Het laatste nieuws over Heung-Min Son

Heung-Min Son is Zuid-Koreaanse aanvaller. De international van Zuid-Korea verruilde Tottenham Hotspur in de zomer van 2025 voor Los Angeles FC.

• Son speelt momenteel voor Los Angeles FC
• De aanvaller won in 2025 de Europa League met Tottenham Hotspur
• Hij speelde eerder voor FC Seoel, Hamburger SV en Bayer Leverkusen
• Son debuteerde in 2010 als international van Zuid-Korea
• In 2022 werd hij voor de zevende keer Zuid-Koreaans voetballer van het jaar

Clubcarrière Heung-Min Son

Son werd op 8 juli 1992 ter wereld gebracht in het Zuid-Koreaanse Chuncheon, Gangwon. De tweebenige aanvaller is afkomstig uit een sportief gezin. Zijn vader (Woong-Jung Son) en broer (Heung-Yun Son) groeiden eveneens uit tot profvoetballer, al bleken zij minder getalenteerd binnen de lijnen. Senior was naar eigen zeggen een ‘middelmatige’ voetballer en moest door een achillespeesblessure zelfs al op 28-jarige leeftijd stoppen, maar leerde desondanks wijze lessen. Die informatie leverden een speciale werkwijze op.

In de Korean Times vertelde senior dat hij zoonlief onderwierp aan een strikt regime. Zowel met zijn linker- als rechterbeen schoot hij aan de lopende band om het balgevoel te verbeteren, waar hij ook eindeloze oefeningen met touw moest ondernemen. “Ik leerde hem alleen de basis. Zes uur per dag, iedere dag”, aldus vader Son. De aanvaller speelde in eigen land achtereenvolgens voor de Chuncheon Kasan Elementary School, Chuncheon Buan Elementary School, Hupyeong Middle School, Yukminkwan Middle School, Dongbuk Middle School en FC Seoul.

Op zestienjarige leeftijd besloot Son een punt te zetten achter zijn schoolopleiding. Datzelfde jaar nam de aanvaller afscheid van FC Seoel. Hij wilde een glansrijke carrière tot stand brengen en besloot zijn voetbalgeluk daarom te beproeven in Europa. Na een maandenlange zoektocht naar de ideale vervolgstap besloot Hamburger SV toe te happen. Zowel in de Onder-17 (vijftien wedstrijden, negen doelpunten) als de Onder-19 (twaalf wedstrijden, zes doelpunten) scoorde hij aan de lopende band.

Doorbraak bij HSV

Door een gebroken voet beleefde Son een valse start bij de hoofdmacht van Hamburger SV. Op 27 oktober 2010 debuteerde de Zuid-Koreaan in de bekerwedstrijd tegen Eintracht Frankfurt (5-2 nederlaag) door Marcell Jansen na 62 minuten af te lossen. Drie dagen later vierde de aanvaller zijn Bundesliga-doelpunt met een doelpunt, maar dat weerhield 1. FC Köln niet van een overwinning (3-2). In de daaropvolgende maand volstonden ook twee doelpunten niet voor een positief resultaat bij Hannover 96 (eveneens 3-2).

Het seizoen 2010-2011 verliep moeizaam voor Son, die bleef steken op veertien officiële wedstrijden en drie doelpunten. In het daaropvolgende contractjaar steeg zijn teller naar dertig officiële wedstrijden. De aanvaller slaagde er nog niet in om echt zijn stempel te drukken bij Hamburger SV, al wist hij een handvol doelpunten mee te pikken. Die Rothosen maakten in collectief verband geen makkelijk seizoen door, maar 36 punten volstonden om concurrent Hertha BSC naar de gevreesde zestiende plaats te duwen.

Borussia Dortmund kreeg in het seizoen 2012-2013 geen vat op Son. Zowel in de thuis- als uitwedstrijd leidde hij Hamburger SV naar een overwinning met twee doelpunten (3-2 en 1-4). De aanvaller onderstreepte zijn meerwaarde voor de Bundesliga-formatie door twaalf doelpunten en twee assists mee te pikken in 34 officiële wedstrijden. Met spelers als Rafael van der Vaart en Jeffrey Bruma in de gelederen eindigde men onder Thorsten Fink op een respectabele zevende plaats, al leverde dat geen Europees ticket op.

