Wout Weghorst-kopie ging van 3e klasse ineens naar KKD en Amerika

Na zeven onverwachte seizoenen in het profvoetbal is Maarten Pouwels terug bij de amateurs. Als spits van HHC Hardenberg kan hij terugkijken op bijzondere avonturen, die hij op zijn zeventiende in de Derde Klasse niet aan zag komen. “Ik besefte helemaal niet dat er zoveel op het spel stond.”

De onwaarschijnlijke voetbalreis van Maarten Pouwels, van Dalfsen tot Amerika

Met zijn lengte van twee meter, halflang haar en een rol als aanspeelpunt is de vergelijking met Wout Weghorst snel gemaakt. Maarten Pouwels hoort het niet voor het eerst. “Ik heb met trainers gewerkt die ook met Weghorst hebben gewerkt, zoals John Stegeman en Fred Grim. Vooral Stegeman noemde hem vaak als een speler van wie ik kon leren.” Maar niet alleen hun speelstijl, ook de start van hun carrières zag er vergelijkbaar uit. 

Weghorst kwam op negentienjarige leeftijd vanaf de amateurs van DETO bij Willem II terecht en speelde daarna voor een kilometervergoeding bij FC Emmen. Pouwels maakte op achttienjarige leeftijd de stap van SV Dalfsen naar Go Ahead Eagles, waar hij ook voor een onkostenvergoeding begon in de Keuken Kampioen Divisie. Beiden verdienden met hun goals al snel een profcontract. “We begonnen hetzelfde, maar daarna is het voor mij toch anders gelopen”, lacht Pouwels.

Als spits word je afgerekend op doelpunten, weet de aanvaller van HHC. Als jonge speler bij Go Ahead stond hij daar nog niet zo bij stil. “Ik voelde geen druk. Ik speelde juist heel onbevangen en leefde in het moment. Nadat we de play-off-finale verloren van RKC Waalwijk zaten spelers te huilen in de kleedkamer. Ik besefte helemaal niet dat er zoveel op het spel stond, en dat het voor hun carrières, financiën en familie zoveel betekende. Ik woonde nog thuis en vond het gewoon donders leuk om te voetballen.” 

Nooit gedroomd van betaald voetbal

Pouwels had zijn zinnen nooit gezet op het halen van betaald voetbal. Tijdens stagedagen bij PEC Zwolle merkte hij dat hij het veel leuker vond om in Dalfsen met zijn vrienden te voetballen. Pas op zijn zeventiende belandde hij via oud-PSV-spits René Eijkelkamp, afkomstig uit hetzelfde Overijsselse dorp, in het profcircuit. “Hij kent veel mensen in het voetbal en hielp me met de juiste contacten. Ik kon meetrainen bij FC Twente onder Gertjan Verbeek en tekende daarna bij Go Ahead. Dat ging heel snel en onverwachts. Voor de zomer voetbalde ik in de Derde Klasse met mijn vrienden, en na de zomer stond ik ineens in de KKD.”

Pouwels vermoedt dat hij daarmee het record vestigde van de grootste stap in het Nederlandse voetbal. “Ik weet niet waar ik dat kan uitzoeken, maar volgens mij zijn er niet veel spelers die ineens van het zevende niveau naar het tweede nationale niveau gaan.” Na een goede start in Deventer kreeg hij snel een profcontract aangeboden. Twee seizoenen later kon hij bijtekenen, maar koos hij voor een stap naar Cambuur. Als reservespits maakte hij daar een kampioensjaar mee. “Ik had de Eredivisie kunnen halen, maar vertrok na de promotie. Dat gebeurde later bij Almere City precies zo.” 

Terug na een Amerikaans avontuur

Louisville City, een club op het tweede niveau van de Verenigde Staten, bood ‘the towering Dutch striker’ een aantrekkelijk uitstapje aan. De boomlange spits beleefde een geweldig avontuur in Amerika. “Voor de wedstrijden reisden we het hele land door, en de voorwaarden waren goed. Ik kreeg een huis, een auto en eten van de club. Samen met een goed salaris en lage belastingen. Zo hield ik veel meer over dan in de Keuken Kampioen Divisie.” 

Na een half jaar keerde hij terug naar Europa en beleefde hij bij FC Emmen en Waterford in Ierland zijn laatste maanden als prof. Op 27-jarige leeftijd kwam hij zonder club te zitten en koos hij voor voetballen in de Tweede Divisie en het opbouwen van een maatschappelijke carrière. Het halen van het profvoetbal is geen doel meer, net zoals het vroeger geen droom was. “Bij HHC Hardenberg speel ik weer dicht bij huis en geniet ik van het spelletje. Ik ben totaal niet bezig met een terugkeer naar het profvoetbal. Ik heb daar genoeg mooie ervaringen beleefd. Niet op hetzelfde niveau als Weghorst, maar dit was lang niet gek voor een amateurvoetballer uit Dalfsen.”