Revival van verguisde Ajax-backs: plots goede opties als vleugelspelers?

Ook dit seizoen zijn er voor Anton Gaaei hoge pieken en diepe dalen in het shirt van Ajax. Menigeen sprak er schande van dat hij onder meer tegen Go Ahead Eagles inviel als rechtsbuiten. Twee weken later was de Scandinaviër juist de gevierde man met een geweldige assist, en werd omgedoopt tot de ‘Deense Beckham’. Aan de linkerkant is het verhaal van de ooit verguisde Owen Wijndal minstens zo opmerkelijk te noemen. Is er voor dit duo toekomst op de vleugels of was het een noodgreep van Francesco Farioli?

Anton Gaaei en Owen Wijndal krijgen plots speelminuten op verrassende posities bij Ajax

In de zeer moeizame wedstrijd vorige maand op de Adelaarshorst mochten de Amsterdammers zich nog gelukkig prijzen met een 1-1 gelijkspel. Gaaei maakte direct na rust zijn opwachting in de plaats van Bertrand Traoré. Hoe diep was Ajax wel niet gevallen? De verguisde Deen die het grote Ajax van offensieve ideën moest voorzien. Gaaei kon weinig indruk maken en miste vervolgens het duel met RKC Waalwijk door een lichte enkelblessure.

De korte invalbeurt begin oktober tegen Groningen kende een heel ander gezicht. Alle ogen waren gericht op Wout Weghorst, die het als pinchhitter moest gaan doen. In blessuretijd stond het 1-1 en leek Ajax in de Johan Cruijff ArenA op weg naar puntenverlies. Maar…in de 91^ste minuut kreeg Gaaei vanaf de rechterflank de bal en krulde die perfect op het hoofd van de inlopende Weghorst. Het stadion ontplofte, waarna het even later ook nog de 3-1 kon vieren.

Na afloop was de lofzang groot voor Gaaei. Onder een Instagram-post van de jeugdinternational regende het positieve reacties. Niet in de laatste plaats van zijn ploeggenoten. Steven Berghuis, die het goed kan vinden met Gaaei, kwam met de bijnaam ‘Deense Beckham’ op de proppen. De assist tegen Groningen leek op een voorzet vanaf rechts van de Engelsman uit zijn beste dagen. Kristian Hlynsson trok de vergelijking met de legendarische assist van Trent Alexander-Arnold op Divock Origi bij de memorabele Champions League-comeback van Liverpool tegen FC Barcelona.

Eerder dit seizoen was Gaaei nog de gevierde man in het duel met Panathinaikos door de beslissende penalty in de bizarre strafschoppenserie tegen de touwen te jassen. Mooie momenten voor de Deen, die een zeer zwaar eerste jaar in Amsterdam kende. Hij zakte meerdere keren gigantisch door het ijs, beleefde onder zowel Maurice Steijn (Feyenoord) als John van ’t Schip (AZ) pijnlijke wissels, was mikpunt van bakken kritiek en kreeg met veel bedreigingen te maken. Dat kwam vooral door defensieve blunders, offensief liet hij zich bij momenten nog wel gelden. Bijvoorbeeld met de prachtige pegel tegen Go Ahead Eagles, terwijl hij de week ervoor nog een puike assist tegen PEC Zwolle afleverde. 

Wijndal van persona non grata naar nuttige invaller

Dan naar de linkerflank, waar met Owen Wijndal ook een bijzonder verhaal aan vast kleeft. Ook de 24-jarige Zaandammer kunnen we inmiddels wel verguisd noemen, al maakte hij minder diepe dalen mee dan Gaaei. Na zijn jaar in Antwerpen keerde Wijndal terug naar Amsterdam, waar er in de voorbereiding op het nieuwe seizoen mogelijkheden leken te liggen. Ar’jany Martha en later Borna Sosa vertrokken uit de Johan Cruijff ArenA, waardoor Wijndal en ook Anass Salah-Eddine de kans kregen om zich te tonen.

Wijndal speelde de nodige oefenwedstrijden en was zelf zeker niet ontevreden over zijn bijdrage. Een paar weken voor het sluiten van de transfermarkt kreeg hij echter een flinke opdoffer te verwerken. De uitpuilende selectie moest worden teruggebracht en het financieel geteisterde Ajax was naarstig op zoek naar geld. Een groep spelers werd in de uitverkoop gezet, tot zijn verrassing hoorde ook Wijndal daar bij.

“Ik begon hier met het idee dat ik heel graag in de basis wilde starten”, zei Wijndal destijds tegenover ESPN. Volgens de linksback ging het naar behoren. “Maar op een gegeven moment krijg je te horen dat je wordt teruggezet naar Jong Ajax… Dat was zeker een verrassing. Ik had het gevoel dat ik goed bezig was. De trainer sprak veel met me. Hij zei ook dat ik goed bezig was.”

Wijndal kreeg een aantal aanbiedingen van clubs, maar had daar geen goed gevoel over. Hij wilde Ajax ook niet zomaar inruilen. Zo bleef de voormalig AZ’er in de hoofdstad en mocht zich na het verstrijken van de deadline weer melden bij de hoofdmacht. Doordat de spoeling op de linksbackpositie achter eerste keus Jorrel Hato nog altijd dun is, liggen er kansen op speeltijd. Zo mocht Wijndal tegen Go Ahead Eagles en Slavia Praag beide duels ongeveer een half uur opdraven, in Deventer in een aanvallende rol.

Toekomst op de Ajax-vleugels?

Maar ziet Farioli in Gaaei en Wijndal daadwerkelijk goede opties als vleugelspelers? Het lijkt vooral op een noodgreep door de geringe opties die momenteel voor handen zijn. Door het late vertrek van Steven Bergwijn en Carlos Forbs is Mika Godts nog de enige linksbuiten in de selectie. Door de blessure van Steven Berghuis heeft Farioli aan de rechterkant Bertrand Traoré als laatste ervaren kracht over. Vleugelspelers Christian Rasmussen, Jaydon Banel en Amourrichio van Axel Dongen hebben potentie om te groeien, maar komen momenteel nog tekort voor het grote werk.

Zo lang de spoeling dun blijft op de vleugels liggen er (als vaste invallers) kansen voor Gaaei en Wijndal. De Italiaanse trainer lijkt het niet te deren om minder geschikte vleugelspelers op te stellen als dat in zijn ogen nodig is om de vaste krachten te ontlasten. Door de aanwezigheid van drie sterke centrumspitsen zou switchen naar 4-4-2 ook nog een mogelijkheid zijn, maar daar wil Farioli vooralsnog niet aan. Met zijn intense aanpak heeft hij in zijn eerste maanden juist de automatismen van 4-3-3 erin geslepen. Deze handvatten reikt hij aan bij alle spelers, ook backs die in de aanval worden geposteerd.