‘Gedrag Robin van Persie verandert compleet na transfer’

Sinds de overstap van sc Heerenveen naar Feyenoord is er een hoop veranderd aan het gedrag van Robin van Persie, stelt zijn vrouw Bouchra van Persie. In 2018 keerde de oud-spits ook al terug bij de club waar hij zijn eerste stappen in het profvoetbal zette.

‘Complete gedragsverandering Robin van Persie’

Afgelopen zomer werd Van Persie gepresenteerd als hoofdtrainer van sc Heerenveen. Het was de eerste keer dat hij als coach op eigen benen ging staan in het betaald voetbal. Heel lang duurde het avontuur in Friesland niet, want na het ontslag van Brian Priske kwam Feyenoord uit bij de clublegende. Van Persie was lang werkzaam in de jeugdopleiding van de Rotterdammers en mocht het nu laten zien in de hoofdmacht. Die terugkeer in Rotterdam-Zuid deed Van Persie goed, zo zag zijn vrouw Bouchra. “Robin is erg impulsief. Met de jaren zag ik dat rauwe randje vervagen”, vertelt ze in gesprek met Helden Magazine.

Pas na zijn terugkeer bij Feyenoord, kregen mensen de Van Persie uit het dagelijks leven te zien. “Ik kende die Robin allang, maar hij hield altijd een soort scherm om zich heen. Een vriend zei ooit: ‘Mensen in Nederland kijken heel anders tegen Robin aan. Als je hem kent, weet je hoe zacht, lief, grappig en leuk hij is.’ Ik vroeg me af waarom anderen dat niet zagen.” Volgens deze vriend kwam dit doordat Van Persie vaak vol emotie voor de camera verscheen na wedstrijden. “Daardoor kwam hij soms boos over. Bij Feyenoord verdween dat bozige helemaal, hij was veel relaxter.”

Van Persie kan zich wel vinden in de uitleg van zijn vrouw. “In Engeland moest ik constant presteren, anders stond er meteen een ander klaar. Ik moest altijd op mijn best zijn”, stelt de oud-spits. Bij Feyenoord zag de wereld er opeens heel anders uit. “Ik hoefde niets meer te bewijzen, ik kwam puur om plezier te hebben. Die enorme druk, die ik mezelf jarenlang had opgelegd, viel weg.” Toch moest hij zichzelf die druk opleggen om het maximale uit zijn carrière te halen. “Zonder die prestatiedrang had ik het in Engeland nooit gered.”