‘Feyenoord pakt problemen in selectie proactief aan’

Feyenoord was richting de interlandperiode erg goed in vorm. Dat zag ook journalist Pieter Zwart van Voetbal International. Hij analyseert de transferzomer, waarin meerdere belangrijke spelers binnen werden gehaald.

Pieter Zwart: ‘Ik vind het leuk om naar het huidige Feyenoord te kijken’

Zwart opent, in podcast Kein Geloel: “Ik vind het leuk om naar het huidige Feyenoord te kijken. Toen Van Bronckhorst kwam, wist ik niet exact wat ik moest verwachten. Met de combinatie van de hele staf eromheen was ik nieuwsgierig naar wat je ging zien. Wat je nu terugziet op het veld, zit dichtbij het voetbal dat Slot speelde sinds hij vertrokken is. Iets wat ook weer apart is, want ze wisten heel lang dat hij een keer zou vertrekken. Dan zou je denken: Feyenoord gaat door op die lijn, maar daar waren ze heel erg vanaf aan het zwalken. Nu zijn ze weer terug richting die lijn, dat is leuk om naar te kijken.”

De journalist vervolgt: “Het valt ook op dat Feyenoord in het selectiebeleid meteen bepaalde problemen, die je heel vorig seizoen hebt zien terugkomen, proactief heeft aangepakt. Feyenoord heeft vorig jaar in het selectiebeleid best wel aparte keuzes gemaakt. Er werd altijd verteld dat Van Persie voor heel aanvallend voetbal stond. Vervolgens kwamen er twee centrale verdedigers met Watanabe en Anel Ahmedhodzic, wat twee prima centrale verdedigers zijn die goed kunnen verdedigen, maar die niet heel goed zijn als het gaat om linies uitspelen in de opbouw.”

“Vooral Ahmedhodzic was een balafpakker. Tegenstanders wisten toen ook: daar hoef je geen druk op te zetten, want die kan de bal wel hebben. In het begin van het seizoen ging het aardig, maar toen deed Valente in zijn eentje de opbouw. Tegenstanders zagen dat ook, bekeken de beelden en dachten: weet je wat wij moeten doen tegen Feyenoord? We moeten Valente uitschakelen. Daarna kwamen er natuurlijk de blessures en dan was er heel weinig om vanuit het voetbal tot kansen te komen.”

Lof voor Vanhoutte en Mármol

Met de huidige selectie is er meer balans, ziet Zwart. “Nu zie je dat er met Charles Vanhoutte een echte controleur werd binnengehaald. Op het middenveld zijn er andere keuzes gemaakt. Nu heb je met Zechiël en Valente twee middenvelders die creatief iets kunnen doen. Dat heeft impact op de gehele puzzel die je nu terugziet bij Feyenoord.”

Zwart gaat verder: “Ik ben wel echt fan van Mármol, ik vind dat een hele fijne speler, maar in de hele compositie is Vanhoutte misschien wel belangrijker. Met de manier waarop Feyenoord druk zet, hoog op het veld, krijg je als effect dat tegenstanders vaker de lange bal gaan hanteren. Dan wint een van je centrale verdedigers het luchtduel. Vorig seizoen zag je vervolgens dat Targhalline en Valente om die tweede bal moesten strijden. Targhalline kan dat wel een beetje, maar ze zijn allebei niet echt gebouwd voor dat element. Vanhoutte kan dat veel beter.”

“Daarnaast is Vanhoutte goed in het bewaken van de organisatie. Feyenoord speelt met hele aanvallende backs. Als je dan ook nog middenvelders hebt die als natuurlijk gedrag hebben om bij te willen sluiten, dan kun je als trainer afspraken maken, maar ze hebben het instinct om aan te vallen. Vanhoutte heeft dat niet. Dat is heel prettig, waardoor je centrale verdedigers altijd beschermd worden. Trainers zijn dol op types zoals Rodri en Busquets.”

“Die bewaken die zone voor de verdedigers, daar ontstaan vaak de meeste tegendoelpunten. Dit zijn jongens die niet in de samenvatting voorkomen, maar wel als eerste op het wedstrijdformulier worden geplaatst. Met Vanhoutte laat je Valente en Zechiël er ook beter uitzien, dat zijn creatieve voetballers. Als je hen in de Vanhoutte-rol stopt, zijn ze de helft van de tijd aan het nadenken: o ja, ik mag eigenlijk niet naar voren, want ik moet de balans bewaken. Dan gaan ze niet meer echt doen waar ze goed in zijn. Dankzij Vanhoutte kunnen ze vrijer voetballen. Dat voegt hij toe aan dit Feyenoord”, aldus Zwart tot slot.