Het laatste seizoen over Jordan Pickford

Jordan Pickford is een Engelse doelman. De international van Engeland verruilde Sunderland AFC in de zomer van 2017 voor Everton.

• Pickford speelt momenteel voor Everton
• In 2017 werd hij de duurste Britse doelman ooit
• Eerder kwam de Engelsman uit voor Sunderland
• In 2017 maakte Pickford zijn debuut voor Engeland
• Hij keepte in 2021 en 2024 de EK-finale

Clubcarrière Jordan Pickford

Jordan Lee Pickford zag op 7 maart 1994 het levenslicht in de Engelse plaats Washington, een plaats tussen Sunderland en Newcastle upon Tyne. De linkspoot is een zoon van Lee en Sue Pickford. Zijn vader groeide aanvankelijk op als Lee Pigford, maar werd vanwege zijn achternaam veelvuldig uitgescholden voor piggy (‘biggetje’). Om zijn toekomstige kinderen te behoeden voor dat scenario besloot senior om zijn naam te veranderen.

Pickford groeide op jonge leeftijd uit tot supporter van Sunderland AFC. Zijn passie voor The Black Cats bleek groot, waardoor zijn ouders zelfs weg besloten te switchen van aartsrivaal Newcastle United. Zelf vond hij zijn geluk eveneens op de voetbalvelden. Als doelman van Washinghton Envelopes trok de doelman de interesse van Sunderland, dat hem logischerwijs verleidde tot een overstap naar de jeugdopleiding.

Op achtjarige leeftijd betrad Pickford de voetbalacademie van Sunderland AFC. De clubleiding bekroonde zijn ontwikkeling in 2010 met een tweejarig jeugdcontract. In het daaropvolgende jaar promoveerde de getalenteerde keeper naar het reserveteam. Zijn prestaties bleven een ruime voldoende, waardoor hij om 2011 al een eerste profcontract ondertekende. Een jaar later volgde zelfs een gloednieuw contract.

Een zestal uitleenperiodes

Sunderland AFC verhuurde Pickford in januari 2012 aan FC Darlington, een club uit de Conference Premier (later de National League genoemd). Op de 21ste dag van het kalenderjaar debuteerde de doelman met een 0-1 thuisnederlaag in het tenue van The Quakers. In het eerste deel van 2011 mocht hij zeventien keer aantreden voor het team (twee clean sheets). De nummer 22 van de ranglijst kampte met grote financiële problemen en vroeg na afloop van het seizoen het faillissement aan.

In februari 2013 vertrok Pickford tijdelijk naar Alfreton Town, waar hij twaalf wedstrijden keepte op datzelfde niveau (vier clean sheets). Sunderland AFC besloot de sluitpost datzelfde jaar tussen augustus en november onder te brengen bij Burton Albion uit de League Two. Op het vierde niveau van Engeland wist hij eveneens viermaal de nul te houden in dertien officiële wedstrijden. Tijdens het seizoen 2013-2014 stond het talent daarnaast achttien keer onder de lat namens League One-formatie Carlisle United (zeven clean sheets).

Pickford maakte een positieve indruk op Sunderland AFC, dat hem het seizoen 2014-2015 verhuurde aan Bradford City. Bij The Bantams fungeerde hij als eerste doelman en met tien clean sheets in 34 officiële wedstrijden beschaamde hij dat vertrouwen niet. Wel incasseerde de huurling een rode kaart tegen zowel AFC Rochdale (1-2 nederlaag) als Port Vale FC (2-2). De rest van 2015 keepte hij voor Preston North End in het Championship. Ook hier vielen zijn prestaties op met veertien clean sheets in 27 officiële wedstrijden.

Doorbraak bij Sunderland

In de winter van 2016 keerde Pickford terug naar Sunderland AFC. Op 9 januari 2016 debuteerde de doelman eindelijk voor zijn favoriete club, dat in de FA Cup een 3-1 nederlaag incasseerde op het veld van Arsenal. Een week later mocht hij op bezoek bij Tottenham Hotspur (4-1 nederlaag) eveneens debuteren op Premier League-niveau. Concurrent Vito Mannone mocht de daaropvolgende maanden weer plaatsnemen onder de lat, al werd de afsluitende competitiewedstrijd tegen Watford (2-2) aan hem toebedeeld.

Mannone won in de zomer van 2016 opnieuw de concurrentiestrijd bij Sunderland AFC. Na de tweede speelronde mocht Pickford desondanks zijn rentree maken tegen Southampton (1-1). De doelman mocht vanaf dat moment blijven staan, zelfs nadat hij aan het einde van het kalenderjaar voor zo’n anderhalve maand uit de roulatie raakte door een knieblessure. Zijn seizoenstotaal steeg naar 32 officiële wedstrijden en vijf clean sheets. Met 24 punten degradeerde men desalniettemin roemloos uit de Premier League.

Pickford kreeg ondanks de sportieve malaise loon naar werken. Na het doorlopen van de jeugdopleiding, zes uitleenperiodes en een reserverol mocht hij zich eindelijk de nummer één van Sunderland AFC noemen. Toch besloot de doelman in de zomer van 2017 afscheid te nemen als Black Cat. Voor zo’n 28,5 miljoen euro (exclusief bonussen) transfereerde hij naar Premier League-club Everton. Op Goodison Park werd hij de duurste Britse doelman aller tijden door een vijfjarig contract te ondertekenen.

