Ajax en PSV betaalden tientallen miljoenen voor ‘Dessers’

Cyriel Dessers ontpopte zich in de halve finale van de Conference League tot de grote held bij Feyenoord. De Belgische aanvaller was met twee doelpunten in de 3-2 overwinning op Olympique Marseille opnieuw belangrijk voor de club die hem voor vier miljoen euro kan overnemen. Dat is te gortig, én de beleidsbepalers zouden (ook na de geweldige Europese avond van Dessers) niet overtuigd zijn dat Dessers vier miljoen euro waard is. Bij Ajax en PSV denken ze daar anders over… 

Feyenoord maakte er bijna een wekelijks spektakel van: wie wordt de spits in de volgende wedstrijd van de ploeg van Arne Slot? De trainer heeft met Bryan Linssen en Cyriel Dessers twee spitsen met uiteenlopende kwaliteiten, iets wat dit seizoen een zegen én een vloek blijkt voor de trainer van de Rotterdammers. Dessers, die als huurling overkwam van KRC Genk en daar nog een doorlopend contract heeft tot aan de zomer van 2024 heeft. Het is inmiddels een publiek geheim dat Feyenoord vier miljoen euro moet betalen om dat contract af te kunnen kopen, dat de Belgische topclub géén onderhandelingsruimte ziet – ongetwijfeld door de sterke opmars van de spits in Rotterdam – en Dessers in aanmerking zou komen voor een nieuwe kans in de top van de Jupiler Pro League. 

Cyriel Dessers

Ondertussen blijven de doelpunten van Dessers ervoor zorgen dat de ‘vier miljoen euro-discussie’ voor de spits van nieuwe argumenten voor gezien wordt. Met de premie in voor de positionering van de Eredivisie en het prijzengeld, de recettes en TV-gelden uit de Conference League-campagne zou er toch wel vier miljoen euro vrijgemaakt moeten kunnen worden? Dat is in het geval van Feyenoord ook heel goed mogelijk, alleen kan of wil de club dit niet aan één speler besteden. Vier miljoen euro voor een 27-jarige spits die mislukte in de Belgische top is, los van de prestaties die Dessers dit seizoen in het Feyenoord-shirt laat zien, nog steeds een aanzienlijk bedrag, óók als Linssen zijn transfer naar Japan afrondt. 

Dat Dessers de concurrentiestrijd met de Limburger een aantal weken geleden in zijn voordeel besliste en nu ook in de Europese duels de voorkeur krijgt, had in dezen meer met de lessen uit de vorige ronde te maken dan de argumenten om Linssen in het verleden de voorkeur boven Dessers te geven. Zowel Slavia Praag als Olympique Marseille bouwden hun defensie en de laatste lijn van het middenveld stevig op elkaar, waardoor een spits zoals Linssen eerder voor spelbederf dan het florrisante voetbal uit de eerste helft tegen Marseille zou zorgen. Het lukte Feyenoord steevast om de diepte te zoeken over de vleugels, waar een gat ontstond door de positie van de wijde centrale verdediger en de wingback. 

Als je met Linssen speelt, een spits die met verticale loopacties zichzelf over de grond aanspeelbaar maakt en daardoor ook ruimte creëert voor een crosspass/opening naar de andere kant. Het nadeel daarvan is dat je met deze speelstijl, en in combinatie met drie verdedigers en/of een defensieve instelling van de tegenstander, ook de al kleine ruimtes voor de buitenspelers dicht loopt. Door te kiezen voor een spits die eigenlijk steevast tegen de centrale verdediging aangeplakt staat, hebben de buitenspelers niet alleen een vast aanspeelpunt voor het vijandige doel, de wingers zijn niet de enige posities die daardoor meer ruimte krijgen. Dat heeft belangrijke gevolgen: de plek waar Luis Sinisterra de bal op fenomenale wijze wist te controleren en met een hakje bij Dessers wist te krijgen, is ‘normaal’ gesproken voor Linssen. Dessers koos echter anders positie en kon de bal binnenwerken. 

Neveneffecten Dessers

Dat blijft echter niet beperkt tot de buitenspelers van Feyenoord. Een grote, sterke spits zorgt er met zijn diepte in het spel niet alleen voor dat er ruimte komt op de vleugels en/of de centrale verdedigers en het verdedigende middenveld keuzes moeten maken, het zorgt er ook voor dat het middenveld van de Rotterdammers veel meer bewegingsvrijheid heeft dan wanneer je met Linssen speelt. Een kleine, behendige spits speelt immers eerder tussen de linies dan tegen de laatste linie aan, waardoor Linssen vaak op één lijn met aanvallende middenvelder Guus Til staat en beide spelers eigenlijk maar één kant op kunnen. Dat voor twee afspeelmogelijkheden voor de middenvelder, maar de opties daarna zijn uit te tekenen, en dus gemakkelijk te verdedigen. 

