Het laatste nieuws over Hugo Lloris

Hugo Lloris is een Franse doelman. De 145-voudig international van Frankrijk verruilde Tottenham Hotspur in januari 2024 voor Los Angeles FC.

• Lloris speelt momenteel voor Los Angeles FC
• Hij kwam eerder uit voor OGC Nice, Olympique Lyon en Tottenham Hotspur
• Met Lyon veroverde de doelman de Coupe de France
• Lloris is met 145 interlands recordinternational van Frankrijk
• In 2018 werd hij wereldkampioen met zijn thuisland

Clubcarrière Hugo Lloris

Hugo Hadrien Dominique Lloris werd op 26 december 1986 ter wereld gebracht in de Franse badplaats Nice. Zijn vader verdiende de kost als bankier en zijn moeder als advocaat, waardoor het gezin er warmpjes bij zat. De linkspoot, wiens broer Gautier Lloris eveneens het profvoetbal bereikte, was op jonge leeftijd vooral bezig met ‘alles wat met wetenschap te maken had’. “Als mijn voetbalcarrière niet van de grond was gekomen, was ik zeker blijven studeren. Dan was ik nu misschien een wiskundige geweest”, zo citeerde de NOS.

Lloris, vernoemd naar de invloedrijke Franse schrijver Victor Hugo, droomde op jonge leeftijd van een carrière als professioneel tennisser. Hij gebruikte de resterende tijd tussen de trainingen om een balletje te trappen. Het voetenwerk en de reflexen met zijn handen maakten hem uitermate geschikt voor het keepersvak. “Ik was me er op jonge leeftijd al van bewust dat ik vanuit die positie mijn verantwoordelijkheid kon nemen. En ik kan veel invloed op het resultaat uitoefenen door te zorgen dat we zo min mogelijk goals tegenkrijgen.”

Bij amateurclub CEDAC Cimiez lanceerde Lloris in 1993 zijn voetbalcarrière. Na vier jaar mocht het keeperstalent overstappen naar de jeugdopleiding van OGC Nice. Bij de profclub uit zijn geboortestad wist hij het volledige opleidingstraject te doorlopen. Les Aiglons bekroonden diens ontwikkeling met een eerste profcontract en promotie naar de A-selectie. In het seizoen 2004-2005 fungeerde hij als stand-in voor de onomstreden Damien Grégorini.

Doorbraak bij OGC Nice

Tijdens het seizoen 2005-2006 fungeerde Lloris als bekerkeeper van OGC Nice. Op 26 oktober 2005 debuteerde hij in de Coupe de la Ligue-wedstrijd met een clean sheet tegen LB Châteauroux (2-0 zege, na verlenging). De Zuid-Franse formatie rekende vervolgens eveneens af met clubs als Girondins de Bordeaux en AS Monaco, maar struikelde in de finale over AS Nancy (1-2). Door een 3-0 nederlaag bij Stade de Brest eindigde de Coupe de France-campagne daarentegen al in de derde ronde.

Lloris maakte op 18 maart 2006 zijn Ligue 1-debuut tegen AS Nancy (1-0 zege). In de vier daaropvolgende competitieduels mocht de getalenteerde doelman eveneens aantreden. Zijn seizoenstotaal steeg daarmee naar elf officiële wedstrijden en vier clean sheets. Tijdens zijn tweede seizoen als professional fungeerde hij als nummer één van OGC Nice, dat hem 37 van de 38 competitieduels liet keepen. Hij onderscheidde zich door in dertien wedstrijden de nul te houden.

In het seizoen 2007-2008 mocht Lloris ‘slechts’ dertig keer opdraven in de Ligue 1. Fysieke problemen zaten hem dwars, maar desondanks wist de doelman opnieuw dertien keer zijn doel schoon te houden. Zijn prestaties bleven niet onopgemerkt. In de zomer van 2008 maakte hij de overstap naar Olympique Lyon. Een fraaie beloning voor de nummer één van OGC Nice, aangezien Les Gones op dat moment het Franse voetbal domineerden. Tussen 2002 en 2008 veroverde die club alle landstitels.