Transfer naar Everton

Op 3 augustus 2017 maakte Pickford zijn debuut voor Everton, dat in de voorrondes van de Europa League een 0-1 overwinning boekte op MFK Ruzomberok. Zijn Premier League-debuut volgde negen dagen later en resulteerde tegen Stoke City eveneens in een clean sheet (1-0). In het seizoen 2017-2018 mocht de doelman 46 van de 51 officiële wedstrijden in actie komen voor The Toffees, waaronder drie wedstrijden in het hoofdtoernooi van de Europa League. Hij wist twaalf keer zijn doel schoon te houden in zijn debuutseizoen, waaronder thuis tegen Liverpool (0-0).

In het seizoen 2018-2019 eindigde de stadsderby tussen Everton en Liverpool eveneens in 0-0. Pickford hield dat seizoen veertien keer de nul in veertig officiële wedstrijden. Zijn derde contractjaar op Goodison Park verliep aanzienlijk moeizamer. Hij wist weliswaar elf keer de nul te houden, maar incasseerde 61 tegentreffers in 43 officiële wedstrijden en scoorde qua reddingspercentage ontzettend laag. Toch besloot de tussentijds ingestapte manager Carlo Ancelotti het vertrouwen in hem uit te spreken.

Ancelotti wees Pickford voor het seizoen 2020-2021 opnieuw aan als nummer één van Everton. In oktober 2020 raakte de sluitpost desalniettemin in opspraak tijdens de Merseyside Derby door Liverpool-verdediger Virgil van Dijk onderuit te werken. Hij ontsnapte daarbij aan een strafschop en een rode kaart, maar de Nederlander hield er een ernstige kruisbandblessure aan over. Later verklaarde de goalie doodsbedreigingen te hebben ontvangen. Zijn seizoenstotaal liep op naar 33 officiële wedstrijden en tien clean sheets.

Sterkhouder op Goodison Park

Everton werd in het seizoen 2021-2022 veroordeeld tot degradatievoetbal. Tot en met de eindfase van het seizoen moest het team omlaag blijven kijken, maar uiteindelijk eindigde men als zestiende in de Premier League. Concurrent Burnley degradeerde als nummer achttien met vier punten minder. Pickford bleef onomstreden eerste doelman door 37 officiële wedstrijden in actie te komen en zeven keer zijn doel schoon te houden. Voor zijn fraaie redding na een schot van Chelsea’s Mason Mount ontving hij de award Safe of the Year.

Pickford nam in de zomer van 2022 de aanvoerdersband over bij Everton. Zijn team schoot slecht uit de startblokken met twee nederlagen en vier remises in de eerste zes competitiewedstrijden (waaronder een 0-0 tegen Liverpool), maar desondanks handhaafde men zich opnieuw. In het seizoen 2022-2023 wist hij acht keer de nul te houden in 38 officiële wedstrijden. Die statistieken verbeterde de doelman in het volgende seizoen: veertien clean sheets in 42 officiële wedstrijden. Hij werd voor de derde keer op rij verkozen tot Player of the Year van Everton.

Met één punt uit de eerste vijf wedstrijden begon Everton in het seizoen 2024-2025 opnieuw tegenvallend aan de nieuwe Premier League-campagne. Pickford had desondanks weer een groot aandeel in het realiseren van lijfsbehoud door dertien keer de nul te houden in veertig officiële wedstrijden. Wel ging de stadsderby tegen Liverpool op 2 april 2025 verloren door een doelpunt van Diogo Jota. Dit bleek later de allerlaatste treffer van de Portugees, die in de daaropvolgende zomer overleed na een tragisch verkeersongeval.

Interlandcarrière Jordan Pickford

Pickford is een voormalig jeugdinternational van Engeland. De doelman vertegenwoordigde zijn geboorteland door uit te komen voor de Onder-16, Onder-17, Onder-18, Onder-19, Onder-20 en Onder-21. Voor de Onder-17 keepte hij de meeste wedstrijden (achttien), mede vanwege zijn deelname aan het jeugd-EK en het jeugd-WK van 2011. De Britse talenten sneuvelden respectievelijk in de halve finale en de kwartfinale. Pickford was later ook nog actief op het EK voor spelers onder 21 jaar (halve finale).

Op 10 november 2017 debuteerde Pickford als A-international van Engeland. De Everton-doelman, die al eerder bij de wedstrijdselectie zat, hield tegen aartsrivaal Duitsland meteen de nul (0-0). Tegen Nederland (0-1 zege) hield hij vervolgens opnieuw zijn doel schoon. Met slechts drie interlands op zak werd de linkspoot in de zomer van 2018 voor de leeuwen gegooid door bondscoach Gareth Southgate. The Three Lions bereikten de halve finale van het WK, maar grepen dankzij Kroatië (1-2 na verlenging) en België (0-2) naast een podiumplaats.

Engeland eindigde in 2019 als derde op de Final Four van de Nations League door Zwitserland vanaf elf meter te verslaan. Pickford keepte zowel in 2021 als 2024 de EK-finale, maar respectievelijk Italië (na strafschoppen) en Spanje (1-2) gingen er met de Europese titel vandoor. Tussendoor stond de doelman eveneens onder de lat tijdens het WK in Qatar. In het oliestaatje moest men dankzij Frankrijk (1-2) genoegen nemen met een kwartfinaleplaats, mede door een gemiste penalty van Harry Kane.

Laatste update: 9 oktober 2025