Strijder uit Ajax-jeugd maakt nieuwe start in uiterste puntje van Europa

Shaquill Sno heeft zich teruggevochten in het profvoetbal. De voormalig jeugdspeler van Ajax was anderhalf jaar clubloos, investeerde in Malta in zijn carrière en maakt nu een kansrijke nieuwe start in Azerbeidzjan. De wereld ligt aan zijn voeten. “Ho ho, we moeten niet te hard van stapel lopen.”

Shaquill Sno maakt herstart in Azerbeidzjan

Afgelopen zomer kreeg Shaquill Sno een berichtje via Instagram. Een zaakwaarnemer die hij niet kende vroeg of hij interesse had in een overstap naar Karvan Yevlakh in Azerbeidzjan. “Ik krijg heel veel van dat soort berichten. Je weet nooit of ze serieus zijn of dat het praatjesmakers zijn, maar ik reageer altijd. Ik ga ervan uit dat het niet waar is, totdat ik een contract krijg opgestuurd en er een vliegticket in mijn mailbox zit.” Dat gebeurde, want de rechtsback praat ons bij via de telefoon vanuit Mingecevir. Zijn dochtertje maakt kabaal op de achtergrond en de lijn hapert regelmatig. “Welkom in Azerbeidzjan”, lacht Sno.

Nadat de Instagram-agent met een concrete aanbieding kwam, stapte de Amsterdammer begin juli in het vliegtuig. Daarvoor deed hij al onderzoek naar zijn volgende bestemming. “Ik ken een paar jongens die hier gespeeld hebben. Anass Najah en Mohamed Hamdaoui bijvoorbeeld, mijn oude ploeggenoten bij Telstar. Ik kende het land zelf ook al, omdat ik in het verleden aanbiedingen heb gehad van clubs Azerbeidzjan. Toen heb ik me er al in verdiept.”

Welvarend land, ook voor voetballers

Het bevalt Sno goed in zijn nieuwe tijdelijke thuisland. “Het is veilig en de mensen zijn aardig. De Engelse taal is wel een dingetje, maar we hebben een tolk op de club, dus dat is geen probleem. Je kunt hier prima leven. Azerbeidzjan is een welvarend en goed ontwikkeld land. Het leven is goedkoop en je kunt als voetballer goed verdienen. Meer dan bij Telstar? Ja, zeker.”

Anderhalf jaar zonder club is lang

Telstar is één van de stations die Sno tijdens zijn carrière heeft aangedaan. Na de jeugdopleiding van Ajax, drie jaar in Velsen-Zuid en clubs in Noorwegen, Bulgarije en Roemenië zat hij maar liefst anderhalf jaar zonder club. “Dat is lang he”, beseft de verdediger. De vorige keer dat we hem spraken, in februari 2024, zat hij midden in die transfervrije periode. “Ik had wel wat aanbiedingen gehad, maar die paste niet bij mijn privésituatie. Ik was net vader geworden en wilde niet overal heen.”

Interesse uit Roemenië, Armenië en Oekraïne leidden niet tot een transfer. Voordat hij het wist, viel Sno tussen wal en schip. “Als ik dat had geweten, had ik eerder gekozen voor één van de clubs die interesse toonden. Nu moest ik een lange periode voor mijzelf trainen en hopen dat ik weer een kans zou krijgen. Ik maakte me geen zorgen, maar ik wilde wel weer aan de bak. Ik wilde weer voetballer worden en voor inkomsten zorgen, in plaats van mijn spaargeld uitgeven.”

Lees ook: Niet Ajax 1, maar Bulgarije en Roemenië: “Ik ben geen opgever”

De grote klapper

Na anderhalf jaar pakte hij de kans om naar Malta te gaan met beide handen aan. “Normaal gesproken zou ik daar niet zo snel heen gaan, maar ik moest iets doen. Ik moest weer minuten maken en mijzelf op de kaart zetten. Ik zag het als een mooi opstapje. Een soort kickstart van mijn carrière. Daar, bij Gzira United, heb ik een half seizoen alles gespeeld. Daarna kwam dit aanbod uit Azerbeidzjan. Daar was ik blij mee, want dit biedt weer perspectief. De competitie is goed, kijk bijvoorbeeld naar Qarabağ die in de Champions League tegen Ajax gaan spelen. Als ik het goed doe, zijn er binnen of buiten Azerbeidzjan genoeg volgende mogelijkheden.”

Door de ligging van Azerbeidzjan, tussen Oost-Europa en West-Azië, kan Sno zijn blik op twee continenten richten. Een transfer naar bijvoorbeeld Indonesië, Thailand of Japan zou de kers op de taart kunnen vormen. “Dat zie ik zeker zitten. Dan zou al het werk van de afgelopen jaren worden beloond. Ik heb prima verdiend in de landen waar ik gespeeld heb, ik mag niet klagen, maar je wilt altijd meer. De grote klapper moet voor mijn gevoel nog komen. Ik ben niet de jongste meer en moet aan mijn toekomst denken. Uiteindelijk voetbalt iedere speler ook voor de knaken.”

Honderdtachtig graden gedraaid

De uitdrukking ‘loon na werken’ gaat in zijn geval wel op. Sno, inmiddels 29 jaar, liet na zijn vertrek bij de Onder 19 van Ajax zien dat hij niet zomaar opgeeft. Zelfs anderhalf jaar zonder werkgever thuis zitten hield hem niet tegen. Nu ligt de wereld aan zijn voeten. “Ho ho, niet te hard van stapel lopen. Ik heb mijn situatie omgedraaid, ja, maar ik ben er nog niet. Ik moet nu echt een jaar knallen. Ik heb een contract getekend voor één seizoen. Als ik me nu in de kijker speel, is het volgend jaar zomer juist een voordeel dat ik transfervrij ben. Laten we dan weer bellen, om te kijken hoe de kaarten zijn geschud.”