Het laatste nieuws over Ciro Immobile

Ciro Immobile is een Italiaanse centrumspits. De 57-voudig international van Italië verruilde Bologna in februari 2026 voor Paris FC.

• Immobile speelt momenteel voor Paris FC
• In 2019 won de aanvaller de Coppa Italia met SS Lazio
• Hij kwam ook uit voor clubs als Juventus, Genoa, Torino, Borussia Dortmund, Sevilla en Besiktas
• Immobile debuteerde in 2014 als Italiaans international
• In 2021 werd hij Europees kampioen

Clubcarrière Ciro Ommobile

Immobile werd op 20 februari 1990 geboren in het Italiaanse Torre Annunziata, dat deel uitmaakt van de metropolitane stad Napels. Het gezin bestond daarnaast uit moeder Michela, vader Antonio en broer Luigi. De rechtspoot heeft het voetbalvirus geërfd van senior. “Mijn vader is de echte goalgetter van de familie”, onthulde de aanvaller tijdens zijn loopbaan tegenover het Belgische medium Knack.

In 1996 lanceerde Immobile zijn eigen voetbalcarrière bij Torre Annunziata ’88. Na vijf jaar stapte de spits over naar Salernitana & Maria Rosa Salerno, maar daar bleef hij welgeteld één jaar actief. Juventus overtuigde hem vervolgens om naar Turijn te verhuizen. “Dat was heel pittig. Een switch tussen twee compleet verschillende werelden”, citeerde De Telegraaf. “Ik was nog zo jong en had allerlei wilde dromen. Ik wilde het maken in de Serie A.”

Naar eigen zeggen moest Immobile ‘offers brengen’ met zijn overstap naar Juventus. Niet iedereen kon zich vinden in diens keuze, waaronder diens moeder. “Ik geloof dat het op mijn verjaardag was en dat ze zei dat ik heel snel naar huis moest komen. ‘Wat doe je hier in Turijn?’ Gelukkig luisterde ik nooit naar mijn moeder…”, vertelde hij met een glimlach. Bij De Oude Dame doorliep hij het resterende opleidingstraject tot profvoetballer.

Debuut voor Juventus

Op 14 maart 2009 maakte Immobile zijn debuut in de hoofdmacht van Juventus. In de Serie A-wedstrijd tegen Bologna (4-1 zege) mocht de spits in blessuretijd invallen voor clubicoon Alessandro Del Piero, die reeds tweemaal had gescoord. In het restant van het seizoen 2008-2009 maakte hij geen speelminuten meer. Zijn Champions League-debuut maakte hij op 25 november van datzelfde jaar door opnieuw Del Piero na 68 minuten af te lossen tegen Girondins de Bordeaux (2-0 nederlaag).

In het seizoen 2009-2010 kreeg Immobile door de gigantische concurrentiestrijd eveneens weinig speeltijd. De getalenteerde aanvaller mocht in de Serie A aantreden tegen zowel Atalanta Bergamo (2-5 zege) als Chievo Verona (1-0 nederlaag). Als kind van de regio Napels was zijn meest speciale optreden was ongetwijfeld de Coppa Italia-confrontatie met Napoli, dat een 3-0 nederlaag incasseerde in Turijn. Verder dan vijf officiële wedstrijden reikte hij echter niet namens de Italiaanse grootmacht.

Juventus verhuurde Immobile in de zomer van 2010 aan de Serie B-formatie AC Siena, waar hij op 27 oktober van dat jaar zijn eerste doelpunt maakte in de Coppa Italia-wedstrijd tegen US Lecce. In totaal scoorde de spits tweemaal in zes officiële wedstrijden. Later kwam hij eveneens op huurbasis uit voor US Grosseto (zestien wedstrijden, één doelpunt) en Delfino Pescara. Bij laatstgenoemde Serie B-club beleefde hij zijn definitieve doorbraak door 28 keer te scoren in 37 officiële wedstrijden.

Via Genoa naar Torino

Als topscorer van de Serie B verdiende Immobile in de zomer van 2012 een permanente overstap naar Genoa. De spits ondertekende een driejarig contract bij Il Grifone, dat vier miljoen euro neertelde voor vijftig procent van de transferrechten. Op 18 augustus 2012 debuteerde hij in de Coppa Italia-wedstrijd tegen Hellas Verona door Davide Biondini in de 76ste minuut af te lossen. De nieuwkomer mocht in de fatale strafschoppenserie aanleggen vanaf elf meter, maar wist niet te scoren.

