Trabzonspor

Trabzonspor is een Turkse voetbalclub uit Trabzon. Thuiswedstrijden van de Karadeniz Firtinasi worden afgewerkt in het Papara Park.

• Trabzonspor werd in 1967 opgericht als fusieclub
• Thuiswedstrijden van de club worden afgewerkt in het Papara Park
• De bijnaam van het team luidt ‘Karadeniz Firtinasi’
• Trabzonspor won als eerste club van buiten Istanbul de Turkse titel
• In totaal won men zeven landstitels en tien bekers

Trabzonspor in nationaal clubverband

Aan het begin van de twintigste eeuw telde de Turkse stad Trabzon een viertal clubs: Idmanocagli, Idmangücü, Necmiati en Trabzon Lisesi. Zij troffen elkaar veelvuldig op amateurniveau, waardoor er zelfs een verhitte rivaliteit ontstond tussen een aantal clubs. Vooral Idmanocagli en Idmangücü stonden jarenlang lijnrecht tegenover elkaar. Een deel van de spelers aan weerszijden raakte om die reden daardoor uitgekeken op het lokale voetbal, met transfers naar clubs uit Ankara en Istanbul als resultaat.

De voetbalsport werd desondanks massaal omarmd door de lokale inwoners en dat leidde tot de oprichting van nóg meer teams. Ondertussen Aan het begin van het seizoen 1962-1963 besloot Orhan Seref Apak als president van de Turkse voetbalbond (TFF) om een einde te maken aan de warboel aan clubs. Elke stad kreeg de opdracht om één representatief team op de been te brengen met nationale ambities als inzet. Daarvoor riep men tevens een speciale competitie in het leven: de 1. Lig (nu de Süper Lig).

In Trabzon bleek de opdracht van de TFF onhaalbaar. De rivaliteit tussen Idmanocagli en Idmangücü bleek te groot, waardoor de fusie afketste. Na een aantal seizoenen besloten Idmanocagi, Martıspor en Yildizspor met ingang van 21 juni 1966 alsnog samen te gaan. Die beslissing zorgde voor meer eenheid binnen de stad, waardoor Idmangücü, Karadenizgücü, Martispor en Yolspor enkele maanden later alsnog instemden met een fusie. De beoogde voetbalclub kreeg de naam Trabzonspor.

Moeizame start

De beginjaren van Trabzonspor waren ronduit moeizaam te noemen. Verschillende clubs hadden weliswaar ingestemd met een fusie, maar besloten niet door te pakken vanwege het uitblijven van een Süper Lig-status. Het team mocht ‘slechts’ in de 1. Lig aantreden. Het plan dreigde dankzij de TFF-reglementen helemaal in de soep te lopen, maar dankzij een fusie tussen een viertal teams (Idmanocagli, Idmangücü, Karadenizgücü en Martispor) ging het sein op 2 augustus 1967 alsnog op groei. De TFF forceerde tevens een compromis in de strijd over de nieuwe clubkleuren.

Trabzonspor mocht vanaf het seizoen 1967-1968 aantreden op het tweede niveau van Turkije. In het debuutseizoen noteerde men een zesde plaats in een deelnemersveld met twintig teams. Langzaam maar zeker werd men steeds competitiever, waardoor de promotiedroom een steeds serieuzer karakter kreeg. In meerdere seizoenen greep men ternauwernood naast een plek op het hoogste niveau, maar in 1974 was het dan toch raak. Wel greep Zonguldakspor het kampioenschap door een onderlinge strafschoppenserie te winnen.

Op 8 september 1974 speelde Trabzonspor voor het eerst op het hoogste niveau van Turkije. De promovendus maakte het Fenerbahçe meteen lastig, maar verloor met 0-1. Een serie van vier gelijke spelen plus een nederlaag volgde. Pas op 20 oktober 1974 wist men een eerste overwinning binnen te slepen ten koste van Kayserispor (0-1). Langzaam maar zeker begon het te lopen. Een negende plaats op de ranglijst volstond ruimschoots voor lijfsbehoud. Het verschil met de topdrie bedroeg zelfs maar vijf punten.

