Racing Santander is een Spaanse voetbalclub uit Santander. Thuiswedstrijden van de Racinguistas worden afgewerkt in het Estadio El Sardinero.

• Racing Santander werd in 1913 opgericht
• Thuiswedstrijden worden afgewerkt in het Estadio El Sardinero
• De bijnaam van de club luidt ‘Racinguistas’
• Racing Santander plaatste zich voor het eerste LaLiga-seizoen
• Op lagere niveaus behaalde men verschillende kampioenschappen

Racing Santander in nationaal clubverband

Officieel werd Racing Santander opgericht op 14 juni 1913 als Santander Racing Club. De eerste wedstrijd uit de clubgeschiedenis dateert desondanks al van 23 februari van datzelfde jaar, maar dankzij streekgenoot Strong leverde dat geen positief resultaat op (1-2). In het oprichtingsjaar ondernam de clubleiding allerlei stappen. Op 14 november fuseerden de manschappen uit Cantabrië reeds met stadsgenoot Santander Football Club, nadat men eerder al aansluiting vond bij de Noord-Spaanse voetbalbond.

Spanje lanceerde in 1928 een gloednieuwe competitie: de Primera División. Op basis van eerdere successen kregen negen clubs – onder meer FC Barcelona, Atlético Madrid en Real Madrid – automatisch toegang. Voor het overige deelnemersbewijs introduceerde men een knock-outsysteem. Dankzij overwinningen op Valencia, Real Betis en Sevilla wist Racing Santander als winnaar uit de strijd te komen. Met drie overwinningen, drie gelijke spelen en twaalf nederlagen eindigde men evenwel onderaan in LaLiga.

Racing Santander wist de LaLiga-status desondanks te behouden ten koste van Sevilla. De Andalusiërs werden over twee wedstrijden met 3-2 verslagen. In het seizoen 1929-1930 was er wel sprake van een directe degradatieplaats, maar als nummer acht bleef men gevrijwaard van sportieve tegenspoed. Deze negatieve primeur viel ten prooi aan Atlético Madrid. In 1931 volgde zelfs een schitterende tweede plaats. Landskampioen Athletic Bilbao en nummer drie Real Sociedad noteerden overigens een identiek puntenaantal.

Heen en weer

Tijdens de jaren dertig wist Racing Santander nog een aantal prima eindklasseringen neer te zetten, waaronder een derde plaats. In 1940 kwam het verblijf in de Primera División desondanks ten einde door als twaalfde te eindigen. Pogingen om een snelle comeback tot stand te brengen mislukten. Pas in 1950, tien jaar na de degradatie, lukte het eindelijk om als kampioen promotie af te dwingen. De Racinguistas handhaafden zich vier opeenvolgende seizoenen, maar keerden in 1955 toch weer terug naar de Segunda División.

In 1960 promoveerde Racing Santander wederom door de Segunda División-titel te grijpen, maar ditmaal duurde het verblijf in de hoogste divisie maar twee seizoenen. Een rol als vaste waarde in de Primera División bleef sowieso buiten het bereik van de club. Promoties in 1973, 1975, 1981 en 1984 werden eveneens afgewisseld met een relatief snelle degradatie (maximaal na vier seizoenen). Vooral de degradatie van 1987 kwam keihard aan. Na drie moeizame seizoenen daalden de Cantabriërs in 1990 zelfs af naar het derde niveau.

Racing Santander wist zich snel te herstellen van deze sportieve dreun. In het seizoen 1990-1991 kroonde het team zich tot kampioen van de Segunda División B. Dit zorgde voor een brede glimlach binnen de club, dat voor de volgende seizoenen een voortreffelijk plan van aanpak hanteerde. In de twee volgende seizoenen noteerde men respectievelijk een tiende en een derde plaats. In 1993 bekroonde men deze ontwikkeling door Espanyol in de play-offs te verslaan (0-1 uit, 0-0 thuis).

Langdurig in LaLiga

Trainer Javier Irureta leidde Racing Santander in het seizoen 1993-1994 naar een fraaie achtste plaats. Eén van de hoogtepunten betrof het 1-1 gelijkspel tegen FC Barcelona, dat getraind werd door Johan Cruijff. De legendarische nummer veertien had spelers als Andoni Zubizarreta, Txiki Begiristain, Pep Guardiola, Michael Laudrup en Romário tot zijn beschikking, maar wist de promovendus niet te verslaan. Het zogeheten Dream Team kroonde zich ondanks dat puntenverlies desondanks tot landskampioen.

