Al-Qadsiah

Al-Qadsiah is een Saudische voetbalclub uit Khobar. Thuiswedstrijden van de Fakhr ash-Sharqiyyah worden afgewerkt in het Prins Saud bin Jalawi Stadium.

• Al-Qadsiah werd in 1967 opgericht
• Het Prins Saud bin Jalawi Stadium in Dammam is de vaste thuisbasis
• Er is een gloednieuw stadion op komst in Khobar
• Al-Qadsiah won de Crown Prince Cup één keer
• Het team won de Asian Cup Winner’s Cup in 1994

Al-Qadsiah in nationaal clubverband

Op 1 december 1967 werd Al-Qadsiah opgericht vanuit de Saudische stad Khobar, dat grenst aan de Perzische Golf en de havenstad Dammam. Al decennia eerder was het voetbal geïntroduceerd, maar de hedendaagse Saudi Professional League zag pas voor het seizoen 1976-1977 het levenslicht. Samen met Al-Hilal, Al-Nassr, Al-Ahli, Al-Ittihad, Al-Wehda, Al-Shabab en en Al-Riyadh behoorde men tot de eerste acht deelnemers. Dertien punten uit veertien duels volstonden voor een zesde plaats.

Al-Qadsiah wist in de beginjaren van de Saudi Professional League geen echte rol van betekenis. In de drie daaropvolgende seizoenen noteerde het team achtereenvolgens een vijfde, vijfde en achtste plaats. Met die laatststgenoemde klassering bleef men ternauwernood gevrijwaard van degradatie naar het tweede niveau van Saudi-Arabië. Het bleek een wake-upcall voor de manschappen uit Khobar. In het seizoen 1980-1981 volgde eerherstel door een derde plaats neer te zetten achter Al-Nassr en Al-Hilal.

Het seizoen 1981-1982 bestond voor het eerst uit twee divisies en een daaropvolgende mini-competitie. Al-Qadsiah wist de play-offs niet te bereiken door ‘slechts’ als vijfde te eindigen in Groep A. In de drie daaropvolgende seizoenen was er weer sprake van één divisie, maar met achtereenvolgens een zevende, vierde en achtste plaats leverde dat geen grote successen op. In het seizoen 1985-1986 eindigden de Fakhr ash-Sharqiyyah zelfs in de gevarenzone, maar bleef degradatie uit door de nacompetitie te winnen.

Eerste successen

Tijdens het seizoen 1991-1992 zorgde Al-Qadsiah voor het eerst in de clubgeschiedenis voor klinkend succes. In de finale van de Crown Prince Cup rekende men na strafschoppen af met Al-Shabab. Een volgend seizoen behaalde men in het seizoen 1993-1994 door de Saudi Federation Cup binnen te slepen ten koste van Al-Nassr (2-0). Het collectief wilde logischerwijs meer, maar niets bleek minder waar. In 1997 degradeerde de club voor het eerst sinds de oprichting uit de Saudi Professional League.

Na de degradatie van 1997 ontstond een grillige prestatiecurve in Khobar. Al-Qadsiah wisselde promoties en degradaties met elkaar af, waardoor men uitgroeide tot een jojo-club. Supporters konden niet genieten van grote successen op het hoogste niveau, maar in de zomer van 2023 ontstond een nieuw perspectief. Het Ministerie van Sport besloot maatregelen te treffen om een kwaliteitsimpuls te geven aan het Saudische voetbal, waardoor de club meer mogelijkheden kreeg in financieel opzicht.

Al-Qadsiah promoveerde in 2024 weer eens naar de hoogste divisie van Saudi-Arabië. De clubleiding wist vervolgens spelers als Koen Casteels, Nacho Fernández en Pierre-Emerick Aubameyang te verleiden om naar het Midden-Oosten te verkassen. Daar stonden vanzelfsprekend vorstelijke salarissen tegenover. Met een vierde plaats in de Saudi Professional League beleefde men een geslaagde comeback. Die klassering werd in 2026 geëvenaard met nieuwkomers als Mateo Retegui en Julian Weigl in de gelederen.

Reijnders als aanwinst

In de zomer van 2026 voegde Al-Qadsiah Nederlands bloed toe aan de selectie. FC Utrecht-verdediger Souffian El Karouani maakte een transfervrije overstap. Enkele maanden later besloot ook Manchester City-middenvelder Tijjani Reijnders zijn jawoord te geven na een deal ter waarde van 61 miljoen euro. Zij kregen te maken met Brendan Rodgers als hoofdtrainer.

Rivaliteit

De Saudische steden Dammam en Khobar grenzen aan elkaar. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Al-Ettifaq, een club uit eerstgenoemde stad, uitgroeide tot aartsrivaal. Onderlinge wedstrijden worden getypeerd als Derby van het Oosten.

Al-Qadsiah in internationaal clubverband

Tijdens het seizoen 1993-1994 mocht Al-Qadsiah deelnemen aan de Asian Cup Winner’s Cup. De Saudische formatie wist de finale te bereiken door het Qatarese Al-Arabi uit te schakelen en klopte vervolgens ook South China (2-4 uit, 2-0 thuis). Men reikte eveneens tot de finale van de Arab Cup Winner’s Cup, maar ditmaal trok Club Olympique de Casablanca aan het langste eind (0-1). Om die reden bleef het aantal internationale trofeeën dat seizoen op één steken.

In het seizoen 2005-2006 mocht Al-Qadsiah deelnemen aan de Arab Champions League. Door toedoen van het Irakese Al-Zawraa bleef dat avontuur beperkt tot twee duels.

Nederlandse invloed

Verschillende Nederlanders hebben het tenue van Al-Qadsiah gedragen. Een overzicht:

Het stadion van Al-Qadsiah

Het Prince Mohammad bin Fahd Stadium is de vaste thuisbasis van Al-Qadsiah. In 1973 was dit het eerste stadion in de regio en sindsdien is er een capaciteit gerealiseerd van ongeveer 26.000 plaatsen. Overigens is dit onderkomen niet te vinden in Khobar, maar in het nabijgelegen Dammam. Ook een aantal andere clubs maakten gebruik van dit stadion, waaronder aartsrivaal Al-Ettifaq. In 2023 verhuisde laatstgenoemde club naar een nieuw, eigen complex om de sportieve ambities een impuls te geven.

Al-Qadsiah krijgt zelf eveneens een eigen stadion. Het is de bedoeling dat men gaat spelen in het 47.000 plaatsen tellende Aramco Stadium. Dit gloednieuwe onderkomen moet eveneens worden gebruikt tijdens de Azië Cup van 2027 en het WK van 2034.

Veelgestelde vragen over Al-Qadsiah

Laatste update: 20 augustus 2026