Gloriejaren in Trabzon

Istanbul groeide uit tot het middelpunt van het Turkse voetbal. Besiktas, Fenerbahçe en Galatasaray domineerden het voetbal, maar in het seizoen 1975-1976 zorgde Trabzonspor voor een stunt. Voor het eerst in de geschiedenis van de hoogste divisie wist men als club van buiten Istanbul de landstitel te grijpen. Onder aanvoering van trainer Ahmet Suat Özyazici eindigde men op drie punten van de grootste uitdager Fenerbahçe. Een 1-0 zege in de onderlinge wedstrijd in Trabzon bleek uiteindelijk goud waard.

Het kampioenschap van 1976 bleek geen incident. Trabzonspor wist de concurrentie uit Istanbul in 1976, 1977, 1979, 1980, 1981 en 1984 eveneens baas te blijven. Ondertussen kroonde men zich daarnaast driemaal tot bekerwinnaar van Turkije (1977, 1978 en 1984). Na de dubbel van 1984 droogde het succesverhaal wel op. In de jaren negentig veroverde men nog wel een aantal Turkse bekers, maar een nieuw kampioenschap bleef uit. Zo ging het in 1996 op de valreep mis door een 1-2 thuisnederlaag tegen Fenerbahçe. Een gelijkspel had volstaan.

Geleidelijk zag Trabzonspor de status van topclub verdampen. In het seizoen 2001-2002 noteerde men een dieptepunt door als veertiende te eindigen in de Süper Lig. Een zevende plaats volgde in 2003, maar daar stelde men wel een gewonnen bekerfinale tegenover: 3-1 tegen Gençlerbirligi. Clubicoon Gökdeniz Karadeniz scoorde tweemaal in die wedstrijd. In 2004 combineerden de Karadeniz Firtinasi een keurige tweede plaats met een nieuwe eindzege in het nationale bekertoernooi. Ditmaal kreeg Gençlerbirligi met 4-0 klop.

Eindelijk weer nummer één

Trabzonspor groeide uit tot een Turkse subtopper. In 2011 mocht men nog wel een gooi doen naar een eerste landstitel sinds 1984, maar Fenerbahçe bracht de trofee alsnog naar Istanbul dankzij een beter doelsaldo. Het team kroonde zich een jaar eerder desalniettemin tot winnaar van de Turkse beker en de Turkse Supercup. Supporters droomden evenwel van meer. Ondanks bekende topschutters als Óscar Cardozo, Paulo Henrique, Alexander Sørloth en Burak Yilmaz slaagde die missie keer op keer niet.

In het seizoen 2019-2020 mocht Trabzonspor weer eens dromen van ultiem geluk. Een 2-0 zege op Alanyaspor volstond dat jaar wel voor een nieuwe bekertriomf, maar Istanbul Basaksehir kroonde zich tot de verrassende nummer één in de Süper Lig (vier punten verschil). De runner-up van dat jaar weigerde op te geven en kreeg twee jaar later alsnog loon naar werken. Tijdens het seizoen 2021-2022 finishte het team zelfs op grote afstand van achtervolger Fenerbahçe: acht punten verschil.

Een 4-0 zege op Sivasspor bezorgde Trabzonspor in 2022 tevens de Turkse Supercup. De eerste landstitel sinds de jaren tachtig zorgde echter niet voor het gewenste effect. In twee van de vier daaropvolgende seizoenen noteerde men nog wel een derde plaats, maar daar stonden wel een zesde en zevende plaats tegenover. De Karadeniz Firtinasi veroverden daarentegen wel de Turkse beker van 2026 door Konyaspor met 2-1 te verslaan. Paul Onuachu maakte in de finale beide doelpunten.

