‘Hoofdpijndossier’ voor Giovanni van Bronckhorst

In het afgelopen seizoen was er nogal veel te doen om de aanvoerdersband bij Feyenoord. Nu moet Giovanni van Bronckhorst zijn captain kiezen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Wie kiest Van Bronckhorst als aanvoerder bij Feyenoord?

Zijn voorganger Robin van Persie koos voor Sem Steijn (en niet voor Quinten Timber), maar die moest de band in de winterstop weer afstaan aan Timon Wellenreuther. Zo’n situatie wil je natuurlijk liever voorkomen.

Jean-Paul van Gastel weet dat het niet altijd makkelijk is om aanvoerder te zijn in De Kuip. In het Algemeen Dagblad zegt hij: “In de provincie gebeurt er nooit wat en bij Feyenoord elk uur, bij wijze van spreken. De aandacht, de druk, de camera’s die op je gericht zijn: alles wordt uitvergroot. Feyenoord is dan een heel andere wereld waarin je binnenstapt. Voor sommigen kan het aanvoerderschap een last zijn in plaats van een zegen.”

Ook Karim El Ahmadi was aanvoerder in Rotterdam-Zuid: “Laat je het op de trainingen afweten, dan kom je als aanvoerder ook niet lekker over. Je moet in alles het goede voorbeeld zijn, je mag niet verzaken en als het niet loopt, dan zullen de mensen als eerste naar jou kijken. Je bent ook constant met anderen bezig en kunt niet langer alleen met jezelf bezig zijn.”

Pierre van Hooijdonk wijst naar vorig seizoen: “Misschien dacht Robin er destijds anders over, maar een aanvoerder hoort bij de drie, vier beste spelers van de selectie te zitten. Dat was Sem op dat moment niet.” Steijn werd er zo nu en dan zelfs naast gezet: “Dan wordt het een lastige situatie. Ik denk dat de buitenwacht soms onderschat wat het inhoudt. Het is fijn als je aanvoerder een zekerheidje is. Die durft dan ook nog eens nadrukkelijker aanwezig te zijn dan wanneer hij nog zoekende is.”

Ook Gio moet een moeilijke beslissing nemen: “Het probleem zit in het feit dat je nu best veel buitenlandse jongens in de selectie hebt en dat het verloop vrij snel gaat. Dan zie je dat de drang er is om een Nederlandse jongen aanvoerder te maken. Het is ook makkelijker qua communicatie en hij kent de club ook net iets beter. Daarom waren de keuzes vorig jaar best bijzonder.”

“Een club wil een aanvoerder die de zogenaamde brandjes blust voordat ze een echt vuurtje worden en verwacht dat de aanvoerder op allerlei momenten meedenkt over wat het beste is. Het is leuk voor de media, maar je wil niet iemand hebben die impulsief is”, sluit Van Hooijdonk af.