Zechiël volgt zijn eigen plan: “Wereldtop in mijn hoofd”

Gjivai Zechiël heeft zijn plek veroverd bij Jong Oranje. De middenvelder van Feyenoord zat vroeger nooit bij nationale jeugdselecties, maar is met steun van zijn geloof zijn eigen pad blijven volgen. Het grote plan moet uiteindelijk leiden tot de absolute wereldtop. “Mijn echte doorbraak moet nog komen”, stelt het Rotterdamse talent tegenover SoccerNews.

Interview met Gjivai Zechiël, middenvelder Jong Oranje en Feyenoord

Je bent terug bij Jong Oranje, de derde keer inmiddels. Ben je al een beetje gewend?
“Ja, zeker. Het is fijn om hier te zijn. Het laat zien dat de trainer nog steeds vertrouwen in me heeft. Daar kan ik op doorbouwen. Ik ken de trainingsvelden ondertussen en kan de weg naar mijn kamer in het hotel vinden.”

Het is opvallend dat je vroeger nooit jeugdinterlands hebt gespeeld. Kom je daardoor anders binnen?
“De eerste keer wel. Ik reed samen met Antoni Milambo hiernaartoe, hij was hier al eerder geweest. De jongens en de staf hebben me goed opgevangen en gezegd dat ik gewoon mijn ding moest doen. Ik ben er snel in gegroeid. Het gaat erom wat je op het veld doet. Zodra ik voetbal, verlies ik alle spanning en ben ik vrij in mijn hoofd.”

Hoe komt het dat je vroeger nooit bij de nationale selecties zat?
“Ik was blijkbaar niet goed genoeg. Ik maakte de overstap van Sparta Onder 15 naar Feyenoord. Daar speelde ik de eerste jaren heel weinig en in de Onder 17 kwam corona. Ik heb één keer bij de voorselectie van Oranje Onder 19 gezeten, maar niet bij de definitieve selectie. Als ik nu terugkijk, vind ik mijzelf destijds niet beter dan de andere jongens die er stonden. Ik zat in een leerproces. Zo heeft iedereen zijn eigen pad. Ik ben gelovig en weet dat God een plan met me heeft. Het moest zo zijn.”

Wat heb je moeten overwinnen om uiteindelijk hier te komen?
“Bij Sparta werd ik altijd omschreven als iemand die potentie had. Zo heeft Feyenoord mij ook binnengehaald. Maar dingen lopen hoe ze lopen. Trainers maken andere keuzes. Dat moet je accepteren. Als kleine jongen was het moeilijk voor mij. Ik was vijftien, zestien jaar en wilde voetballen. Mijn familie kwam kijken bij wedstrijden, en dan speelde ik niet. Ik voelde dat ik het slecht deed. In die periode heb ik met tegenslagen moeten dealen, maar het heeft me sterker gemaakt, tot de persoon die ik nu ben. Ik heb gelukkig goede mensen om me heen en mijn geloof heeft me er doorheen geholpen.”

Zechiël overwon tegenslagen bij Feyenoord: “Dat was moeilijk”

Wat betekent het geloof voor jou? Welke kracht haal je eruit?
“Al mijn kracht, mijn energie, mijn wijsheid, mijn inzichten. Ik bid en ben dankbaar voor alles wat ik heb en het feit dat iedereen om me heen gezond is. Ik heb het gevoel alsof God me in alles helpt. Zo beleef ik dat. Het geeft me kracht om door tegenslagen heen te komen en op goed momenten nederig te blijven en mijzelf te zijn, wetende waar ik vandaan kom.

Vorig jaar kreeg je tijdens je debuutjaar bij Feyenoord te maken met een blessure. Zijn dat periodes waarin je vaker in de Bijbel leest?
“Onbewust was ik er meer mee bezig. Ik had er ook meer tijd voor. Ik moest ‘s ochtends naar de club en ‘s avonds terugkomen voor een extra behandeling. Tussendoor verdiepte ik me in het geloof. Daar haalde ik kracht uit. Ik geloofde dat het goed kwam en dat het onderdeel is van het plan. Daardoor maakte ik me geen zorgen tijdens die blessure.”

Het kwam goed, je bleef bij Feyenoord 1 en droeg tijdens de voorbereiding zelfs twee keer de aanvoerdersband.
“Aanvoerder van Feyenoord”, herhaalt Zechiël, om het zelf nog eens te beseffen. “Ja, dat was heel bijzonder. Ik ben een jongen uit Rotterdam en kom uit de jeugdopleiding. Ineens had ik die band om. Het was een vriendschappelijke wedstrijd, maar toch ben ik trots en dankbaar.”

Begin dit seizoen pakte je jouw kansen, nu zijn je speelminuten wisselend. Hoe kijk je daarnaar?
“Nadat ik terugkwam van de eerste interlandperiode bij Jong Oranje speelde ik wat minder, ook doordat ik hier een kleine blessure opliep. Het was een moeilijke fase voor de club en de trainer, maar hij bleef gesprekken met me voeren. De staf bleef ook met me bezig. Ik heb er vertrouwen in dat dit jaar goedkomt. Als God het wil, kan ik mijn echte doorbraak beleven. Mensen zeggen: ‘Gjiv je bent al doorgebroken.’ Maar ik wil die echte, echte doorbraak.”

Wanneer heb je dat bereikt?
“Wanneer ik een vaste basisspeler ben en eigenlijk onmisbaar ben voor Feyenoord. Dat is voor mij de echte doorbraak. Het kan dit jaar gebeuren of volgend jaar. Ik moet bezig zijn met mijn eigen ontwikkeling en dit jaar zoveel mogelijk minuten maken. Ik denk dat het goed komt.”

Waar moet het grote plan uiteindelijk toe leiden?
“Ik wil het maximale uit mijn carrière halen. Ik weet niet waar dat is. Op dit moment heb ik de wereldtop in mijn hoofd. Echt de wereldtop. Dat zijn mijn dromen. Ik ben er niet constant mee bezig, maar ik heb het wel in mijn achterhoofd. Daar werk ik elke dag voor. Ik moet me eerst focussen op Feyenoord en Jong Oranje. Stap voor stap. Maar als ik over dromen mag praten, zeg ik wereldtop. Dat zal iedereen hier zeggen bij Jong Oranje.”

Is er bij Jong Oranje eigenlijk aandacht voor het geloof?
“Ja, zeker. Er zijn meerdere gelovige jongens in onze selectie. Bij Feyenoord bidden we altijd met een bepaald groepje en lezen we de bijbel. Hier heb ik dat nog niet gedaan. Misschien kan ik dat zelf gaan introduceren, dat is eigenlijk wel een goed idee. Ik denk zeker dat er een aantal jongens zal aansluiten.”