Poku ontwikkelt zich razendsnel: “Dit had ik niet verwacht”

Ernest Poku gaat de laatste maanden als een speer. De aanvaller van Jong Oranje maakt een vliegende start bij Bayer Leverkusen en wil die vorm ook tonen bij het nationale jeugdelftal. Zijn Ghanese roots, zijn goede opleiding bij AZ en een speciaal uitgekozen boek zijn de basis van de ontwikkeling van de 21-jarige buitenspeler. 

Na een bijzonder verleden werkt Ernest Poku aan zijn veelbelovende toekomst

Op de training richting de oefenwedstrijd tegen Jong Litouwen komt Poku met een grote glimlach het trainingsveld van de KNVB opgelopen. “Als ik op het veld sta, ben ik altijd blij”, vertelt de aanvaller. Het gelijkspel in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Bosnië en Herzegovina kan zijn goede humeur niet bederven, maar zorgde wel voor een dubbel gevoel. “Als je 31 schoten hebt, dan moet je er eentje maken. De scherpte voor de goal ontbrak, maar we gaan het rechttrekken.” 

Scherp zijn in de laatste fase van een aanval is precies een verbeterpunt waar Poku persoonlijk al een tijdje aan werkt. De veelzijdige buitenspeler wil zijn snelheid meer en meer koppelen aan rendement. Vorige maand tegen Jong Israël scoorde hij twee keer en ook bij Bayer Leverkusen heeft hij zijn eerste doelpunten gemaakt. “Ik had niet verwacht dat het zo snel zou gaan na mijn transfer van AZ, maar ik hoopte het wel. Je weet niet of het gaat gebeuren, maar hier werk je wel elke dag voor. Ik probeer mijn kansen te benutten.” 

Die goede ontwikkeling wil hij ook bij Jong Oranje laten zien. Om zijn stempel nog meer op wedstrijden te drukken, heeft Poku het doel gesteld dat hij negentig minuten lang scherp moet zijn. “Dat gaat goed. Daar ben ik blij mee. Ik heb bij AZ voor het eerst ondervonden hoe het is om drie wedstrijden per week te spelen. In het begin raakte mijn mentale energie snel op. Daarom raadde een van onze begeleiders mij aan om daar een boek over te lezen. ‘No Excuses’ heet het, van Brian Tracy. Dat heeft me geholpen om mijn focus langer te behouden tijdens wedstrijden.”

Goede jeugdopleiding bij AZ

Poku is één van de vele talenten uit de opleiding van AZ bij het nationale belofteteam van Nederland. Van de huidige groep zitten Ro-Zangelo Daal, Kees Smit, Wouter Goes, Dave Kwakman en Rome-Jayden Owusu-Oduro nog steeds in Alkmaar. Ook Jayden Addai speelde er tot de zomer. “Dat kan geen toeval zijn. Het zegt iets goeds over de opleiding van AZ. Ik ben blij dat ik daar heb kunnen spelen. Ik heb er altijd een goed gevoel gehad, ik kon mijzelf zijn, kreeg de kans om me te ontwikkelen en heb het eerste gehaald.”

Van jongs af aan speelde Poku samen met onder meer Jayden Addai. Afgelopen zomer vertrokken ze allebei naar het buitenland. Nu kwamen de jeugdvrienden elkaar bij Jong Oranje weer tegen. “We weten op het veld precies wat de ander wil. Ook daarbuiten hebben we een goede band. We delen dezelfde interesse, gaan soms samen eten of bowlen, dat vinden we leuk. We hebben nog veel contact en spreken elkaar regelmatig.”

Hard werken voor een plek in Oranje

Tegen Bosnië startte het duo op de flanken, maar Addai moest geblesseerd afhaken, net als later Antoni Milambo. “Dat hoort helaas bij het voetbal. We gaan ze zeker missen bij Jong Oranje, maar ik weet dat ze sterk zullen blijven en hard gaan werken aan hun herstel.” Mexx Meerdink, een andere oud-ploeggenoot bij AZ, raakte geblesseerd na zijn oproep voor het grote Oranje. “Hij is een hele goede speler en past goed bij dat team. Het is jammer dat ook hij niet kon spelen, maar ik weet zeker dat hij het heel goed gaat doen.” 

Als de AZ-jeugd daadwerkelijk de toekomst heeft, zou Poku samen met Meerdink en Addai op termijn de aanval van het Nederlands elftal kunnen gaan vormen. “Dat zou heel mooi zijn, maar ik denk dat Addai en ik nog wel hard moeten werken voor die plekken.”

Ghanese voorbeelden bij het Nederlands elftal

Poku heeft meerdere ijzers in het vuur, want naast het Nederlands elftal kan hij ook uitkomen voor Duitsland of Ghana. Hij legt uit hoe dat zit. “Ik ben geboren in Duitsland, mijn ouders zijn Ghanees. Op mijn zesde of zevende ben ik naar Nederland gekomen. Daarom zijn Duitsland en Ghana ook mogelijk, maar eerlijk gezegd heb ik daar nooit aan gedacht. Pas als die opties komen, ga je erover nadenken, maar ik heb nog niks gehoord. Voor nu is er maar één optie. Ik ben gewoon met mijn hoofd bij Oranje. Hopelijk blijft dat zo.”

Bij het Nederlands elftal spelen meerdere spelers met Ghanese roots, zoals Memphis, Brian Brobbey en Jeremie Frimpong. De Ghana Boys werden ze al genoemd. “Ik vind het mooi dat ze daar zijn, helemaal nu Memphis topscorer is geworden”, zegt Poku, die een overeenkomst ziet tussen de international met Ghanees bloed. “We hebben allemaal snelheid en kracht. Ik heb geen idee wat ze in Ghana eten, maar dat is een goede vraag aan Brobbey of Don-Angelo Konadu. Zij zijn allebei ijzersterk. Ik zal het Konadu wel even vragen hier bij Jong Oranje.” 

Mocht het een recept voor Ghanees krachtvoer opleveren, zou Poku het direct op zijn dieet zetten. Hij pakt alles aan om beter te worden, zelfs het lezen van een boek, iets waar andere voetballers niet aan zouden beginnen. “Misschien dacht ik ook zo in de jeugd, maar naarmate je ouder wordt, besef je dat je beter met mensen kan praten als je ergens mee zit. Wie weet kunnen ze je helpen. Ik blijf elke dag keihard werken en wil mezelf laten zien. Voor nu ben ik tevreden waar ik ben, maar als voetballer wil je altijd meer.” 

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door SoccerNews.nl (@soccernews__nl)