Immobile maakte zijn competitiedebuut voor Genoa op 26 augustus 2012 in de Serie A-wedstrijd tegen Cagliari (2-0 zege) en scoorde prompt. Later dat jaar scoorde de spits eveneens ten koste van Juventus (1-3 nederlaag), Napoli (2-4 nederlaag), aartsrivaal Sampdoria (3-1 nederlaag) en Internazionale (1-1). In het tweede deel van het seizoen stond hij daarentegen volledig droog. Om die reden bleef zijn seizoenstotaal beperkt tot vijf doelpunten en drie assists in 34 officiële wedstrijden.

Voor circa 2,7 miljoen euro kocht Juventus de transferrechten van Genoa terug. De Italiaanse topclub sloot vergelijkbare deal met stadsgenoot Torino. Hier debuteerde de aanvaller op 17 augustus 2013 met een Coppa Italia-treffer tegen Delfino Pescara (1-2 nederlaag). Het bekertoernooi eindigde abrupt, maar in de Serie A liet hij zich vervolgens eveneens gelden met 22 doelpunten in 33 wedstrijden. Mede dankzij een hattrick tegen AS Livorno (3-1 zege) kroonde hij zich tot topscorer van Italië.

Eén seizoen bij Borussia Dortmund

In de zomer van 2014 verliet Immobile zijn thuisland door zijn voetbalgeluk te beproeven bij de Duitse topclub Borussia Dortmund. BVB betaalde ongeveer twintig miljoen euro in ruil voor een vijfjarig contract. De Italiaanse nieuwkomer debuteerde op 13 augustus 2014 tegen aartsrivaal Bayern München en mocht dankzij een 2-0 zege meteen een prijs toevoegen aan zijn erelijst: de DFL-Supercup. Tien dagen later maakte de spits tegen Bayer Leverkusen (0-2 nederlaag) zijn Bundesliga-debuut.

Immobile maakte zijn eerste Champions League-doelpunt op 16 september 2014 tegen Arsenal (2-0 zege). De spits wist acht dagen later eveneens zijn eerste Bundesliga-doelpunt mee te pikken ten koste van VfB Stuttgart (2-2). In de loop van het seizoen 2014-2015 steeg diens aandeel naar tien doelpunten en twee assists in 34 officiële wedstrijden. Borussia Dortmund wist de finale van de DFB-Pokal te bereiken, maar VfL Wolfsburg trok in het Olympiastadion van Berlijn met 1-3 aan het langste eind.

Borussia Dortmund verhuurde Immobile medio 2015 voor een jaar aan het Spaanse Sevilla. Hier maakte de spits vier doelpunten in vijftien officiële wedstrijden, waaronder de gelijkmaker tegen Real Madrid (3-2 zege). Los Nervionenses betaalden in januari 2016 circa elf miljoen euro voor een permanente overstap, maar verhuurde hem vervolgens weer aan zijn oude club Torino. Hier produceerde hij ondanks een hamstringblessure vijf doelpunten en vier assists in veertien officiële wedstrijden.

Goalgetter bij SS Lazio

In de zomer van 2016 nam Sevilla permanent afscheid van Immobile, die namens SS Lazio een nieuw Serie A-avontuur opende. Op 21 augustus van dat jaar debuteerde de spits tegen Atalanta Bergamo (3-4 zege) met zijn eerste doelpunt in Romeinse dienst. Hij leidde de club dat seizoen ten koste van aartsrivaal AS Roma naar de Italiaanse bekerfinale, maar Juventus ging er met de Coppa Italia vandoor: 0-2. De rechtspoot sloot zijn eerste contractjaar af met 26 doelpunten en zes assists in 41 officiële wedstrijden op de teller.

Immobile demonstreerde in het seizoen 2017-2018 zijn topvorm met 41 doelpunten in 47 officiële wedstrijden. De spits scoorde tweemaal in de Supercoppa Italia-wedstrijd tegen Juventus (3-2 zege), maakte een hattrick tegen zowel AC Milan als FCSB en scoorde zelfs viermaal tegen SPAL 2013 (2-5 zege). In zijn derde contractjaar nam zijn rendement aanzienlijk af, waardoor hij genoegen moest nemen met negentien doelpunten en twaalf assists in 46 officiële wedstrijden. Wel veroverde men de Coppa Italia dankzij een 2-0 zege op Atalanta Bergamo.

