Míchel

Míchel is een Spaanse voetbaltrainer. De voormalig profvoetballer verliet Girona in de zomer van 2026 en maakte vervolgens de overstap naar Ajax.

• Michel is momenteel hoofdtrainer van Ajax
• De Spanjaard stond eerder aan het roer bij Rayo Vallecano, SD Huesca en Girona
• Hij promoveerde met diezelfde drie clubs
• Míchel was zelf jarenlang voetballer, met name bij Rayo Vallecano

Voetbalcarrière Míchel

Miguel Ángel Sánchez Muñoz, kortweg Míchel, zag op 30 oktober 1975 het levenslicht in de hoofdstad van Spanje: Madrid. Zijn geboortewieg stond in de wijk Vallecas, waar zijn grootvaders zich decennia eerder vestigden als immigranten. Het gezin bestond uit vier kinderen, maar breed hadden zijn ouders het beslist niet. “We woonden in wat mensen van buitenaf misschien als krotten zouden beschouwen, maar het was ons thuis”, onthulde hij op latere leeftijd tegenover El Periódico.

Als jongste kind werd Míchel vooral opgevoed door moeder Candela en grootmoeder María. Zij fungeerden als zijn rolmodellen. “Zij hebben veel geleden in hun leven en altijd voor het gezin gezorgd. Ze hebben meer aan anderen gedacht dan aan zichzelf. Van hen heb ik geleerd altijd bescheiden te zijn en door te zetten”, onthulde de linkspoot. Beide ouders werkten overigens in een fruitwinkel, op zo’n vijfhonderd meter afstand van het stadion van de lokale voetbaltrots Rayo Vallecano.

Met Real Madrid en Atlético Madrid telt de Spaanse hoofdstad twee grootmachten, maar zelf ontwikkelde Míchel pure liefde voor Rayo Vallecano. Op zeven- of achtjarige leeftijd stond hij reeds in de rij om een ticket te bemachtigen voor een thuiswedstrijd. Dat lukte niet altijd, maar in die gevallen probeerde hij vanuit de omgeving alsnog zicht te krijgen op het veld. Zijn eigen kwaliteiten volstonden zelfs voor een plek in de jeugdopleiding van Los Franjirrojos, dat hem het volledige traject liet doorlopen.

Doorbraak bij Rayo Vallecano

Míchel groeide uit tot een interessant talent. FC Barcelona en Real Madrid toonden op latere leeftijd eveneens interesse, maar kregen nul op het rekest. De liefde voor Rayo Vallecano bleek sterker dan de droom om misschien wel meer uit zijn voetballoopbaan te halen. Op 28 november 1993 debuteerde de middenvelder in de A-selectie van de Madrileense formatie door Antonio Calderón na 71 minuten af te lossen. Onder leiding van trainer Johan Cruijff won het Dream Team van FC Barcelona desondanks met 2-4.

FC Barcelona verscheen destijds met namen als Andoni Zubizarreta, Ronald Koeman, Pep Guardiola, Michael Laudrup, Txiki Begiristain en Hristo Stoichkov aan de aftrap. Zijn debuut smaakte logischerwijs naar meer, maar Míchel mocht pas in mei 1994 opnieuw aantreden voor Rayo Vallecano. In de play-offwedstrijd tegen SD Compostela om precies te zijn. Zijn broodheer speelde met 1-1 gelijk, waarna een nieuw gelijkspel (0-0) en een nederlaag (1-3) degradatie uit de Primera División opleverden.

Als runner-up van de Segunda División keerde Rayo Vallecano in 1995 alweer terug op het hoogste niveau. Míchel groeide tijdens de jaren negentig uit tot een vaste waarde bij zijn jeugdliefde, dat hem tussendoor één seizoen verhuurde aan UD Almería. De middenvelder maakte een uitstekende indruk en maakte in het seizoen 2000-2001 maar liefst tien competitietreffers. Hij pikte zijn doelpunten eveneens mee in de UEFA Cup, maar in de kwartfinale eindigde de campagne door toedoen van competitiegenoot Deportivo Alavés.

Uitstapje naar Real Murcia

Rayo Vallecano wisselde in de jaren negentig meermaals van divisie, maar speelde tussen 2000 en 2003 op het hoogste niveau. Míchel verliet de Madrileense club in het laatstgenoemde jaar middels een overstap naar Real Murcia, dat ruim tweeënhalf miljoen euro voor hem neertelde. Op 31 augustus 2023 debuteerde de middenvelder in de uitwedstrijd tegen Celta de Vigo (1-1) voor diens nieuwe broodheer. Zijn eerste doelpunt volgde op drie weken later, op 21 september, thuis tegen Athletic Bilbao (2-2).

Míchel speelde dertig officiële wedstrijden in het seizoen 2003-2004 (vier doelpunten). Real Murcia degradeerde in zijn eerste contractjaar eveneens. De middenvelder speelde acht officiële wedstrijden tijdens het seizoen 2004-2005, maar vertrok halverwege op huurbasis naar Málaga CF (negen officiële wedstrijden). Hij droeg nadien nog viermaal het tenue van Real Murcia, dat hem in januari 2006 permanent liet overstappen naar diens grote voetballiefde Rayo Vallecano.