Smaakmaker in Leverkusen

In de zomer van 2013 maakte Son voor circa tien miljoen euro de overstap naar Bayer Leverkusen, dat daarmee een recordtransfer realiseerde. De Zuid-Koreaan ondertekende een contract voor vijf seizoenen bij Die Werkself. Op 3 augustus 2013 maakte de aanvaller in het bekerduel met SV Lippstadt 08 (1-6 zege) zijn officiële debuut en wist meteen een doelpunt mee te pikken. Een week later wist hij eveneens toe te slaan tijdens zijn competitiedebuut tegen SC Freiburg (3-1 zege).

Son maakte op 17 september 2013 zijn Champions League-debuut tegen Manchester United (4-2 nederlaag). Bijna twee maanden later had de aanvaller met een hattrick en een assist een groot aandeel in de spectaculaire 5-3 overwinning op zijn voormalig werkgever Hamburger SV. Tijdens zijn debuutseizoen bij Bayer Leverkusen noteerde hij prima statistieken: twaalf doelpunten en zeven assists in 43 officiële wedstrijden. Mede dankzij een late trainerswissel sleepte zijn broodheer de vierde plaats binnen.

Bayer Leverkusen plaatste zich voor het hoofdtoernooi van de Champions League door FC Kopenhagen over twee duels te verslaan (2-3 uit, 4-0 thuis). Son scoorde in beide duels één keer. Zijn team overleefde ook de groepsfase, maar strandde door een fatale strafschoppenserie in de achtste finale tegen Bayer Leverkusen. De aanvaller scherpte zijn eigen seizoensrecord aan door zeventien keer te scoren in 42 officiële wedstrijden. Zo produceerde hij een hattrick tegen VfL Wolfsburg, dat wel met 4-5 triomfeerde.

Nieuwe smaakmaker bij Tottenham

Namens Bayer Leverkusen speelde Son in de zomer van 2015 nog twee officiële wedstrijden. Tottenham Hotspur wist hem vervolgens in te lijven middels een transfersom van dertig miljoen euro. De Zuid-Koreaan, die voor vijf seizoenen tekende in Londen, schoot het Aziatische transferrecord van Hidetoshi Nakata uit 2001 daarmee uit de geschiedenisboeken. Op 13 september 2015 maakte de aanvaller tegen Sunderland AFC (0-1 zege) zijn debuut namens The Spurs. Andros Townsend kwam hem na ruim een uur spelen aflossen.

Son maakte zijn eerste twee doelpunten voor Tottenham Hotspur op 17 september 2015 in de Europa League-wedstrijd tegen Qarabag FK (3-1 zege). Drie dagen later wist hij de stadsderby tegen Crystal Palace te beslissen met zijn eerste Premier League-doelpunt (1-0). De aanvaller onderscheidde zich in het seizoen 2015-2016 door acht doelpunten en vijf assists mee te pikken in veertig officiële wedstrijden. Veel aandacht ging vooral uit naar spits Harry Kane, die in totaliteit 28 doelpunten opeiste.

Het seizoen 2016-2017 stond in het teken van de definitieve doorbraak van Son bij Tottenham Hotspur. In 47 officiële wedstrijden noteerde de aanvaller 21 doelpunten en acht assists. Vooral in april 2017 wist hij zijn topvorm aan te tikken door achtereenvolgens te scoren tegen Burnley, Swansea City, Watford (tweemaal) en AFC Bournemouth. Zijn Londense werkgever bleef foutloos in deze Premier League-reeks. Onder Mauricio Pochettino finishte men als derde achter stuntclub Leicester City en aartsrivaal Arsenal.

Champions League-finalist

Tottenham Hotspur profiteerde tijdens het seizoen 2017-2018 van de aanwezigheid van Son. In 53 officiële wedstrijden produceerde de Zuid-Koreaan achttien doelpunten en elf assists. Men bereikte in de FA Cup de halve finale, maar Manchester United zegevierde (2-1). In het volgende contractjaar verloor men de Champions League-finale met 0-2 van Liverpool. Eerder wist men achtereenvolgens Borussia Dortmund, Manchester City en Ajax uit te schakelen. Zijn seizoenstotaal steeg naar 53 officiële wedstrijden, twintig doelpunten en negen assists.

Son, die in 2018 zijn contract had opengebroken, groeide met Kane uit tot een gouden aanvalsduo. De tweebenige aanvaller fungeerde veelvuldig als aangever, maar eindigde in de seizoenen 2019-2020 tot en met 2024-2025 als afmaker eveneens steevast in de dubbele cijfers. Achtereenvolgens achttien, 22, 24, veertien, zeventien en elf doelpunten om precies te zijn. In 2020 brak de wereldwijde coronapandemie uit, waardoor hij de Zuid-Koreaanse dienstplicht à drie weken kon vervullen. Wel moest hij eerst twee weken in quarantaine.

