Geef die Vinícius nog maar een flinke schop

Terwijl ik dinsdag keek naar de tweede halve finale tussen Real Madrid en Real Sociedad in de Copa del Rey, ergerde ik me groen en geel aan Vinícius Júnior. Even los van zijn gedrag, die kousen en die scheenbeschermers… Het is niet om aan te zien. Natuurlijk doet het dan zeer als je een schop krijgt, Vini! Ik keek naar de wedstrijd en verlangde terug naar een tijdperk waar ik eigenlijk niet bijster veel meer van weet, het tijdperk van de vliegende tackle.

Opinie: de vliegende tackle dreigt uit te sterven in het moderne voetbal

Het is een trend die de afgelopen jaren flink is gegroeid in het moderne voetbal. Achterlijke gaten in kousen, hele lage kousen of ‘scheenbeschermers’ ter grootte van een Nokia 3310. Onder het mom van ‘vrij bewegen’ komen profvoetballers met de meest karige bescherming het veld opgelopen. Vooral de dribbelaars hebben hier een handje van, zoals Vinicíus.

Tegen Sociedad werd Vinícius veelvuldig aangepakt. Na elke schop kermde hij het uit van de pijn, waarna hij verontwaardigd op de arbitrage reageerde. De spelmaker vond dat zijn tegenstanders met een gele kaart bestraft moesten worden. Tja, dat is vervelend voor hem. En natuurlijk snap ik dat een schop zeer doet, maar met die mini-scheenbeschermers en kousen vraagt Vinícius er misschien een beetje om…

Spelers nemen onnodig risico

Bij het zien van die lage kousen en scheenbeschermers met het formaat van een pakje kauwgom, word ik altijd een beetje akelig. Ik kan prima tegen bloed, ik moet lachen van filmpjes waar kinderen hun hoofd stoten en heb geen zwakke maag. Van voetbalblessures krijg ik echter de kriebels. Beenbreuken, verdraaiingen, botsingen: ik voel de pijn en trek wit weg bij een weerzinwekkende herhaling, waarin niets aan de verbeelding over wordt gelaten.

Neem bijvoorbeeld het duel tussen Heracles Almelo en Fortuna Sittard van begin maart. Na een schermutseling om de bal belandde de noppen van Heraclied Mats Rots bovenop het scheenbeen van Alen Halilovic. De Kroatische middenvelder droeg echter van die debiele sokjes met een pakje Camel Blue als scheenbeschermer. De nop van Rots? Die doorboorde het vel van de Fortuna-speler. Halilovic moest het veld geblesseerd verlaten. Die wond zag er niet fris uit.

Deze pijn had voorkomen kunnen worden als de oud-speler van AC Milan gewoon normale sokken had aangetrokken. Met normale scheenbeschermers. Die lage kousen, dat is een onnodig risico. Het dragen van zulke kousen zonder adequate bescherming verpest het moderne voetbal. Ik acht voetballers die op deze manier het veld betreden schuldig aan het bedreigen van een aloude kunstvorm: de vliegende tackle.

Trends komen en gaan

Het voordeel aan deze kousentrend is: trends zijn vergankelijk. Dat betekent dat het voetbal over pakweg vijf jaar wellicht weer vol zit met de vliegende tackle. Je weet wel, zo’n Nemanja Vidic-tackle. Of eentje van Gennaro Gattuso. Voor de oudere lezer: een tackle van Terry Butcher. En voor de echte veteranen: een tackle zoals je die in elke wedstrijd ooit in de jaren 60 en jaren 70 zag. Gewoon: geen angst, noppen naar voren en hopen dat je naast de bal ook een enkeltje meepakte. Dat laatste kan natuurlijk niet meer in het moderne voetbal, maar een mooie sliding… Hoe vaak zie je dat nog?

Om de trend van de vliegende tackle wat sneller te herintroduceren, heb ik een boosaardig idee: geef spelers als Vinícius nog maar een flinke schop. Niet te gek, maar gewoon, een professioneel tikje. Nét boven zijn als scheenbeschermer vermomde plakje ontbijtkoek. Ja, dat is onsportief, maar met die lage kousen is de marge tussen lompe overtreding en professioneel tikje te klein geworden. Die marge moet terug. En als dat niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks.

Over Casper Gout

Casper Gout (2000) is zijn journalistieke carrière pas net begonnen. Toch is hij allerminst een beginner. Als freelancer schrijft hij al jaren over amateurvoetbal voor De Persgroep. De afgelopen drie jaar verlegde hij zijn focus naar het betaald voetbal en publiceerde hij in o.a. voetbalmagazine ELF. Voor SoccerNews schrijft de Brabander met veel plezier over al het moois dat de Premier League te bieden heeft, met af en toe een verhaal over de Eredivisie of een andere competitie.