Heracles Almelo is een Nederlandse voetbalclub uit Almelo. Thuiswedstrijden van de Heraclieden worden afgewerkt in het Asito Stadion.

• Heracles Almelo werd in 1903 opgericht
• De club werd tweemaal landskampioen
• In de Eerste Divisie werden vier kampioenschappen behaald
• Thuiswedstrijden worden afgewerkt in het Asito Stadion
• FC Twente is de aartsrivaal van Heracles

Heracles Almelo in nationaal clubverband

Heracles Almelo werd opgericht op 3 mei 1903. In het voorjaar van 1902 ontdekten Derk Kortenvoort en Gait Reuvekamp de voetbalsport, waarna zij zich lieten omringen door andere jongens. Dankzij het bemachtigen van ‘De regels van het voetbalspel’ besloot de groep om een eigen voetbalclub op te richten: Hollandia. Het team trok meteen de aandacht, waardoor leden van het bestaande Inartie aanstuurden op een fusie. Op die wijze ontstond in 1903 Hercules.

Vijf maanden na de oprichting trad Hercules toe tot de Twentsche Voetbal Bond (TVB). In de eerste officiële wedstrijd boekte men een 2-0 overwinning op Voorwaarts uit Enschede. In 1906 besloot Hercules een verzoek in te dienen om toe te treden tot de tweede klasse van de Nederlandsche Voetbal Bond. Dit verzoek werd ingewilligd, op voorwaarde dat men een naamswijziging doorvoerde. In Enschede bleek er namelijk al een club actief onder die naam. De Almelose club besloot daarop te kiezen voor de Griekse equivalent Heracles.

De naam Heracles verwijst naar Herakles, een halfgod uit de Griekse mythologie. Heraclies is de gelatiniseerde schrijfwijze. Supporters spreken de naam van de voetbalclub overigens uit als Herácles, waarmee men afwijkt van de Grieks-Latijnse vorm.

Tweemaal landskampioen

In 1910 maakte het zwart-groene tenue plaats voor het inmiddels klassieke zwart-wit. Heracles behaalde in 1921 het eerste grote succes door te promoveren naar de eerste klasse. In het eerste seizoen kroonde de club zich meteen tot kampioen van het oosten, waardoor men zich kwalificeerde voor de strijd om het kampioenschap van Nederland. Met zes overwinningen en twee gelijke spelen sleepte Heracles de landstitel daadwerkelijk binnen. Met concurrentie van clubs als Ajax en NAC had niemand dat verwacht.

Tot de invoering van het betaald voetbal presteerde Heracles grillig. In het seizoen 1940-1941 kroonde de Almelose formatie zich voor de vijfde keer tot kampioen van het oosten, waardoor het mocht aantreden in de nationale titelstrijd. Na een 6-1 overwinning op PSV kroonde Heracles zich op 22 juni 1941 voor de tweede keer tot landskampioen. Johan Veldhuis was in deze mini-competitie de absolute uitblinker met veertien doelpunten in acht wedstrijden.

In 1944 kroonde Heracles zich voor de zesde en laatste keer tot de nummer één van het oosten. Dit regionale kampioenschap vormde het einde van een tijdperk. Na de Tweede Wereldoorlog ging het bergafwaarts met de Heraclieden, die na een verblijf van dertig jaar zelfs uit de eerste klasse degradeerden. Twee jaar na de invoering van het betaald voetbal, in 1956, eindigden de Almeloërs zelfs als voorlaatste in de tweede klasse.

Mokone brengt glimlach terug

Heracles besloot in 1957 om het roer om te gooien. In het voorjaar besloot het toenmalige bestuur op zoek te gaan naar versterkingen, waarbij spelers als Joop Schuman en Steve Mokone aan de selectie werden toegevoegd. De Zuid-Afrikaan was de eerste buitenlander en eerste donkere voetballer in het Nederlandse profvoetbal. Mokone, die liefkozend De Zwarte Meteoor werd genoemd, scoorde bij diens debuutwedstrijd meteen twee keer. Door een conflict over zijn salaris bleef hij maar twee jaar actief in Almelo, maar de latere speler van FC Barcelona liet een blijvende indruk achter. Heracles-supporter Tom Egbers schreef zelfs een tweetal boeken over zijn leven.

