Falend Feyenoord-beleid kost club miljoenen

Met de komst van Uros Spajic heeft Feyenoord zijn selectie voor het aankomende seizoen rond, wisten de Rotterdammers te melden. Toch worden het nog een paar spannende laatste weken van de transfermarkt. Het falende beleid, waarin Feyenoord liet zien dat het niet echt leerde van de fouten uit het verleden, leidt mogelijk nog tot twee uitgaande transfers. 

Traditiegetrouw worden op de Open Dag van Feyenoord de nieuwe aanwinsten met een helikopter op de middenstip van De Kuip afgezet. De laatste keer dat daar écht grote namen uit kwamen stappen, was in 2007. In dat jaar werden Giovanni van Bronckhorst, Kevin Hofland, Tim de Cler en Roy Makaay (terug)gehaald om Feyenoord voor het eerst sinds 1999 weer kampioen van Nederland te maken.In dat seizoen bleken in het verleden behaalde resultaten van deze spelers geen garantie op toekomstig zilverwerk. 

Feyenoord werd onder leiding van Bert van Marwijk teleurstellend zesde. Van de gehaalde spelers bleek alleen Van Bronckhorst nog een echte meerwaarde te hebben en vormden de andere mannen vooral een hoge (en langdurige) kostenpost zonder dat daar ene restwaarde tegenover stond. Voor de Rotterdammers was het daarna duidelijk: dit doen we nooit meer. 

Sjaak Troost

Onder andere die langdurige contracten van spelers zonder restwaarde kostte de club bijna de kop. Feyenoord ging in 2010 zowat failliet vanwege een enorm negatief eigen vermogen en moest uit de brand geholpen worden door haar ‘Vrienden’, een gezelschap welvarende Feyenoord-fans die gezamenlijk dertig miljoen euro voor 49% van de aandelen kochten.

Gesterkt door die miljoeneninjectie – en met de bestuurlijke hulp van de zakenmannen die zich inkochten bij de club – kreeg Feyenoord weer de kapitaalkracht om spelers van waarde aan zich te binden. Dat leidde in 2017 tot een kampioenschap.

Dat landskampioenschap, waar clubiconen zoals Van Bronckhorst en Dirk Kuyt een grote rol in hadden, bleek een incident. Na het vertrek van technisch directeur Martin van Geel (naar Willem II, red.) waren de poppen op het voetbalvlak pas echt aan het dansen. Er kon geen vervanger gevonden worden voor de scheidend TD, waardoor commissaris Sjaak Troost als ad-interim het voetbaltechnische beleid ging aanvoeren. Deze uit nood geboren oplossing bleek vooral een dure grap te zijn voor de Rotterdammers. 

Jaap-en-Kelly-gate

Voordat Troost aangesteld werd als ad-interim, contracteerde Feyenoord de opvolger van Giovanni van Bronckhorst al. Jaap Stam kreeg de ondankbare taak om de meest succesvolle Feyenoord-coach van de afgelopen jaren te doen vergeten. Daarvoor riep de kale voetbaltrainer de hulp in van een speler die hij nog kende uit zijn tijd bij het Engelse Reading: Liam Kelly.

De voormalig jeugdinternational van Ierland móést en zou naar Feyenoord komen. Troost deed hem een ultieme aanbieding: de transfervrije speler kreeg een driejarig contract voorgeschoteld met een jaarsalaris van naar verluidt 600.000 euro. In totaal is Feyenoord dus 1,8 miljoen euro (!) kwijt voor een speler die in totaal twee keer in actie kwam voor de club. Op het moment dat Stam na de

verloren wedstrijd tegen Ajax zijn ontslag indiende bij Feyenoord, zat de club opgescheept met een dure bankzitter. Sindsdien is hij ook overbodig bij de Rotterdammers, die hem de afgelopen anderhalf jaar op huurbasis lieten vertrekken. 

Ontsnappingsclausule Berghuis

Nadat Troost Kelly had ingelijfd, kwam er een volgend probleem op zijn bord: PSV had nadrukkelijke interesse in dé sterkhouder van de Rotterdammers. Steven Berghuis had zelf ook wel interesse in een overgang naar Eindhoven, waardoor een transfer op handen leek. Mark van Bommel, destijds PSV-trainer, leek al te rekenen op de komst van de linksbenige rechtsbuiten, maar kreeg zowel van Berghuis als van Feyenoord te horen dat er geen transfer mogelijk was.

Een paar weken later werd duidelijk waarom: de buitenspeler verlengde zijn contract met één jaar bij Feyenoord (tot 2022) en leek daarmee ook een toekomstige transfer op de lange baan te schuiven. 

Er werd echter een clausule in dat contract gebouwd waardoor Berghuis bij een bod van 12 miljoen euro kan vertrekken uit De Kuip. Dat is op dit moment één miljoen euro méér dan zijn geschatte transferwaarde (11 miljoen euro, Transfermarkt), waardoor Feyenoord mogelijk wéér miljoenen euro’s misloopt. Volgens lezers van deze site zou hij voor 20 tot 25 miljoen euro mogen vertrekken; de komende transferperiode(s) is hij voor bijna de helft op te halen.

Geen perspectief voor Summerville

Berghuis ziet nog voldoende mogelijkheden bij Feyenoord, maar dat geldt niet voor een speler als Crysencio Summerville. Het jeugdproduct van de Rotterdammers weigerde zijn contract te verlengen bij Feyenoord, waardoor de club wéér met de rug tegen de muur werd gezet als het gaat om een uitgaande transfer.

Dat Feyenoord ervoor koos om pas deze zomer te gaan praten over contractverlening, is opmerkelijk. Op het moment dat Summerville zijn tijdelijke overstap naar Den Haag maakte, wist de club namelijk dat hij nog een contract van twee jaar had. 

In plaats van dat verhuur af te laten hangen van het verlengen van het contract – destijds was er nog geen sprake van een overgang van Bryan Linssen en had Summerville wél perspectief – liet Feyenoord Summerville indruk maken in de Eredivisie én zorgde het ervoor dat hij bij terugkomst een kleine kans op een basisplaats had. Dat hij bij Leeds United in een jeugdelftal instroomt terwijl hij bij Feyenoord in de eerste selectie zat, is extra pijnlijk voor de Rotterdamse club. 

Ander decennium, zelfde liedje

Ruim tien jaar nadat Makaay en consorten De Kuip betraden, heeft Feyenoord qua kosten zijn les geleerd, maar daarnaast lijken de Rotterdammers nog steeds hetzelfde liedje af te spelen. Terwijl huidig technisch directeur Frank Arnesen jaloersmakend naar de grote concurrent uit Amsterdam kijkt, gooit Feyenoord (potentiële) miljoenen weg door hun eigen zaken niet goed te regelen. Dat zijn, óók buiten corona-tijd, heel dure grappen. Dat de helikopter dit seizoen dan vooral huurspelers en euro-knaller-aanwinsten bracht, is daar een even logisch als pijnlijk gevolg van.