KRC Genk is een Jupiler Pro League-club uit de Belgische stad Genk. De club speelt haar thuiswedstrijden in de Cegeka Arena, dat ruim 23.700 plaatsen telt.

• KRC Genk werd in 1988 opgericht als fusieclub
• De club is actief onder stamnummer 322
• Thuiswedstrijden worden afgewerkt in de Cegeka Arena
• KRC Genk draagt bijnamen als ‘De Smurfen’ en ‘De Mijnjongens’
• Het team werd viermaal kampioen van België

KRC Genk in nationaal clubverband

KRC Genk werd op 1 juli 1988 opgericht. De club ontstond dankzij een fusie tussen KFC Winterslag (stamnummer 322) en Waterschei SV Thor (stamnummer 553), die respectievelijk in 1923 en 1919 waren opgericht. Het laatstgenoemde team wist zowel in 1980 als 1982 de Beker van België te winnen. Beide clubs uit Genk speelden enige tijd op het hoogste niveau, maar echte continuïteit ontbrak.

Na de fusie bemachtigde KRC Genk het stamnummer 322. De club begon het seizoen 1988-1989 in de Eerste Klasse (hoogste niveau), maar eindigde meteen als hekkensluiter door welgeteld vijftien punten te sprokkelen. In de Tweede Klasse eindigde men vervolgens op de vierde plaats en bereikte daarmee de nacompetitie. Met acht punten uit zes wedstrijden wist Genk een snelle comeback af te dwingen.

KRC Genk wist zich in 1991 voor het eerst te handhaven door als veertiende te eindigen. In de volgende seizoenen wist men niet hoger te eindigen, met de onvermijdelijke degradatie van 1994 als consequentie. De club probeerde opnieuw binnen één seizoen omhoog te gaan, maar eindigde in de nacompetitie nipt achter KRC Harelbeke. Een jaar later promoveerde Genk als runner-up rechtstreeks door het verdwijnen van RFC Seraing.

Eerste successen

In het seizoen 1997-1998 bemachtigde KRC Genk een tweede plaats achter landskampioen Club Brugge. In de finale van de Beker van België werden de verhoudingen echter omgedraaid. Souleymane Oulare (tweemaal), Thordur Gudjónsson en Jacky Peeters maakten het verschil: 4-0. De eerste hoofdprijs uit de clubgeschiedenis gaf vertrouwen voor het seizoen 1998-1999. Trainer Aimé Anthuenis leidde de club voor het eerst in de geschiedenis naar de landstitel.

Aan het begin van de 21ste eeuw maakte KRC Genk een sterke indruk. Dat was deels te danken aan de Nederlandse trainers. Jan Boskamp leidde de club in 2000 naar de Belgische beker, waar Sef Vergoossen twee jaar later de tweede landstitel voor de club bemachtigde. Wesley Sonck groeide in deze periode uit tot een fenomeen door aan de lopende band te scoren (65 keer in 91 competitiewedstrijden). De goalgetter verdiende in 2003 een transfer naar Ajax.

In 2006 leek een andere sterkhouder eveneens op weg naar Ajax: Steven Defour. Beide clubs konden het echter niet eens worden over de transfervoorwaarden, waardoor de middenvelder furieus reageerde. Speler en club raakten dusdanig gebrouilleerd dat men uiteindelijk uit bittere noodzaak een aanbieding van rivaal Standard Luik accepteerde. Dit leidde tot grote ophef. Voorzitter Jos Vaessen stapte op, waar Defour te maken kreeg met woedende supporters.

Nieuwe gloriejaren

KRC Genk veroverde in 2011 de tweede landstitel. In de reguliere competitie eindigde de club weliswaar als tweede achter Anderlecht, maar in de play-offs zakte de concurrent uit Brussel weg. Genk en Standard eindigden met een identiek aantal punten, maar op basis van het reguliere klassement eindigden De Smurfen op de eerste plaats. Tevens wist men nieuw bekersucces tot stand te brengen in 2009 en 2013. Met Jelle Vossen had Genk opnieuw een productieve aanvaller in huis.