Met Mokone als smaakmaker promoveerde Heracles in 1958 als kampioen van de Tweede Divisie B. De Zuid-Afrikaan vertrok een jaar later, maar de Almelose club wist desondanks door te stoten. In het seizoen 1961-1962 promoveerde men ten koste van Fortuna Vlaardingen voor het eerst naar de Eredivisie. Heracles worstelde op het hoogste niveau van Nederland, waardoor het in 1966 weer afdaalde naar de Eerste Divisie. Een snelle terugkeer mislukte, waardoor men in 1974 verandering doorvoerde. Op 1 juli 1974 richtte men de stichting SC Heracles ’74 op.

Eredivisie-rentree na povere jaren

Als SC Heracles ’74 beleefde men een zwakke start. Ajax werd in het seizoen 1974-1975 weliswaar verslagen in het bekertoernooi, maar verder speelde men een tamelijk anonieme rol in het betaald voetbal. Tien jaar na de afsplitsing besloot Heracles nieuwe plannen te smeden om een terugkeer in de subtop van de Eerste Divisie mogelijk te maken, maar tot verrassing van vriend en vijand promoveerde de club in 1985 als kampioen naar de Eredivisie. ‘Het wonder van Almelo’, zo werd dit succes betiteld.

De promotie kwam eigenlijk te vroeg voor SC Heracles ’74. Vanwege een gebrek aan financiële middelen kon er geen Eredivisie-waardige selectie worden samengesteld, waardoor men al na één seizoen afdaalde naar de Eerste Divisie. Op het tweede niveau kreeg men de beschikking over Folkert Velten, die tot en met het seizoen 1997-1998 maar liefst 221 keer wist te scoren in 377 officiële wedstrijden. De uit Enter afkomstige voetballer leidde de club meermaals naar de nacompetitie, maar een nieuwe promotie bleef uit. Velten stond erom bekend dat hij omwille van zijn geloofsovertuiging niet op zondag voetbalde. Mede daarom wees hij verschillende Eredivisie-clubs af.

Promotie onder Peter Bosz

In 1999 realiseerde SC Heracles ’74 een nieuw stadion. Voorzitter Jan Smit zag veel potentie in de voetbalclub, dat zowel een nieuw logo als een nieuwe naam kreeg. Als Heracles Almelo wist het team mee te draaien in de top van de Eerste Divisie, maar zowel onder Fritz Korbach als Gertjan Verbeek resulteerde dat nog niet in promotie. Er werd desalniettemin een stevig fundament gelegd en dat gaf Peter Bosz de mogelijkheid om de club in het seizoen 2004-2005 terug te brengen naar de Eredivisie. Heracles veroverde onder zijn leiding de titel in de Eerste Divisie.

Heracles werd in het seizoen 2005-2006 betiteld als degradatiekandidaat nummer één, maar niets bleek minder waar. Met een 1-1 gelijkspel tegen PSV en een 1-2 overwinning op sc Heerenveen schoot de Almelose formatie voortreffelijk uit de startblokken. Ook hield men een punt over aan het bezoek aan Ajax (0-0). Heracles eindigde uiteindelijk als dertiende, waardoor het zich handhaafde in de Eredivisie. Bosz verdiende na dit seizoen een overstap naar Feyenoord, dat hem aanstelde als technisch directeur.

Bekerfinalist in 2012

Ondanks het vertrek van Bosz bleef Heracles zich doorontwikkelen. De Heraclieden groeiden onder het bewind van voorzitter Smit uit tot een stabiele eredivisionist. In 2010 maakte Bosz een comeback als trainer van Heracles, dat onder zijn hoede voor een bekerstunt zorgde door AZ (2-4 na verlenging) uit te schakelen in de finale. Met smaakmakers als Everton Ramos da Silva en Samuel Armenteros in de gelederen bleek de Almelose club echter niet in staat om het succes compleet te maken: PSV bleek in De Kuip met 3-0 te sterk.

Heracles evenaarde in 2016 het beste Eredivisie-resultaat uit de clubgeschiedenis door als zesde te eindigen. Het team plaatste zich daarmee voor de play-offs om Europees voetbal. In de halve finale leidde FC Groningen over twee wedstrijden met 1-3, maar Heracles sleepte een verlenging uit het vuur en wist uiteindelijk door te stoten naar de finaleronde. Na een 1-1 gelijkspel in Almelo wonnen de Heraclieden op bezoek bij FC Utrecht met 0-2. Voor het eerst in de geschiedenis plaatste men zich voor Europees voetbal.

