwam men niet verder dan een achtste plaats. AC Milan opteerde voor een frisse wind en maakte geen gebruik van de optie tot koop.

In de zomer van 2025 begon Walker aan zijn laatste contractjaar bij Manchester City. De rechtsback had inmiddels in de gaten dat hij zijn omstreden status definitief kwijt was, waardoor hij instemde met een permanente overstap naar het zojuist gepromoveerde Burnley. The Clarets betaalden zo’n 5,7 miljoen euro in ruil voor een tweejarige verbintenis op Turf Moor. Manchester City bespaarde daarmee bovendien zo’n elf miljoen euro aan resterende salariskosten, zo onthulde Sky Sports.

Transfer naar Burnley

Burnley opende het seizoen 2025-2026 met een uitwedstrijd tegen Europa League-winnaar Tottenham Hotspur. Walker debuteerde met een 3-0 nederlaag voor diens nieuwe broodheer. De komst van de routinier zorgde niet voor de gewenste kwaliteitsimpuls. De rechtervleugelverdediger groeide weliswaar uit tot een vaste basisklant, maar kon niet voorkomen dat zijn team al snel verzeild raakte in grote degradatiezorgen.

Interlandcarrière Kyle Walker

Walker speelde als jeugdinternational zeven keer voor respectievelijk de Onder-19 en Onder-21 van Engeland. Bondscoach Fabio Capello liet de rechtspoot uit Sheffield op 12 november 2011 debuteren als A-international van Engeland, dat dankzij Frank Lampard een 1-0 overwinning boekte op Spanje. Hij mocht na 85 minuten invallen voor Scott Parker. Zijn basisdebuut volgde drie dagen later in het vriendschappelijke onderonsje met Zweden (1-0 zege), maar een invitatie voor het EK van 2012 en het WK van 2014 bleef uit.

In de zomer van 2016 mocht Walker dan toch debuteren op een grote eindronde: het EK. De rechtsback mocht aantreden in de groepswedstrijden tegen Rusland (1-1), Wales (2-1 zege) en de achtste finale tegen IJsland (1-2 nederlaag). Bondscoach Roy Hodgson maakte vervolgens plaats voor Sam Allardyce, die eveneens al snel vertrok na een schandaal. Onder diens opvolger Gareth Southgate reikte men op het WK van 2018 in Rusland tot de vierde plaats. Eremetaal bleef uit door toedoen van Kroatië en België.

Zowel in 2021 als 2024 bereikte Engeland de finale van het EK. The Three Lions wisten de felbegeerde beker niet te verzilveren door nederlagen tegen respectievelijk Italië (na strafschoppen) en Spanje (1-2). Tussendoor waren de Britten eveneens actief op het WK van 2022, maar in Qatar struikelde men in de kwartfinale door toedoen van Frankrijk (1-2).

Prijzenkast Kyle Walker

Laatste update: 16 december 2025