Na het seizoen 2024-2025 stond de teller van Son bij Tottenham Hotspur op 454 officiële wedstrijden, 173 doelpunten en 101 assists. Buiten de Puskás Award bleef zijn prijzenkast lange tijd nagenoeg leeg, maar in mei 2025 veroverde zijn broodheer dan toch een hoofdprijs: Manchester United werd in de Europa League-finale met 1-0 verslagen. Zijn maatje Kane was twee jaar daardoor al vertrokken naar Bayern München. “Ik denk dat we als speler een van de beste connecties in de geschiedenis van de Premier League hadden”, jubelde laatstgenoemde.

Transfer naar Los Angeles

Na het vertrek van Kane fungeerde Son enige tijd als aanvoerder van Tottenham Hotspur. Met het Europa League-succes van 2025 besloot de Zuid-Koreaan om het voor gezien te houden in Londen. Hij ondertekende dat jaar een contract voor tweeënhalf jaar plus twee optiejaren bij Los Angeles FC. Op 10 augustus 2025 debuteerde de ervaren aanvaller in de MLS-wedstrijd tegen Chicago Fire (2-2) door een klein half uur mee te draaien. Diezelfde maand scoorde hij voor het eerst tegen FC Dallas (1-1).

Son scoorde in de MLS Play-offs van 2025 driemaal. Los Angeles FC rekende in de eerste ronde af met Austin FC, maar liet zich in de kwartfinale verrassen door Vancouver Whitecaps (na strafschoppen). Met twaalf doelpunten en vier assists in dertien officiële wedstrijden beleefde de aanvaller een uitstekend eerste halfjaar in de Verenigde Staten. Hoogtepunt was zijn hattrick in de uitwedstrijd tegen Real Salt Lake City (1-4 zege) op 18 september 2025.

Interlandcarrière Heung-Min Son

Son is een voormalig jeugdinternational van Zuid-Korea. De tweebenige aanvaller uit Chuncheon vertegenwoordigde zijn geboorteland in de Onder-15, Onder-16, Onder-17, Onder-18 en Onder-23. In 28 interlands wist hij negen doelpunten mee te pikken. Hij mocht in de zomer van 2016 deelnemen aan de Olympische Spelen, maar door toedoen van Honduras (0-1) strandde het avontuur in de kwartfinale. Twee jaar later had hij wel een aandeel in het winnen van de Asian Games door Japan met 2-1 te verslaan (na verlenging).

Op 30 december 2010 debuteerde Son als A-international van Zuid-Korea in de oefeninterland tegen Syrië (1-0 zege) door een helft mee te draaien. Op de Azië Cup van 2011 maakte de aanvaller zijn eerste doelpunt ten koste van India (4-1 zege). Door toedoen van Japan (na strafschoppen) verloor men de halve finale. In de zomer van 2014 besloot de technische staf hem mee te nemen naar het WK in Brazilië. Hij scoorde zelfs tegen Algerije, maar kon een 2-4 nederlaag en een vroegtijdige uitschakeling niet voorkomen.

Zuid-Korea verloor in januari 2015 de finale van de Azië Cup door toedoen van Australië (1-2, na verlenging). Son pikte nog wel een doelpunt mee in die wedstrijd. Hij scoorde op het WK van 2018 tegen zowel Mexico als Duitsland, maar opnieuw sneuvelden de Aziaten al in de groepsfase. De 2-0 zege op de Duitsers bleek wel voldoende om de titelverdediger definitief naar huis te sturen. In 2022 overleefde men de groepsfase wel, maar Brazilië toonde zich in de achtste finale een paar maatjes te groot (1-4).

Geen klinkend succes

Son was met Zuid-Korea eveneens actief op de Azië Cup van 2019 en 2024. Zijn team bereikte respectievelijk de kwart- en halve finale, maar verloor vervolgens van Qatar (0-1) en Jordanië (0-2). De aanvaller behaalde inmiddels al verschillende mijlpalen. Zo doorbrak hij de magische grens van honderd A-interlands en veroverde hij zelfs de status van recordinternational. Eind 2025 moest hij alleen Cha Bum-kun nog voor zich dulden als topscorer aller tijden van het Zuid-Koreaanse team (vier doelpunten verschil).

Prijzenkast Heung-Min Son

Laatste update: 26 februari 2026