Coupe de France-winnaar met Lyon

Bij Olympique Lyon tekende Lloris voor vijf jaar. Op 2 augustus 2008 maakte de doelman zijn debuut voor de Franse topclub, dat de Trophée des Champions verspeelde aan Girondins de Bordeaux (na strafschoppen). De nederlaag bleek een voorbode voor de rest van het seizoen. Uitgerekend in zijn debuutseizoen won men geen enkele trofee, terwijl het Champions League-avontuur al in de achtste finale strandde door toedoen van FC Barcelona. De opvolger van Grégory Coupet zag zijn seizoenstotaal stijgen naar 46 officiële wedstrijden en twintig clean sheets.

Olympique Lyon bleef in het seizoen 2009-2010 eveneens prijsloos. Les Gones maakten in de Champions League weliswaar indruk door Real Madrid uit te schakelen, maar Bayern München bleek in de halve finale een maatje te groot. Lloris besloot zijn tweede contractjaar met 52 officiële wedstrijden en twintig clean sheets. Het seizoen 2010-2011 sorteerde al evenmin het gewenste effect door opnieuw geen eremetaal binnen te slepen. Ditmaal steeg zijn bijdrage naar 47 officiële wedstrijden en veertien clean sheets.

In het seizoen 2011-2012 bereikte Olympique Lyon beide bekerfinales. Olympique Marseille ging er met de Coupe de la Ligue vandoor (0-1, na verlenging), maar zijn team won de Coupe de France wel ten koste van US Quevilly (1-0). In zijn vierde contractjaar wist de doelman dertien keer de nul te houden in 54 officiële wedstrijden. Zijn broodheer overleefde de groepsfase van de Champions League dankzij een 1-7 zege op Dinamo Zagreb, maar vloog er vervolgens uit door toedoen van APOEL Nicosia (na strafschoppen).

Sterkhouder bij Tottenham Hotspur

Op 28 juli 2012 won Olympique Lyon tevens de Trophée des Champions door landskampioen Montpellier HSC te verslaan (na strafschoppen). Lloris keepte de twee daaropvolgende competitieduels eveneens, maar vertrok vervolgens voor ruim 12,5 miljoen euro naar Tottenham Hotspur. De Fransman debuteerde op 20 september 2012 in de Europa League-wedstrijd tegen SS Lazio (0-0) voor de Londenaren. Zijn Premier League-debuut volgde op 7 oktober 2012 in de thuiswedstrijd tegen Aston Villa (2-0 zege).

Lloris begon het seizoen 2012-2013 als stand-in voor de ervaren Brad Friedel, maar nam al na enkele maanden het stokje over. Met elf clean sheets in 33 officiële wedstrijden zette de doelman een prima debuutseizoen neer. Zijn aandeel verbeterde in zijn tweede contractjaar: achttien clean sheets in 45 officiële wedstrijden. The Spurs bleven onder manager Tim Sherwood, die het stokje tussentijds overnam van André Villas-Boas, steken op een zesde plaats in de Premier League.

In het seizoen 2014-2015 noteerde Lloris dertien clean sheets in 44 officiële wedstrijden. Tottenham Hotspur bereikte de finale van de League Cup, maar verloor van stadsgenoot Chelsea (0-2). De doelman was inmiddels naar voren geschoven als nieuwe aanvoerder. In die hoedanigheid noteerde hij in de drie daaropvolgende seizoenen vijftien, zeventien en zestien keer de nul. Daar had hij respectievelijk 46 en tweemaal 43 officiële wedstrijden voor nodig. Zijn broodheer werkte zich ondertussen op tot Champions League-deelnemer.

Verliezend CL-finalist

Tottenham Hotspur maakte tijdens het seizoen 2018-2019 indruk door Borussia Dortmund, Manchester City en Ajax uit te schakelen in de Champions League. In de finale ging men evenwel ten onder door toedoen van competitiegenoot Liverpool (0-2). Lloris sloot zijn zevende seizoen in de Engelse hoofdstad af met 44 officiële wedstrijden en zestien clean sheets op de teller. De Fransman bleef fungeren als fiere aanvoerder, al beschikte men eveneens over topspelers als Toby Alderweireld, Jan Vertonghen, Christian Eriksen en Harry Kane.

