Dit is hoe Carlos ‘Kaiser’ Raposo de grootste voetbaloplichter aller tijden werd

Boeven heb je overal. In elke sector. Ook in de voetbalwereld. Hierbij doelen we niet op figuren als Sepp Blatter en Michel Platini, maar op een boef die voor velen eigenlijk ook wel een held is; Carlos Henrique Raposo, uit Brazilië.

[b]Door: Benjamin Hagen[/b]

Raposo kwam er op twintigjarige leeftijd achter dat hij, ondanks zijn Braziliaanse achtergrond, nooit een profvoetballer zal worden. Het was een erg harde vaststelling voor de jongeling, mede omdat hij met veel jongens omging die het wél hadden gemaakt in de voetbalwereld. Ricardo Rocha, Renato Gaucho, Romario en Edmundo bijvoorbeeld.

Zijn grote kwaliteit was het fysieke gedeelte; slank en atletisch. Het leverde hem zelfs de bijnaam ‘Kaiser’, vernoemd naar Franz Beckenbauer en zijn identieke postuur, op. “Het enige probleem van Carlos was de bal”, vertelt Ricardo Rocha, die zelf 67 duels voor Real Madrid speelde en van kinds af aan met Raposo omging, geciteerd door [i]VICE Sports[/i]. “Hij kon er niks van, had geen talent, maar hij was echt een leuke gozer. Iedereen hield veel van hem, bij elke club waar hij kwam.”

Dat hij zo sympathiek overkwam, leverde hem naar verluidt meerdere contracten op. Hij liet zijn machtige vrienden praten en telkens tekende ‘Kaiser’ voor een half jaar bij een club, met een enorm salaris. Vervolgens gaf hij doodleuk wekenlang aan dat hij niet fit was, en dat hij aan de slag zou gaan met een door zichzelf aangestelde fitnesscoach. Die fitnesscoach zat natuurlijk in het complot. Hij wist donders goed dat zijn cliënt er werkelijks niéts van kon en speelde het spelletje vrolijk mee.

[img]//uploads/carlos-raposo-2.jpg[/img]

“Ik zei bijvoorbeeld dat ik last had van mijn bilspieren, waardoor ik twintig dagen in de ziekenboeg moest zitten”, blikt Raposo zelf terug in het interview van [i]VICE Espana[/i]. “Als dat moeilijker werd, regelde ik via een bevriende tandarts een doktersbrief waarop stond dat ik een ander fysiek probleem had. Zo ging het maar door.”

En zijn teamgenoten? Die vonden het allemaal wel best! “Als een team waarin ik zat voor een uitwedstrijd moest verzamelen in een hotel, zorgde ik dat ik daar een paar dagen eerder was. Dan regelde ik tien vrouwen op de verdieping onder ons. ‘s Nachts hoefde niemand dan het hotel uit te sluipen, we hoefden alleen de trap af”, lacht Kaiser.

[img]//uploads/carlos-raposo-3.jpg[/img]
[i]De macht van Raposo reikte ook tot de media, die lyrisch over hem schreven.[/i]

Van Botafogo vertrok Raposo uiteindelijk naar Flamengo, dat werd getipt door Renato Gaucho. Gaucho was de topspits van Flamengo, maar bovenal een goede vriend van Kaiser. En 1+1=2; Gaucho lulde zijn maatje zo richting een lucratief contract! Wat het opleverde? Nul speelminuten.

Van over de hele wereld werd Raposo aangeraden door vrienden en collega’s, zonder ook maar een bal recht vooruit te kunnen schieten. Uiteindelijk tekende hij bij FC Puebla uit Mexico.

[img]http://www.vicesports.nl/wp-content/uploads/2016/10/raposo4-768×543.jpg[/img]
[i]De clubs die Raposo versleet. Foto: Kevin Domínguez, Kaiser Magazine).[/i]

In 1989 keerde Raposo terug naar Brazilië, waar hij bijna door de mand viel. De trainer van Bangu, zijn werkgever, wilde hem plots inbrengen. Raposo wist er echter wel raad mee en begon zonder reden een tegenstander uit te schelden. Het resulteerde in een enorme vechtpartij, en Kaiser kreeg rood; zonder een bal aan te hebben geraakt, en dus zonder door de mand te zijn gevallen!

Later trok de oplichter nog naar Europa; het Franse AJ Ajaccio was zijn bestemming. Hij belandde in een bomvol stadion met supporters die om zijn entree riepen. Hoe moest Raposo dit nou oplossen? “Ik liep het veld op en schoot alle ballen het publiek in. Ik zwaaide naar de supporters en kuste tussendoor steeds het embleem van de club. De supporters werden helemaal gek en uiteindelijk waren er geen ballen meer om mee te trainen”, schatert Raposo.

Spijt heeft Raposo nog altijd niet, ook al kostte hij vele clubs enorm veel centen. “Ik ga me nergens voor excuseren. In die tijd maakten de clubs nog misbruik van spelers, en dat gebeurt vandaag de dag nog steeds. Ze verdienden het om zelf ook eens op hun plek gezet te worden!”

[i]Bron: VICE Sports[/i].