‘Ik ben inmiddels een beetje Ihattaren-moe, eerlijk gezegd’

Sinds zijn terugkeer op de Eredivisie-velden, in het shirt van RKC, houdt Nederland de verrichtingen van Mohamed Ihattaren weer nauwlettend in de gaten. Misschien wordt er zelfs wel iets té veel op hem gelet, zo stelt columnist Sjoerd Mossou van het Algemeen Dagblad.

Sjoerd Mossou over Ihattaren-hype: ‘De mensen vreten het, maar waar hebben we het over?’

Dat de ontwikkeling van Ihattaren zó nadrukkelijk in de spotlights staat, begint Mossou te irriteren. “Al die mensen die steeds met veel bombarie verkondigen dat ze Ihattaren ‘echt het allerbeste gunnen’ en ‘heel erg hopen dat hij terugkomt aan de top’: ik word er ondertussen een beetje weeïg van.” Mossou zou het zeker ‘een prachtig verhaal’ vinden als Ihattaren alsnog de top bereikt. “Maar inmiddels ben ik ook wel een beetje Ihattaren-moe, eerlijk gezegd. Wij van de media doen er zelf aan mee natuurlijk, ook op deze plek weer, maar mag het misschien een onsje minder allemaal? Dat vond ik al toen hij net doorbrak, dat vond ik na comeback nummer 4 en dat vind ik nu nog steeds.”

Rondom duels van RKC gaat het ‘oeverloos’ over Ihattaren, merkt Mossou. “Elke invalbeurt of assist wordt breed uitgemeten op televisie, op nieuwssites. Dat wordt allemaal aangeklikt, blijkbaar, de mensen vreten het, maar waar hebben we het nu helemaal over? Zijn voorgeschiedenis kennen we allemaal, maar anno 2025 heeft Ihattaren toch vooral de status van een doodnormale, tamelijk modale voetballer. Zelfs bij RKC, de hekkensluiter van de Eredivisie, heeft hij niet eens een vaste basisplaats, alle goede bedoelingen van zijn begeleiders en coaches ten spijt.”

“In zes jaar tijd heeft hij nog geen honderd profwedstrijden gespeeld, de laatste drie jaar slechts een handjevol. Er lopen in de Eredivisie tientallen voetballers rond die – op basis van hun prestaties – veel méér aandacht verdienen dan Ihattaren”, aldus Mossou tot slot.