Het laatste nieuws over Philipp Max

Philipp Max is een Duitse linksback. De drievoudig international van Duitsland verruilde Panathinaikos in maart 2026 transfervrij voor Gamba Osaka.

• Max speelt momenteel voor Gamba Osaka
• De linksback kwam in Nederland uit voor PSV
• Hij won hier de KNVB Beker en tweemaal de Johan Cruijff Schaal
• Max diende tevens clubs als Schalke 04, FC Augsburg, Eintracht Frankfurt en Panathinaikos
• Hij speelde drie interlands voor het Duitse nationale team

Clubcarrière Philipp Max

Max zag op 30 september 1993 het levenslicht in het Duitse Viersen, in de buurt van de Nederlandse grens. De linkspoot komt uit een sportief gezin. Vader Martin Max, geboren in Polen, maakte naam als spits door tweemaal de Bundesliga-topscorerstitel te veroveren. Senior speelde voor Borussia Mönchengladbach, Schalke 04, 1860 München en zelfs eenmaal voor Duitsland. Moeder Sandra bleek eveneens een getalenteerde voetbalster en schopte het tot de regionale selectie van Westfalen.

Een carrière als profvoetballer was desondanks geen abc’tje voor Max. Aanvankelijk had junior zelfs andere plannen. “Ik voelde helemaal geen druk van mijn ouders, ik ben zelfs eerst gaan tennissen. Maar dat beviel lang niet zo goed als voetbal!”, vertelde hij aan de NOS. Waar zijn vader bekend stond als goalgetter, daar koos hij zelf voor een loopbaan als linksback. “Ik ben eigenlijk wel blij dat ik verdediger ben geworden, want als aanvaller zouden die vergelijkingen met mijn vader continu gemaakt worden.”

Aan het begin van zijn profcarrière speelde Max nog wel degelijk als aanvaller. Naar eigen zeggen profiteerde hij van de ’tips en ervaringen’ van zijn vader. Zijn carrière ging van start bij SC Baldham-Vaterstetten, dat hij in 2003 inruilde voor 1860 München. Het talent speelde eveneens in de jeugdopleidingen van Bayern München (2007-2010) en Schalke 04 (vanaf 2010). Zijn carrièreverloop had logischerwijs ook te maken met de keuzes van zijn vader, aangezien het gezin meermaals moest verhuizen.

Debuut voor Schalke 04

Op 4 augustus 2012 debuteerde Max in het tweede team van Schalke 04. In de Regionalliga West-confrontatie met FC Kray (0-1 zege) mocht hij zeventig minuten aantreden als centrumspits. Aan het einde van die maand produceerde hij in diezelfde hoedanigheid een doelpunt en twee assists tegen de beloften van Borussia Mönchengladbach (0-3 zege). Gedurende het seizoen 2012-2013 besloot de technische staf om hem om te turnen tot linksback. Uiteindelijk speelde hij 54 officiële wedstrijden voor de reserveploeg van Die Königsblauen (drie doelpunten).

In februari 2014 maakte Max voor het eerst deel uit van de wedstrijdselectie van Schalke 04. Zo behoorde hij op 18 maart 2014 tot de reserves voor de Champions League-return tegen Real Madrid (3-1 nederlaag). Zijn daadwerkelijke debuut in de hoofdmacht maakte het multifunctionele talent op 25 maart van datzelfde jaar in de doelpuntloze uitwedstrijd tegen aartsrivaal Borussia Dortmund. Hij mocht Julian Draxler in blessuretijd aflossen. Drie dagen later werd dezelfde wissel na 88 minuten toegepast tegen Hertha BSC (2-0 zege).

Onder leiding van trainer Jens Keller eindigde Schalke 04 in het seizoen 2013-2014 als derde in de Bundesliga. Met spelers als Benedikt Höwedes, Sead Kolasinac, Joël Matip, Leon Goretzka, Kevin-Prince Boateng, Jefferson Farfán, Roman Neustädter, Klaas-Jan Huntelaar en Ádám Szalai liep er dat seizoen dan ook veel kwaliteit rond in Gelsenkirchen. Dat beperkte tegelijkertijd ook het perspectief van Max, die in de zomer van 2014 transfereerde naar Kalsruher SC.