Tussen 1993 en 2001 bleef Racing Santander onafgebroken actief in de Primera División. Een negentiende plaats betekende vervolgens toch weer degradatie, maar Quique Setién bracht de club binnen een jaar alweer terug op het hoogste niveau. Met een verblijf van tien seizoenen wist men ditmaal zelfs een clubrecord binnen te slepen. In 2006 schreef het team zelfs geschiedenis door als nummer zes een UEFA Cup-ticket te verdienen. Voor de tweede keer sinds de Intertoto-deelname van 2003 vertegenwoordigde men Spanje in Europa.

Racing Santander degradeerde in 2012 als hekkensluiter met 27 punten uit LaLiga. Een hard gelag voor de Racinguistas, die in 2013 eveneens uit de Segunda División afdaalden. Dit zorgde voor grote financiële problemen. Begin 2014 had de spelersgroep al maandenlang geen salaris meer ontvangen, waardoor het elftal zich genoodzaakt voelde om het opstappen van de voltallige directie te eisen. Spelers besloten na de aftrap van de Copa del Rey-confrontatie tegen Real Sociedad niet uit de middencirkel te komen.

Glimlach keert terug

De Spaanse voetbalbond (RFEF) sloot Racing Santander voor het seizoen 2014-2015 uit voor de Copa del Rey. In de tussentijd was de club wel weer gepromoveerd naar de Segunda División, maar door het gebrek aan financiële middelen keerde men binnen een jaar terug op het derde niveau van Spanje. De promotie van 2019 leverde een identiek beeld op. Langzaam maar zeker ontstond er desalniettemin een rooskleuriger perspectief in het Estadio El Sardinero.

Racing Santander promoveerde in 2022 als kampioen van de Primera Federación naar de Segunda División. In december van dat jaar installeerde de clubleiding een nieuwe hoofdtrainer in de persoon van José Alberto López. Hij leidde de manschappen in het restant van het seizoen naar de twaalfde plaats. In de volgende seizoenen volgde een significante verbetering door achtereenvolgens als zevende, vijfde en eerste te eindigen. Het kampioenschap van 2026 betekende na veertien seizoenen een terugkeer in LaLiga.

Rivaliteit

Racing Santander is de enige profclub uit de Spaanse provincie Cantabrië en ontbeert daardoor een echte aartsrivaal. Athletic Bilbao geldt als de voornaamste rivaal, maar met een afstand van ongeveer honderd kilometer is er geen sprake van een echte derby. Ook Real Oviedo en Getafe worden amper gewaardeerd door de eigen achterban.

Racing Santander in Europees clubverband

In 2003 debuteerde Racing Santander op het Europese strijdtoneel. In de tweede ronde van de Intertoto Cup rekende de Spaanse formatie af met het Hongaarse Győri ETO FC, maar in de volgende ronde bleek Slovan Liberec een maatje te groot. Vijf jaar later bereikte men als nummer zes van LaLiga de UEFA Cup. In de eerste ronde rekenden de Racinguistas af met FC Honka, maar in een groep met Manchester City, Paris Saint-Germain, Schalke 04 en FC Twente bleef de teller steken op vijf punten. In de slotronde klopte men Manchester City met 3-1.

Nederlandse invloed

Vooralsnog hebben geen Nederlanders het tenue van Racing Santander gedragen.

Het stadion van Racing Santander

Het Estadio El Sardinero, officieel het Campos de Sport de El Sardinero, geldt als de thuisbasis van Racing Santander. In 1988 werd het stadion geopend en verving daarmee een complex met een identieke naam. Er is plaats voor 22.308 supporters. In de beginjaren lag de capaciteit overigens hoger, aangezien de club in juni 1993 een recordaantal van circa 33.000 toeschouwers aantikte tegen Espanyol.

Het nieuwe Estadio El Sardinero fungeerde meermaals als decor voor interlandwedstrijden. Spanje oefende tussen 1991 en 2008 tegen Hongarije, Engeland, Noord-Ierland, Canada en de Verenigde Staten in dit decor. Op 9 oktober 2004 wist het nationale team op dezelfde locatie een 2-0 overwinning te boeken op België in het kader van de WK-kwalificatiefase.

Veelgestelde vragen over Racing Santander

Laatste update: 18 juni 2026