Door Dessers heeft Til véél meer bewegingsvrijheid in de zone van de aanvallende middenvelder, die dan niet alleen tot de as van het veld beperkt wordt maar over heel de breedte van de zestienmeter ingevuld kan worden. Daardoor wordt het spel van Feyenoord (weer) onvoorspelbaar en zorgen Dessers en Til ervoor dat de belangrijkste creatieve motor van het middenveld, Orkun Kökçü, zich in de ontstaande vrije ruimte kan bewegen om het spel te verleggen naar de andere kant of met een (steek)pass de aanval dichter bij het doel krijgen – waar Dessers dan inmiddels gepositioneerd staat. 

Daardoor zijn het niet alleen de doelpunten van Dessers die Feyenoord een uitstekende uitgangspositie voor de Conference League-finale bracht. Het was vooral zijn spel zónder die doelpunten: het constant druk houden op de achterste lijn, een zo groot mogelijk veld creëren en er voor zorgen dat de ballen voorin vastgehouden worden zodat de aansluiting van het team goed kan verlopen én de tegenstander (met een counter) niet kan profiteren van de aanvallende modus van de Rotterdammers. 

Miljoenen waard?

Daar ligt ook de grote zwakte van Dessers: het meevoetballen. Zijn kwaliteiten buiten de zestien zijn misschien wel de belangrijkste reden dat niet iedereen bij Feyenoord ervan overtuigd is dat Dessers dé spits van Feyenoord zou moeten zijn. In de ideale wereld heeft die spits immers de fysieke en spits-kwaliteiten van Dessers en het voetballende vermogen en de behendigheid van Linssen. Daar zijn twee grote problemen mee: die spitsen kosten over het algemeen een veelvoud van de vier miljoen euro die Dessers kost en daarbij: deze mannen spelen niet in de Eredivisie, of hoogstens een paar jaar – toch K2? Toch kun je wel benaderen in hoeverre vier miljoen euro veel geld is voor een spits die vooral in de zestien zijn belangrijkste meerwaarde heeft: deze lopen in de Nederlandse top genoeg rond. 

Sébastien Haller (Ajax) en Carlos Vinicius (PSV) zijn spitsen met een vergelijkbaar spelersprofiel als Dessers: in de zestien topvoetballers, buiten de zestien genoeg vraagtekens. Dat weerhield er Ajax niet van om 22,5 miljoen euro neer te tellen voor Haller. PSV betaalde 2,5 miljoen euro om Vinicius twee jaar te kunnen huren en heeft een optie tot koop in het contract staan. Los daarvan betaalde SL Benfica in eerste instantie al 17 miljoen om Vinicius over te kunnen nemen van Napoli. Dat zijn transferwaardes die in schril contrast staan met die van Dessers, waardoor je er eigenlijk automatisch vanuit gaat dat deze spelers veel beter zijn / presteren dan de Belgische aanvaller, maar is dat wel zo? 

Als je gaat kijken naar de doelpuntenconversie van deze spelers (percentage doelpunten in schoten negentig minuten), dan komen daar interessante resultaten uitgerold, vooral als je het vergelijkt tussen Dessers en Haller. De spits van Feyenoord schiet vier keer per negentig minuten, Haller doet dat 3,6 keer. De Ajax-spits scoort met minder schoten méér doelpunten (0,7 om 0,8) waardoor zijn conversie (lees: wat is de kans dat deze speler in de juiste positie staat om te scoren?) van Haller ook hoger ligt (22%) dan Dessers (17,5%) dit seizoen. Vinicius heeft met 0,3 doelpunten per negentig minuten uit 1,7 schoten ook vergelijkbare conversie met de PSV-spits (17,6%). Daardoor lijkt de transfer van Dessers enorm veel geld voor Feyenoord, behalve dan als je het in perspectief trekt met de spitsen bij de andere topploegen: zij hebben immers spitsen met vergelijkbare cijfers – als je ervanuit gaat dat Haller in een beter team speelt, kom je ook in betere scoringsposities. Het enige verschil? Die spitsen kosten tientallen miljoenen euro’s.  Dessers is een koopje.