Salah als aanwinst

Trabzonspor verlengde in de zomer van 2026 de huurdeal met Manchester United aangaande André Onana. De grootste aanwinst was echter niet de voormalig Ajax-aanwinst, maar de transfervrije Mohamed Salah. Supporters vierden de komst van de voormalig Liverpool-ster met een sfeervolle opkomst in het stadion.

Rivaliteit

Istanbul geldt als het middelpunt van het Turkse voetbal. Het merendeel van de landstitels werd verdeeld onder Besiktas, Fenerbahçe en Galatasaray, maar Trabzonspor wist zich te ontpoppen tot een geduchte uitdager. De manschappen uit Trabzon ontwikkelden dan ook een rivaliteit met alle clubs, met Fenerbahçe in het bijzonder. Daarnaast hebben de derby’s met Samsumspor en Caykur Rizespor extra lading gekregen.

Trabzonspor in Europees clubverband

Trabzonspor stond in de jaren zeventig en tachtig bekend als een Turkse topclub. In die periode mocht de club geregeld deelnemen aan Europese clubcompetities, maar een succes mocht dat niet heten. Zowel in de Europacup I als UEFA Cup lukte het geen enkele keer om de eerste ronde te overleven. Zo moest men buigen voor clubs als Liverpool, Hajduk Split, Dynamo Kiev, 1. FC Kaiserslautern en Internazionale. Tijdens het seizoen 1990-1991 ging het dankzij FC Barcelona in de Europacup II eveneens al vroegtijdig mis.

Tijdens de jaren negentig wist Trabzonspor iets beter te presteren. In de verschillende Europese toernooien lukte het zelfs vier seizoenen op rij om minimaal één ronde te overleven. Hierdoor kwam men driemaal terecht in een achtste finale, maar verder reikte het team niet. Langzaam maar zeker verdween het sportieve succes. In het seizoen 2011-2012 mocht men desalniettemin debuteren in de Champions League. De Karadeniz Firtinasi eindigden als derde in een groep met Internazionale, Lille OSC en CSKA Moskou.

Ondanks de Champions League-ervaring bleef Trabzonspor een bescheiden club op het Europese strijdtoneel. In 2014 en 2015 lukte het nog wel om de Europa League-groep door te komen, maar in de zestiende finales ging het mis dankzij respectievelijk Juventus (0-4 over twee duels) en Napoli (0-5 over twee duels). Sindsdien bleek de groepsfase van een Europees toernooi het hoogst haalbare. Zelfs het kampioenschap van 2022 eindigde dankzij FC Basel al in de tweede ronde van de Conference League.

Balans tegen Nederlandse clubs

In het seizoen 2011-2012 stond Trabzonspor voor het eerst tegenover een Nederlandse tegenstander. In het Europa League-toernooi maakten de Turken evenwel weinig kans dankzij PSV. Na een thuisnederlaag (1-2) bleek de Eindhovense club in de returnwedstrijd eveneens een maatje te groot (4-1). Sindsdien speelde men geen officiële onderonsjes meer met een eredivisionist als opponent.

Nederlandse invloed

Verschillende Nederlanders hebben het tenue van Trabzonspor gedragen. Een overzicht:

Het stadion van Trabzonspor

Het Papara Park is de vaste thuisbasis van Trabzonspor. Het onderkomen heeft verschillende namen gehad, waaronder het Senol Günes Stadium. Het stadion werd in december 2016 geopend en was op 29 januari 2017 het decor van een eerste wedstrijd, met Gaziantepspor als tegenstander. Er is plaats voor 40.980 voetballiefhebbers.

Senol Günes was de aanvankelijke naamgever van het stadion. De voormalig international van Turkije werd geboren in Trabzon, waar hij als doelman meermaals de landstitel veroverde. Later stond hij meermaals aan het roer als trainer, maar in die hoedanigheid lukte het niet om het kampioenschap binnen te slepen.

Veelgestelde vragen over Galatasaray

Laatste update: 20 augustus 2026