Een deel van dit succes werd bereikt met Kevin De Bruyne als smaakmaker. De middenvelder doorliep de hoogste jeugdelftallen van KRC Genk en beleefde hier zijn doorbraak als profvoetballer. In de zomer van 2012 maakte hij voor een miljoenenbedrag de overstap naar het Engelse Chelsea. Later in zijn carrière groeide De Bruyne uit tot de grote ster van het Belgische team en Manchester City.

Zonder De Bruyne maakte KRC Genk een moeizame periode door. Men won dan weliswaar de Belgische beker in 2013, maar in de Jupiler Pro League bleef men steken in de subtop. Dit betekende slecht nieuws voor trainer Mario Been, die na een nederlaag tegen Waasland Beveren op straat werd gezet. Enkele jaren later sneuvelde ook diens landgenoot Albert Stuivenberg als eindverantwoordelijke.

Het vijfde kampioenschap

KRC Genk zorgde in het seizoen 2018-2019 voor eerherstel. Onder leiding van trainer Philippe Clement eindigde de club zowel in de reguliere competitie als de play-offs aan kop, waardoor het vijfde kampioenschap een feit werd. Het volgrende seizoen verliep moeizaam (zevende) en werd door de coronacrisis zelfs voortijdig beëindigd. In 2021 volgde een nieuw hoogtepunt door de bekerfinale tegen Standard Luik te winnen: 2-1.

In het seizoen 2022-2023 deed KRC Genk een nieuwe gooi naar de landstitel. Na de reguliere competitie leidde de club fier in de Jupiler Pro League, maar in de bloedstollende play-offs wist men dit niet te verzilveren. Met één punt achterstand op Royal Antwerp FC eindigde men als runner-up. In de twee daaropvolgende seizoenen finishte het team respectievelijk als vijfde en derde. De zevende plaats van 2026 was vervolgens een bittere pil, zeker omdat men het Europese ticket via de play-offs verspeelde aan AA Gent (na strafschoppen).

Rivaliteit

KRC Genk heeft een aantal rivalen. De Limburg Derby tegen Sint-Truidense VV is een mooi voorbeeld van de rivaliteit, maar ook Standard Luik en Sporting Lokeren maken extra sentiment los bij de eigen achterban.

KRC Genk in Europees clubverband

KRC Genk debuteerde in 1997 als deelnemer aan de Intertoto Cup op het Europese strijdtoneel. Een jaar later wist men zich te kwalificeren voor de Europacup I. Mede dankzij een 5-0 zege op MSV Duisburg overleefde men de eerste ronde, maar in de tweede ronde bleek Real Mallorca te sterk dankzij de uitdoelpunteregel. De Belgen mochten zich in het seizoen 2002-2003 voor het eerst meten op Champions League-niveau. In een groep met Real Madrid, AS Roma en AEK Athene eindigde Genk onderaan met drie punten.

De meest succesvolle Europese campagne van KRC Genk dateert uit het seizoen 2016-2017. De Smurfen bereikten de laatste acht van het Europa League-toernooi, waarna men sneuvelde tegen Celta de Vigo. Nadien ondernam men nog een aantal pogingen buiten de eigen landsgrenzen, maar een vergelijkbare prestatie zat er niet in.

Nederlandse invloed

Verschillende Nederlanders hebben het shirt van KRC Genk gedragen. Een overzicht:

Verschillende Nederlanders stonden als hoofdtrainer voor de groep in Genk. Een overzicht:

Het stadion van KRC Genk

De Cegeka Arena is sinds 1999 de thuisbasis van KRC Genk en heeft een capaciteit van 22.764 plaatsen. Het stadion werd gebouwd op de locatie van het oude Thyl Gheyselinckstadion. Bij de opening stond het bouwwerk bekend als het Fenixstadion, waarna een aantal naamswijzigingen volgden. De hedendaagse naam is sinds 2021 in gebruik.

Sinds de opening is de Cegeka Arena meermaals gerenoveerd. Er was zelfs sprake van een uitbreiding tot maximaal 45.000 plaatsen, maar dat project hing samen met de eventuele organisatie van het WK van 2018 of 2022. België en Nederland hadden het nakijken door respectievelijk Rusland en Qatar.

Veelgestelde vragen over KRC Genk

Laatste update: 11 juni 2026