Tussen begin 2006 en de zomer van 2012 droeg Míchel wederom trouw het tenue van Rayo Vallecano. Binnen een aantal seizoenen wist men vanuit de Segunda División B (derde niveau) op te klimmen naar de Primera División. De club wist zich in 2012 te handhaven door als vijftiende te eindigen op het hoogste niveau. Na een profcarrière van ongeveer negentien jaar zwaaide de middenvelder vervolgens af. Verdeeld over twee periodes speelde hij maar liefst 336 officiële wedstrijden in het Rayo-tenue (55 doelpunten).

---

Trainerscarrière Míchel

Na zijn actieve voetbalcarrière bleef Míchel actief namens Rayo Vallecano. Tussen 2012 en 2017 fungeerde hij als jeugdtrainer in de Spaanse hoofdstad. In februari 2017 ontdeed de clubleiding zich van Rubén Baraja en besloot het clubicoon naar voren te schuiven als diens opvolger. Door toedoen van Getafe (1-0), CF Reus Deportiu (0-0) en Cádiz CF (1-0) verliep zijn beginperiode als hoofdtrainer moeizaam, maar vervolgens wist het team de sportieve malaise te doorbreken middels een 2-0 zege op Real Oviedo.

Míchel leidde Rayo Vallecano in zijn eerste zestien officiële wedstrijden naar zeven overwinningen, vier gelijke spelen en vijf nederlagen. Los Franjirrojos bleven als nummer twaalf van de Segunda División gevrijwaard van degradatie naar het derde niveau van Spanje. De clubleiding besloot hem vervolgens aan te houden als hoofdtrainer. Het vertrouwen bleek terecht. Onder diens bezielende leiding wist het team in 2018 zelfs te promoveren door de Segunda División-titel te grijpen.

Het seizoen 2018-2019 verliep een stuk moeizamer voor Rayo Vallecano. Met welgeteld 32 punten eindigde de club onderaan in LaLiga, ofwel de Primera División. Na een reeks van zeven opeenvolgende competitienederlagen tegen CD Leganés (1-2), Espanyol (2-1), Atlético Madrid (0-1), Getafe (2-1), Girona (0-2), FC Barcelona (3-1) en Villarreal (3-1) besloot de clubleiding zich in maart 2019 te ontdoen van Míchel. Het gewenste schokeffect bleef vervolgens uit met degradatie als resultaat.

Pieken en dalen met Huesca

Ondanks de sportieve malaise van Rayo Vallecano stond Míchel er nog altijd goed op. Het eveneens gedegradeerde SD Huesca besloot de werkloze oefenmeester in de zomer van 2019 een nieuwe kans te geven. Zijn nieuwe manschappen begonnen het seizoen 2019-2020 met overwinningen op UD Las Palmas (0-1) en Deportivo La Coruña (3-1). In de loop van zijn eerste contractjaar steeg de teller naar 21 overwinningen, zeven gelijke spelen en veertien nederlagen. Zeventig punten volstonden voor het kampioenschap in de Segunda División.

Met 34 punten degradeerde SD Hueca na welgeteld één seizoen uit LaLiga. De Oscenses wisten het goede gevoel niet mee te nemen onder Míchel, die van de twintig officiële wedstrijden maar twee wist te winnen. Zijn team noteerde negen gelijke spelen en negen nederlagen. In januari 2021 stond men dan ook onderaan, waardoor de clubleiding zich genoodzaakt voelde om over te gaan tot ontslag. Net als Rayo Vallecano in het voorgaande seizoen wist SC Huesca evenmin een Houdini-act te realiseren.

Opmars met Girona

In de zomer van 2021 ondertekende Míchel een eenjarig contract met optiejaar bij Girona. De Catalaanse club opende zijn dienstverband met een 2-0 overwinning op SD Amorebieta. Met 68 punten eindigde zijn nieuwe team als zesde in de Segunda División, maar in de play-offs stelde men alsnog promotie veilig door respectievelijk SD Eibar (na verlenging) en CD Tenerife te verslaan over twee wedstrijden. Na een doelpuntloze heenwedstrijd viel de beslissing in de returnwedstrijd door met 1-3 te winnen op de Canarische Eilanden.

Girona wist zich in 2023 moeiteloos te handhaven door een tiende plaats binnen te slepen. Mede dankzij de doelpunten van Artem Dovbyk steeg men in het volgende seizoen zelfs naar de derde plaats in LaLiga. Míchel leidde zijn team zelfs even naar de koppositie, maar zowel Real Madrid als FC Barcelona bleken uiteindelijk een maatje te groot. Wel maakten de Blanquivermells indruk door de sterren van FC Barcelona een dubbele nederlaag te bezorgen in de Spaanse competitie: 2-4 en 4-2.

Met spelers als Daley Blind, Donny van de Beek en Arnaut Danjuma voegde Girona in dezelfde periode Nederlands bloed toe aan de selectie. In het seizoen 2024-2025 bleven de gewenste resultaten uit. Op Champions League-niveau won men enkel van Slovan Bratislava (2-0) en in LaLiga bleef de teller steken op plek zestien. Girona handhaafde zich wel, maar in 2026 viel het doek alsnog na een bloedstollende degradatiestrijd. Míchel besloot vervolgens af te zwaaien als eindverantwoordelijke.

Trainer van Ajax

Míchel ondertekende op 2 juni 2026 een tweejarig contract bij Ajax.

Laatste update: 16 juni 2026