Het seizoen 2019-2020 verliep uiterst moeizaam voor Tottenham Hotspur en Lloris. Door een elleboogblessure bleef de doelman steken op 27 officiële wedstrijden (zes clean sheets), waar het collectief bleef steken op een zesde plaats in de Premier League. De clubleiding besloot tussendoor om José Mourinho in te huren als nieuwe manager. Hij leidde de club in het seizoen 2020-2021 naar de League Cup-finale, maar werd vlak van te voren ontslagen. Manchester City ging er vervolgens met de eindzege vandoor (0-1).

Lloris mocht in het seizoen van de verloren League Cup-finale 48 officiële wedstrijden en veertien clean sheets noteren. De doelman bleef vervolgens nog tweeënhalf jaar actief voor Tottenham Hotspur. Hij noteerde in de eerste twee jaar respectievelijk 43 en 31 officiële wedstrijden (zestien en negen clean sheets), maar kwam tijdens het seizoen 2023-2024 helemaal niet meer in actie. Daardoor raakte de magische grens van vijfhonderd officiële wedstrijden voor de Londenaren definitief uit beeld.

Transfer naar Los Angeles

In januari 2024 maakte Lloris de overstap naar Los Angeles FC. De Fransman debuteerde op 24 februari 2024 voor de Amerikaanse club, dat de MLS-wedstrijd tegen Seattle Sounders omzette in een 2-1 zege. Op 10 maart van dat jaar hield hij voor het eerst de nul tegen Sporting Kansas City (0-0). In de loop van het jaar steeg zijn aandeel naar 46 officiële wedstrijden en achttien clean sheets. The Black and Gold wonnen de US Open Cup, maar reikten in de MLS Play-offs niet verder dan de kwartfinale.

Los Angeles FC liet Lloris in 2025 in totaliteit 45 keer opdraven in alle competities, met vijftien clean sheets als rendement. Met de MLS-formatie mocht de doelman onder meer in actie komen op het gloednieuwe WK voor clubteams. Zijn broodheer strandde in een groep met Chelsea, Flamengo en Esperance Tunis als tegenstanders. Men plaatste zich opnieuw voor de MLS Play-offs, maar ook nu bleek de kwartfinale het eindstation door toedoen van Vancouver Whitecaps (na strafschoppen).

Interlandcarrière Hugo Lloris

Lloris is een voormalig jeugdinternational van Frankrijk. De linkspoot uit Nice vertegenwoordigde zijn geboorteland in de Onder-18 (drie keer), Onder-19 (veertien keer), Onder-20 (vier keer) en de Onder-21 (zes keer). Hij debuteerde op 19 november 2008 in de doelpuntloze oefeninterland tegen Uruguay voor het nationale team van Frankrijk. In september 2009 pakte hij al na negen minuten een rode kaart in de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Servië, dat desondanks bleef steken op 1-1.

Ondanks zijn misstap behoorde Lloris op het WK van 2010 als nummer één van Frankrijk. Les Bleus behaalden in een groep met Mexico, Uruguay en Zuid-Afrika welgeteld één punt. In 2012 overleefde men wel de groepsfase van het EK, maar Spanje bleek vervolgens een maatje te groot in de kwartfinale (0-2). Op het WK van 2014 sneuvelde men in datzelfde stadium door toedoen van Duitsland (0-1). Het EK van 2016 verliep beter, maar voor eigen publiek verloor men wel de finale van Portugal (0-1, na verlenging).

Frankrijk kroonde zich in 2018 tot beste land ter wereld door Kroatië in de WK-finale met 4-2 te verslaan. Lloris mocht als aanvoerder de wereldbeker in ontvangst nemen. In 2022 prolongeerde men deze status bijna, maar Argentinië zegevierde na strafschoppen. Na 145 A-interlands, een recordaantal, nam de doelman vervolgens officieel afscheid. Hij keepte tussendoor overigens ook nog op het EK van 2021, maar door toedoen van Zwitserland strandde die missie voortijdig.

Prijzenkast Hugo Lloris

Laatste update: 3 februari 2026