Degradatie en snelle promotie

Tot en met het seizoen 2020-2021 draaide Heracles tamelijk probleemloos mee in de Eredivisie. In het seizoen 2021-2022 leek de Almelose club het verblijf op het hoogste niveau te verlengen door 34 punten te behalen, maar een dramatische eindspurt duwde het team alsnog naar de zestiende positie. In de play-offs om promotie/degradatie ging het vervolgens helemaal mis door toedoen van Excelsior. Een grote tegenvaller voor Heracles, maar al na één seizoen keerde men terug in de Eredivisie door de titel te veroveren in de Keuken Kampioen Divisie.

Heracles Almelo besloot op 12 december 2023 afscheid te nemen van trainer John Lammers, die een dag eerder nog zijn verjaardag vierde. Erwin van de Looi nam halverwege het seizoen het stokje over. Hij leidde de club naar een fraaie 5-0 zege op AZ, maar net als in 2022 beleefde men een dramatische eindspurt. Ditmaal bleek 33 punten echter voldoende voor lijfsbehoud (veertiende). In het seizoen 2024-2025 bleef men gevrijwaard van serieuze degradatiezorgen door 38 punten bijeen te sprokkelen (veertiende).

In de zomer van 2025 werd Bas Sibum geïnstalleerd als nieuwe hoofdtrainer van Heracles Almelo. Onder zijn leiding beleefde de club een dramatische competitiestart, waaronder een 0-7 nederlaag tegen Feyenoord. Interim-trainer Hendrie Krüzen zorgde nog wel voor een schokeffect, maar de verkoop van spits Jizz Hornkamp leidde een waardeloze tweede seizoenshelft in. Dankzij een 0-2 nederlaag tegen FC Volendam was men na speelronde 31 reeds verzekerd van degradatie.

Rivaliteit

FC Twente geldt als de aartsrivaal van Heracles Almelo. Onderlinge wedstrijden worden betiteld als de Derby van het Oosten, hoewel de rivaliteit vooral leeft in Almelo. Ondanks dit sentiment werken beide clubs samen binnen de gezamenlijke jeugdopleiding.

Heracles Almelo in Europees clubverband

Heracles Almelo debuteerde op 28 juli 2016 in de derde voorronde van de Europa League. Paul Gladon beleefde de primeur door als eerste Heraclied te scoren in een competitie onder de UEFA-vlag, maar in de blessuretijd maakte Walter González de gelijkmaker voor FC Arouca. De Portugese club wist de returnwedstrijd op 0-0 te houden en schakelde de Heraclieden daarmee uit.

Het stadion van Heracles Almelo

In 1909 huurde Heracles een grasveld in de buurt van de Bornestraat. Vier jaar later maakte de club de overstap naar Gemeentelijk Sportpark Bornestraat, waar het tot 1999 actief zou blijven. In 1925 kreeg het onderkomen van de Almelose club een nieuwe hoofdtribune in de Engelse stijl. Het stadion werd in 1999 gesloopt, maar de houten hoofdtribune kreeg een nieuwe bestemming op het naastgelegen sportpark van de amateurtak van Heracles. In 2011 kreeg deze tribune zelfs de status van Rijksmonument.

Heracles verhuisde aan het einde van de twintigste eeuw naar een gloednieuw stadion. Lange tijd bleef de naam van vastgoedfirma Polman de naamgever van het onderkomen van Heracles, maar na twintig jaar maakte men in 2019 plaats voor schoonmaakbedrijf Asito. Het stadion verkreeg daarmee de naam Erve Asito, dat medio 2024 werd aangepast in Asito Stadion. Dankzij een grondige renovatie telt het stadion van Heracles een hedendaagse capaciteit van 12.080 plaatsen.

In 2003 introduceerde Heracles Almelo als eerste profclub in Nederland een kunstgrasveld. Andere clubs volgden, maar geleidelijk werd besloten om afscheid te nemen van deze ondergrond. De Almelose club keerde medio 2024 terug naar natuurgras.

Veelgestelde vragen over Heracles Almelo

Laatste update: 26 april 2026