Het seizoen 2019-2020 verliep aanzienlijk beter voor Immobile. Met 39 doelpunten in 44 officiële wedstrijden was de spits opnieuw goud waard voor de Supercoppa Italia-winnaar. Hij won de Europese Gouden Schoen met 36 competitietreffers. Met respectievelijk 25 en 32 doelpunten bleef de goalgetter in de volgende seizoenen van grote waarde voor SS Lazio, maar daarna stagneerde diens ontwikkeling. In zijn laatste twee jaar scoorde de aanvoerder nog ‘slechts’ twaalf en elf keer in alle competities.

Droomdebuut voor Besiktas

Na 340 officiële wedstrijden en 207 doelpunten nam Immobile medio 2024 afscheid van SS Lazio. Besiktas bereikte overeenstemming met de Romeinen door circa twee miljoen euro te betalen. Op 3 augustus 2024 had de Italiaanse spits met twee doelpunten een groot aandeel in de 5-0 overwinning op stadsgenoot Galatasaray, waardoor men de Turkse Supercup veroverde. Zijn eerste twee Süper Lig-doelpunten produceerde hij vijftien dagen later voor eigen publiek tegen Antalyaspor (4-2 zege).

Immobile wist tijdens het seizoen 2024-2025 negentien keer te scoren in 41 officiële wedstrijden. Zo maakte de routinier in april 2025 een hattrick tegen Hayaspor (5-1 zege). Desondanks vertrok hij na één seizoen alweer uit Istanbul door transfervrij over te stappen naar Bologna. Op 23 augustus 2025 debuteerde de spits voor de Coppa Italia-winnaar van het voorgaande seizoen. Door een dijbeenblessure moest hij de uitwedstrijd tegen AS Roma (1-0 nederlaag) al na een half uur staken.

Pas op 4 december 2025 maakte Immobile zijn officiële rentree in de thuiswedstrijd tegen Parma Calcio 1913 (2-1 zege). Tot en met januari 2026 steeg diens aandeel naar negen officiële wedstrijden, maar de spits wist niet te scoren voor de Serie A-formatie. Aan het einde van de winterse transferperiode besloot de clubleiding mee te werken aan een transfervrije overstap naar het Franse Paris FC. In Parijs ondertekende hij een contract voor de duur van anderhalf jaar.

Transfervrij naar Paris FC

Op 4 februari 2026 debuteerde Immobile namens Paris FC met een 2-0 nederlaag tegen FC Lorient. In de Coupe de France-wedstrijd mocht de Italiaan na 58 minuten invallen voor Vincent Marchetti. Zijn Ligue 1-debuut maakte de spits vier dagen later op bezoek bij AJ Auxerre (0-0). Op Franse bodem moest hij even wachten op zijn eerste persoonlijke succes, maar op 22 maart 2026 wist hij dan toch de ban te breken ten koste van Le Havre AC (3-2 zege). Zijn eindresultaat liep op naar twee doelpunten in dertien officiële wedstrijden.

Interlandcarrière Ciro Immobile

Immobile is een voormalig jeugdinternational van Italië. De rechtspoot uit Torre Annunziata vertegenwoordigde zijn geboortelanfd in de Onder-20 (zes wedstrijden) en de Onder-21 (zestien wedstrijden, negen doelpunten). Op 5 maart 2014 debuteerde de spits in het nationale team van Italië, dat in een oefeninterland met 1-0 verloor van Spanje. Zelf mocht hij na 69 minuten invallen voor Daniel Osvaldo. In de zomer van dat jaar mocht hij tweemaal aantreden op het WK-podium, maar de Azzurri overleefden de groep met Engeland, Uruguay en Costa Rica niet.

Namens Italië scoorde Immobile op 4 september 2014 voor het eerst in de oefeninterland tegen het Nederlands elftal (2-0 zege). De Italianen plaatsten zich vervolgens niet voor de WK’s van 2018 en 2022, maar waren wel ‘gewoon’ van de partij op de EK’s van 2016 (exit in de kwartfinale) en 2021 (Europees kampioen). In de EK-finale van 2021 mocht de spits invallen tegen Engeland, maar hij had geen aandeel in de strafschoppenserie. Wel scoorde hij in de groepsduels met Turkije en Zwitserland, die allerbei met 3-0 werden geklopt.

In de zomer van 2023 scoorde Immobile in de Nations League-wedstrijd tegen Spanje (2-3 nederlaag). Italië greep daardoor naast een finaleplaats. De spits ontbrak in de troostfinale tegen Nederland (3-2 zege), maar speelde en scoorde later dat jaar nog wel in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Noord-Macedonië (1-1). Na die wedstrijd bleef diens aandeel steken op 57 A-interlands en zeventien doelpunten.

Prijzenkast Ciro Immobile

Laatste update: 8 juni 2026