Jonker aan de kant, heft in eigen hand

Waar andere (top)landen zich de afgelopen jaren ontwikkeld hebben, staan de Oranje Leeuwinnen al drie jaar stil, zo niet achteruit gegaan. Een laffe tactiek en formatie liggen daar aan ten grondslag. Het opgebouwde vertrouwen werd teniet gedaan door Andries Jonker himself. Tijd om dieper op de kwestie in te gaan en hoe de Leeuwinnen nog iets kunnen bereiken dit toernooi.

Opinie: Jonker probeert zijn wanprestaties te camoufleren

We gaan terug naar de aanstelling van bondscoach Andries Jonker in augustus 2022. Eerlijk is eerlijk, het eerste jaar inclusief het WK in 2023 was best aardig. De resultaten waren prima en het spel redelijk oké. Toch werden we wederom door een topland uitgeschakeld in de kwartfinale, iets wat een repeterend verhaal blijkt te zijn. Slechts één keer werd er de afgelopen jaren van een topland gewonnen.

Dat gebeurde tijdens de allereerste vrouwen Nations League thuis tegen Engeland, met heel veel mazzel. Mede door een dik buitenspeldoelpunt van Daniëlle van de Donk wonnen Jonker en zijn Leeuwinnen met 2-1. Verder werden alle topwedstrijden tegen wederom Engeland, Duitsland, Spanje en de USA verloren en een enkele keer werd er gelijk gespeeld.

Absentie Miedema zorgt voor laffe tactiek en formatie

Na die ene overwinning tegen Engeland was toenmalig aanvoerder Sherida Spitse er als de kippen bij om te melden dat Nederland gewoon nog bij de top hoort. Gevalletje realiteit uit het oog verliezen. Die Nations League begon in september 2023. Het begin van het einde. 3-5-2 (of 5-3-2, hoe u het noemen wilt) voerde de boventoon en daar werd niet van afgeweken.

Vivianne Miedema was tussen 2022 en heden nauwelijks inzetbaar vanwege grote blessureperikelen. Het vertrouwde 4-3-3 werd in de prullenbak gedaan en alles stond in het teken van tegenhouden en onaantrekkelijk resultaatvoetbal. Waar de Leeuwinnen gebaat zijn bij spelen op hun favoriete positie waar zij het beste renderen, werden ze misbruikt. Brugts en Pelova belandden op de wingback posities en moesten continu op en neer totdat ze erbij neervielen. Dit ging ten koste van hun aanvallende kwaliteiten.

Lieke Martens en Lineth Beerensteyn werden van de flanken gehaald en samen voorin geposteerd. Dat liep niet. Simpel. Martens en Beerensteyn zijn geen spitsen en al helemaal niet in een 3-5-2. Vaak stonden zij geïsoleerd. Zelfs tegen (met alle respect) landen als België en Schotland werd deze tactiek gehanteerd. Voor deze landen was het eenvoudig om aanvallen te stoppen. Een overvloed aan speelsters in de as, niemand wist waar ze de bal kwijt moesten.

Pelova en Brugts continu kantelend en als zij dan een keer de bal kregen om naar voren te gaan, konden ze de bal nergens kwijt of hadden dubbele dekking. Als je iets niet moet doen tegen dit soort landen, dan is het centraal de meeste mensen posteren. Zeker gezien de kwaliteiten die Nederland heeft zijn goede vleugelaanvallers essentieel. Kijk naar Martens en Beerensteyn onder voormalig bondsoach Sarina Wiegman. Een lust om naar te kijken, dartelend langs de buitenkant, afwisselend naar binnentrekkend voor het beste rendement.

Lucky Jonker

Spitsen als Katja Snoeijs, Fenna Kalma en Romée Leuchter kregen nauwelijks kansen, zij waren kansloos bij Jonker. Doelpuntenmachine of niet, dat vond Jonker maar weinig relevant. Alles moest behoudend zonder Miedema. Het veldspel was de afgelopen jaren regelmatig niet om aan te zien en men kwalificeerde zich ternauwernood voor het EK in Zwitserland dat nu onderweg is. Ook in 2022 kwalificeerde Nederland zich voor het WK 2023 pas in de laatste wedstrijd tegen Ijsland in de 93ste minuut..

De afgelopen maanden laaide de kritiek van zowel fans als media op over de prestaties van Jonker en de Leeuwinnen. Vooral de keuzeheer moest het ontgelden. Danny Koevermans zei onlangs bij ESPN dat hij het niet meer kon aanzien dat zijn pupil Brugts continu werd misbruikt als linksback. Een regelrechte schande vond hij het. En met hem meerderen. Waarom speelsters niet op hun beste plek zetten? Waarom Andries?!

Engeland en Frankrijk staan voor de deur

De eerste groepswedstrijd werd weliswaar met 3-0 gewonnen van nummer 29 van de wereld Wales, maar overtuigend was het niet. Vooral de eerste helft leken de speelsters last van de spanning te hebben en was daar de individuele klasse van Miedema voor nodig om de spanning te doorbreken. In de tweede helft was de koek op bij Wales en combineerde Oranje er prima door heen.

Miedema, net op tijd fit om mee te doen aan het EK, speelt sinds een paar wedstrijden weer mee. In welke formatie? U raadt het al: 4-3-3! Waarom al die jaren 3-5-2 spelen… Iedereen wist dat wanneer Miedema terug kwam er direct 4-3-3 zou worden gespeeld. Dan kun je beter getraind blijven in die formatie. Jonker probeert de druk momenteel weg te houden en de media de schuld te geven. De hand in eigen boezem steken zit er niet in.

Fans en media zijn maar al te graag positief over onze toppers, maar er moet ook naar de realiteit gekeken worden en dat is dat het de afgelopen jaren totaal niet draaide met deze laffe tactiek. Het wordt tijd dat de speelsters opstaan en zelf het heft in handen nemen wil je een kans maken tegen Engeland en Frankrijk. Met Jonker blijft het een Russisch roulette.