Bijna gepromoveerd met Kalsruher

Max debuteerde op 17 augustus 2014 in het tenue van Kalsruher SC, dat in de DFB-Pokal een 1-3 overwinning boekte op het veld van 1.FC Neubrandenburg 04. Zijn competitiedebuut voor de Tweede Bundesliga-formatie maakte de linksback op 27 september 2014 in de thuiswedstrijd tegen FC Ingolstadt 04 (0-1 nederlaag). In de loop van het seizoen 2014-2015 steeg diens bijdrage naar 25 officiële wedstrijden. Zijn nieuwe broodheer maakte kans op promotie naar de Bundesliga, maar verloor in de play-offs na verlenging van Hamburger SV.

Op 25 juli 2015 speelde Max tegen Greuther Fürth (1-0 nederlaag) zijn 26ste officiële wedstrijd voor Kalsruher SC. Het betekende ook meteen zijn laatste optreden voor KSC. In 4 augustus van datzelfde jaar maakte de verdediger alsnog de sprong naar de Bundesliga door zijn jawoord te geven aan FC Augsburg. De Fuggerstädter betaalden zo’n 3,8 miljoen euro in ruil voor zijn handtekening onder een meerjarige verbintenis. Het betrof een overeenkomst voor twee seizoenen met drie optiejaren.

Gewaardeerd in Augsburg

Max debuteerde op 15 augustus 2015 voor FC Augsburg, dat een 0-1 nederlaag incasseerde door toedoen van Hertha BSC. De vleugelverdediger mocht na 71 minuten invallen voor Markus Feulner. In zijn debuutseizoen voor de Bundesliga-club mocht hij aantreden in beide Europa League-duels met AZ en Partizan Belgrado, maar het tweeluik met Liverpool moest hij vanaf de bank toekijken. Zijn seizoenstotaal liep op naar 31 officiële wedstrijden, waarvan de overgrote meerderheid als basisspeler.

In het seizoen 2016-2017 mocht Max ‘slechts’ 26 keer opdraven voor FC Augsburg. Wel had de verdediger op 30 april 2017 een groot aandeel in de 4-0 overwinning op Hamburger SV door één doelpunt en twee assists op te eisen. Zijn derde contractjaar stond in het teken van zijn definitieve doorbraak. Niet alleen speelde hij in 34 van de 35 officiële wedstrijden, maar hij toonde zich ook nog eens van grote waarde middels twee doelpunten en dertien assists. Eén van die doelpunten maakte hij overigens tegen zijn oud-werkgever Schalke 04.

FC Augsburg strandde in april 2019 door toedoen van RB Leipzig (1-2, na verlenging) in de kwartfinale van de DFB-Pokal. Diezelfde maand wist Max tweemaal te scoren in de thuiswedstrijd tegen VfB Stuttgart (6-0 zege). Met vier doelpunten en zeven assists in 34 officiële wedstrijden fungeerde de verdediger opnieuw als meerwaarde. Ondanks de uitbraak van de coronapandemie mocht hij in het seizoen 2019-2020 nog eens 31 keer aantreden, met acht doelpunten en zes assists als rendement.

Bekerwinnaar met PSV

PSV installeerde in de zomer van 2020 een Duitse hoofdtrainer in de persoon van Roger Schmidt. De oefenmeester wist zijn netwerk te benutten door landgenoot Max te verleiden tot een overstap naar Eindhoven. Beide clubs bereikten overeenstemming over een transfersom van acht miljoen euro plus bonussen. Op 13 september 2020 debuteerde de Duitse aanwinst op bezoek bij FC Groningen (1-3 zege) op Eredivisie-niveau. Zijn eerste doelpunt in het rood-wit volgde op 8 november van datzelfde jaar tegen Willem II (3-0 zege).

Max sloot zijn eerste seizoen in PSV-tenue af met zes doelpunten en twaalf assists in 44 officiële wedstrijden. De Brabanders eindigden als runner-up achter landskampioen Ajax. In het seizoen 2021-2022 bleef de verdediger een waardevolle kracht met 48 officiële optredens, twee doelpunten en zes assists. De rivaal uit Amsterdam ging er opnieuw vandoor met de landstitel, maar in de strijd om de KNVB Beker en de Johan Cruijff Schaal waren de manschappen van Schmidt te sterk.

Door toedoen van Rangers FC greep PSV in de zomer van 2022 naast een Champions League-ticket. De Eindhovenaren prolongeerden wel de landstitel ten koste van Ajax (3-5). Tot en met januari 2023 speelde Max nog eens 25 officiële wedstrijden voor de club, maar met twee assists lag zijn offensieve rendement opnieuw lager. Tijdens de winterse transferperiode besloot men medewerking te verlenen aan een huurtransfer naar Eintracht Frankfurt, dat ook een optie tot koop bemachtigde.

