Staren naar Arjen Robben is onhandig

Dat voetbal een pure vorm van plezier is, hebben de Deventer Simonis-helden van Go Ahead Eagles wel laten zien. Ja, winnen maakt altijd leuker, maar winnen zonder vele miljoenen zorgt klaarblijkelijk voor nóg meer enthousiasme. Door saamhorigheid. Een gevoel dat doorgaans begint bij de kids. Waar ieder doelpunt sowieso explosies van vrolijkheid veroorzaakt. Maar ook spanning, als plots Arjen Robben achter de afrastering staat.

Opinie: het plezier en de onbezorgdheid van jeugdvoetballers blijft onbetaalbaar

Gewoon een voorjaarsmorgen onlangs op een voetbalveld in grensplaats Kerkrade, even na elf uur. Terwijl de zon in gevecht was met het wolkendek over wie de meeste hemelse aandacht mocht krijgen, klonk er gegil vanaf een groene mat. Vele tientallen kinderen krioelden door elkaar heen met Messi-achtige schijnbewegingen of schoten tientallen ballen op speciale opblaaskussens met gaten daarin. Krijsen om niks of, eigenlijk, ook weer heel veel.

Deze taferelen brachten mij in één klap, of trap zoals je wilt, terug naar mijn kind zijn. Naar de tijd dat ik stiekem, duurde niet lang hoor want ik had vroege zelfkennis, hoopte ook ooit een voetballer van statuur te worden. Maar vooraleer plezier had in het spelletje, verlangde naar de geur van gemaaid gras, vele honderden uren voetbalde of mijn leven er van afhing. In schriftjes noteerden we de uitslagen, we lootten tevoren zelfs voor de wedstrijden.

Herinneringen aan het voetballertje zijn

Aan één flesje drinken had je genoeg voor de hele dag. Mobiele telefoons kenden we nog helemaal niet, dus laat staan dat er de godganse dag op getuurd werd. Er werd gejuicht bij goals en gedoken door bevriende keepers; de wereld lag letterlijk aan onze voeten. Al deze herinneringen snelden door mijn, inmiddels kaler geworden, hoofd op die doordeweekse morgen.

Rechts voor mij, op veld drie, trainde tegelijkertijd de selectie van Roda JC. Dit was de werkelijke reden van mijn bezoekje ter plekke. Werk gerelateerd. Glimlachend vertrok ik na dik een half uur, de dollende kinderkopjes in sporttenue weer passerend. Lekker ongedwongen, zoals dat eigenlijk ook moet. En voorlopig voor hen zeker ook nog even moet blijven.

Arjen Robben achter de afrastering

Niet lang daarna vertelde voetbalvader Bert Beenen uit het idyllische dorp Bocholtz mij dat hij met zijn voor eredivisionist Fortuna Sittard voetballende zoon, een talentrijke tiener, op een toernooi in Ede was geweest. Vele tientallen kilometers maken vanuit het diepe zuiden van Nederland voor die ene grote kinderdroom: profvoetballer worden.

De twaalfjarige Bram en zijn teamgenoten wilden natuurlijk winnen, maar ook gewoon plezier hebben. Wat zij echter niet wisten was dat er een regelrecht voetbalicoon in hun nabijheid aanwezig was. Een man die voor immer en altijd verbonden zal zijn aan Bayern München vanwege een doelpunt vol Europese roem maar ook aan die verdomde Spaanse teen: Arjen Robben.

Vanuit de staf kregen de Sittardse spelertjes verteld dat deze voormalig vleugelflitser langs de lijn zou staan te kijken. De talentjes werden gewaarschuwd, zodat er niet tijdens de eerste vijf minuten van de wedstrijd alleen maar naar de zijlijn gestaard zou worden naar onze Arjen. Had gekund natuurlijk, maar niet zo handig als je zelf wordt geacht om binnen de lijnen prestaties te leveren. Al wil elk voetbalgek kind het liefst wél naar Robben kunnen staren.

De droom van Bram

Ik kreeg achteraf een foto onder ogen die overigens, op verzoek van de fotograaf, niet gepubliceerd mocht worden: Arjen Robben die als toeschouwer als het ware over de schouder meekeek bij Limburgse Bram. Het jongetje in actie had het zelf nog niet in de gaten, maar zijn lichaamsbewegingen en balgevoel moesten op dat moment op de radar van de oud-international zijn verschenen. Al was dat maar voor heel even.

Voor Arjen Robben een doodgewone seconde in zijn leven, maar voor een kind een gebeurtenis o zo groot. Ik zag het met plezier, dat beeld. En dacht, ook op dát moment, terug aan vroeger. Toen ik ook een Bram was geweest.

Over Bjorn Thimister

Bjorn Thimister (1978) schrijft voor SoccerNews.nl onder andere over PSV, Fortuna Sittard, Roda JC, VVV en MVV. Ook richt hij zich onder meer op andere clubs in de Keuken Kampioen Divisie en Bundesliga en andere opmerkelijke zaken in het voetbal. Elke woensdag schrijft hij op SN een opinie. Hij is 25 jaar journalist. Tips? [email protected]