Voetbal: Sensatiezucht, veel doelpunten en drie punten

Het eerste wat mij aan het voetballen opvalt is de kortetermijnvisie. Zondagavond 19.00 uur. Tom Egbers stapt naar voren in het glansrijke decor van de [i]NOS[/i]. De presentator spreekt van “geweldige wedstrijden”, “veel doelpunten”, “iedereen moet drie punten pakken” en “veel verrassingen.” Ik had de voetbalwedstrijden zondagmiddag gevolgd en ik behaalde inderdaad geen honderd procent score op de totovoorspellingen. Maar om nu elke week te zoeken naar verrassingen, sensatie, doelpunten en mooie momenten, gaat ver.

Voetbal is volksvermaak, waar vader en zoon kunnen genieten van sensatie op de voetbalvelden. De supporters komen naar de stadions om actie te zien. Zij verwachten, wellicht smachten, naar technische hoogstandjes, moedige acties en conditionele uitputtingsslagen. De fans mogen natuurlijk niet teleur worden gesteld: voetbal is vermaak.

Daarnaast ontleent voetbal zijn charme juist uit verrassingen en sensatie. Wanneer Ajax een zakelijke 2-0 overwinning boekt op Willem II, dan wordt relatief weinig aandacht besteed aan dit duel. Echter, wanneer Ajax sensationeel met 9-0 wint of Ajax nipt met 3-2 wint of zelfs gelijkspeelt, dan wordt Ajax vs Willem II nationaal tot dagen na de confrontatie besproken. Deze charme maakt het voetbal. Dit zorgt ervoor dat voetbal wezenlijk verschilt van schaatsen, waar Sven Kramer in goede doen de lange afstanden en het allround-klassement wint.

Maar gaat het zoeken naar sensatie niet te ver? Als eerste zou een theoreticus wijzen op het belang van het einddoel. Juist het winnen van de titel levert het meeste geld (Champions League-toetje wacht het volgende seizoen) en eer (kampioen van Nederland) op. Verder zou deze theoreticus erop wijzen dat een team één keer met 10-0 mag verliezen, zolang de andere duels maar gewonnen worden. Ook 33 keer een 1-0 zege zou volstaan, zolang maar gewonnen wordt.

De realistische kijk op de zaken zou gaan over het belang van één duel. Kan één duel een team de titel kosten? Ja, wanneer we in speelronde 33 of 34 zitten. Nee, wanneer we in week vier zitten. In week vier hebben de clubs namelijk alle tijd om de opgedane achterstand goed te maken. Realistisch gezien is één duel niet heel belangrijk, zolang je in de andere duels goed speelt.

Zondagavond 19.55 uur. Jack van Gelder vertelt in een intro van zijn programma [i]Studio Voetbal[/i] dat “veel dingen te bespreken zijn” en het programma “boordevol” nieuwtjes zit. Vooral de wedstrijden van Ajax worden een paar uur later uitvoerig besproken. Tafelgasten zoals Arno Vermeulen komen dan met hun kritiek op Kenneth Vermeer, Siem de Jong, Douglas, Ronald Koeman, Steve McClaren of een andere speler/trainer, die negatief opviel in het weekeinde. De volgende week kan dezelfde voetballer of oefenmeester de held van de dag zijn. Dit lijkt heel vreemd, maar we leven in de waan van de dag.

Concluderend mag gezegd worden dat het voetbal een sport van momenten is. Wanneer theorie en realisme worden losgelaten op het voetbal, dan is een sterke zaak op te bouwen tegen de kortetermijnvisie, het opportunisme of het negativisme van de dag. Alleen het voetbal draait niet om realiteit. Het voetbal draait om de sensatie, de verrassingen, de drie punten pakken en de charme van het spelletje. Dus nee, elk duel is van belang. En ja, kortetermijnvisie hoort bij het voetbal.