Champions League-debuut in Frankfurt

Op 4 februari 2023 debuteerde Max voor Eintracht Frankfurt, dat in de Bundesliga een 3-0 overwinning boekte op Hertha BSC. Diezelfde maand speelde de linkspoot voor het eerst in het hoofdtoernooi van de Champions League, maar het Italiaanse Napoli bleek over twee wedstrijden een maatje te groot. Ook grepen Die Adler naast de eindzege in de DFB-Pokal door een 0-2 nederlaag tegen RB Leipzig. De PSV-huurling sloot dat halfjaar af met vijftien officiële wedstrijden en één assist op de teller.

In de zomer van 2023 besloot Eintracht Frankfurt om Max definitief in te lijven, maar om hem niet in te schrijven voor het Conference League-toernooi. Na de winterstop werd hij alsnog speelgerechtigd, maar bleef zijn aandeel beperkt tot een korte invalbeurt tegen Union Sint-Gillis (2-2). Op 25 februari van dat jaar pikte hij een doelpunt mee ten koste van VfL Wolfsburg (eveneens 2-2). Tijdens het seizoen 2023-2024 liep zijn aandeel op naar 27 officiële wedstrijden, één doelpunt en vier assists.

Na anderhalf jaar kwam de relatie tussen Eintracht Frankfurt en Max alweer ten einde. Voor de tweede keer in zijn carrière besloot de verdediger een buitenlands avontuur aan te gaan. De Griekse topclub Panathinaikos wist hem in te lijven voor circa één miljoen euro. Zelf ondertekende hij een contract voor drie seizoenen in Athene, de hoofdstad van Griekenland. “Dames en heren, start uw motoren. Groene Max is hier“, zo plaatste zijn nieuwe club een subtiele verwijzing naar Formule 1-coureur Max Verstappen.

Transfer naar Panathinaikos

Op 18 augustus 2024 maakte Max zijn officiële debuut voor Panathinaikos. In de thuiswedstrijd tegen Asteras Aktor (0-1 nederlaag) mocht de Duitse linksback tachtig minuten opdraven. Zijn eerste contractjaar in Griekenland verliep tamelijk dramatisch. Met elf officiële wedstrijden, waaronder de Conference League-ontmoetingen met The New Saints (0-2 zege) en Dinamo Minsk (4-0 zege), bleef zijn bijdrage minimaal. De technische staf liet hem veelvuldig op de reservebank plaatsnemen.

Tijdens het seizoen 2025-2026 maakte Max überhaupt geen minuten meer bij Panathinaikos. In januari 2026 besloot de clubleiding afscheid te nemen door zijn contract voortijdig te ontbinden. De verdediger zat vervolgens enige tijd zonder club, maar in maart 2026 wist hij onderdak te vinden in Japan. Gamba Osaka, waar landgenoot Jens Wissing als hoofdtrainer voor de groep stond, wist hem te verleiden tot een Aziatisch avontuur.

Interlandcarrière Philipp Max

Max behoorde in augustus 2016 tot het olympische team van Duitsland. De linkspoot uit Viersen maakte op de Olympische Spelen speelminuten tegen Fiji (10-0 zege, groepsfase), Portugal (4-0 zege) en Nigeria (2-0 zege), maar bleef in de finale tegen Brazilië op de reservebank. Zijn team greep door een verloren strafschoppenserie naast een gouden medaille. Spelers als Lukas Klostermann, Matthias Ginter, Niklas Süle, Leon Goretzka, Julian Brandt en Serge Gnabry behoorden eveneens tot de selectie.

Bondscoach Joachim Löw liet Max op 11 november 2020 debuteren als A-international van Duitsland. In de oefeninterland tegen Tsjechië (1-0 zege) onderscheidde de linksback zich meteen middels een assist op Luka Waldschmidt. De toenmalig PSV’er mocht eveneens opdraven in de Nations League-wedstrijden tegen Oekraïne (3-1 zege) en Spanje (6-0 nederlaag). Na de zesklapper in Sevilla zat hij nog meermaals op de reservebank, maar een vierde A-interland bleef uit.

Interlandcarrière Philipp Max

Laatste update: 14 maart 2026