Eigenwijze Van Persie is nog even onafhankelijk als in 2002 tegen Inter

De Champions League-wedstrijd van Feyenoord tegen Internazionale brengt herinneringen naar boven aan het seizoen 2001-2002. Een jonge Robin van Persie beleefde dat jaar zijn doorbraak tijdens een succesvolle Europese campagne. Een oud interview met de huidige Feyenoord-trainer laat zien dat hij in essentie niet veel is veranderd ten opzichte van zijn achttienjarige zelf, die een blessure verzweeg om te spelen tegen Inter. “Grote voetballers nemen risico’s op het veld en daarbuiten.”

Inside over de mindset van Robin van Persie richting Feyenoord – Internazionale

Nadat Feyenoord het eerste deel van de halve finale in Milaan met 1-0 had gewonnen, moest in Rotterdam de finaleplek worden bemachtigd. Een grote wedstrijd, die de jonge Van Persie ondanks een bovenbeenblessure niet aan zich voorbij wilde laten gaan. En dus vertelde hij niks over zijn fysieke ongemak aan trainer Bert van Marwijk. In het boek 2002: De Europese helden van Feyenoord, geschreven door SoccerNews-journalist Jesper Langbroek, blikt de oud-aanvaller terug op zijn gewaagde keuze van destijds.

“Ik wilde de wedstrijd tegen Internazionale zo graag spelen dat ik niet bij de trainer meldde dat ik geblesseerd was aan mijn bovenbeen. De training daarvoor was ik op één been doorgekomen. Ik wilde niet accepteren dat ik niet kon spelen. Mijn lichaam zei stop maar mijn geest wilde door. Ik kende de grenzen van mijn lichaam in die tijd nog niet goed. Ik speelde door tot ik niet meer kon lopen. Dat was ik gewend op de pleintjes. Mensen moesten me van het veld aftrekken om me te laten stoppen met voetballen.”

Van Persie offerde zich met succes op tegen Inter

Zijn opoffering bleef tegen de Italianen niet zonder beloning. Van Persie verbeet de pijn en zette vroeg in de wedstrijd aan de linkerkant een dribbel in. Hij ging buitenom bij de verdediging en gaf een voorzet op maat, die door Pierre van Hooijdonk bijna door het net heen werd gekopt.

“Mijn passie voor voetbal was een extra wapen. De motivatie kwam vanuit mijn botten. Dan ga je soms tegen beter weten in door grenzen”, legt Van Persie uit. “Achteraf gezien was het niet slim om te starten tegen Inter, omdat Van Marwijk na een half uur zijn eerste wissel kwijt was. Maar ik gaf de assist bij de 1-0, dus daarmee maakte ik het goed. Ik geloof in de kracht van grenzen opzoeken. Grote voetballers nemen risico’s op het veld en daarbuiten. Als je je niet durft te onderscheiden, ben je één van de paar miljoen spelers die lekker tegen een bal aan trappen. Dat wilde ik niet zijn.”

Onafhankelijk zijn en blijven

In zijn nog jonge carrière als trainer liet Van Persie zien niet bang te zijn voor risico’s. Bij sc Heerenveen ging hij een aantal keer met ruime cijfers onderuit, maar hij hield vast aan zijn aanvallende speelwijze. Na de 9-1 nederlaag tegen AZ zei de Rotterdammer: “Wij zullen onszelf blijven, ook als het even tegenzit.”

Zijn rampzalige keuze om zijn keeper te wisselen in de slotfase van de bekerwedstrijd tegen Quick Boys, verdedigde hij ook. “Dat het niet gebruikelijk is, is voor mij geen reden om het niet te doen. Het pakt niet lekker uit. Daar mag je mij dan op aankijken, dat is prima. Maar ik sta er volledig achter.”

Nu stapt hij halverwege het seizoen over van Heerenveen naar Feyenoord, en weer slaat Van Persie kritische geluiden van de buitenwereld in de wind. In het boek over de UEFA Cup, opgetekend in 2021, gaf de toenmalig spitsentrainer van Feyenoord al een inkijkje in zijn onafhankelijke levensinstelling. “Ik heb gedurende mijn carrière altijd mijn eigen plan getrokken. In het begin moest ik wennen aan alles om het voetbal heen, zoals politieke spelletjes of meningen van buitenaf. Ik heb bewust gekozen om daar niet mee bezig te zijn en ben me gaan focussen op de zaken waar ik invloed op had. Voor mijzelf bedacht ik wat mijn principes zijn en wat ik belangrijk vind, zowel op als naast het veld. Is iemand het niet met me eens? Jammer dan.”

Eigenwijs of eigenzinnig?

Van Persie besefte zich al tijdens zijn actieve loopbaan dat het volgen van zijn eigen weg voor weerstand zou zorgen. “Het is voor andere mensen die jou willen inzetten lastig als je onafhankelijk wordt. Ik had geen lijntjes met de media en ik hield me afzijdig van politieke spelletjes. Mensen konden mij niet in een hokje plaatsen. Dat bracht weerstand, maar op lange termijn was het de beste manier. Ik wilde dicht bij mijzelf blijven en mijn eigen principes naleven. Ik had geen zin om iedere keer met de wind mee te draaien. Dan verlies je jezelf en dat wilde ik niet.”

In de afgelopen jaren is Van Persie dicht bij zichzelf gebleven. Zijn levensinstelling zoals hij die vier jaar geleden beschreef, klinkt niet anders dan bij zijn presentatie bij Feyenoord. Op de eerste persconferentie als trainer van zijn jeugdliefde gaf Van Persie aan dat hij niet de illusie heeft dat iedereen het altijd met zijn keuzes eens zal zijn. Op de vraag van NOS-verslaggever Joep Schreuder of hij eigenwijs of eigenzinnig is, antwoordde hij: “Nou, ik denk beiden. Ik zie het zo: ik kijk vooral naar kansen. Risico’s liggen altijd op de loer. Daar houd je rekening mee, maar dat is voor mij nooit leidend.”

UEFA Cup enige internationale prijs Van Persie

Als speler leverde zijn mentaliteit hem een glansrijke carrière op. Dat begon allemaal in het seizoen 2001-2002, waarin hij de UEFA Cup won. Achteraf gezien werd het zijn enige internationale prijs als speler. “Daardoor heeft de UEFA Cup altijd een speciaal plekje gehouden. Een kleine versie van de beker staat nog steeds in mijn woonkamer. Ik heb niet veel bekers staan, maar die wel. Het is een mooie herinnering aan het begin van mijn carrière.”

“Ik ben door de jaren heen zeker veranderd. Als je twintig bent, zie je de wereld anders dan wanneer je ouder bent. Dat is logisch. Ik heb ervaringen opgedaan en mijn eigen pad bewandeld. Met vallen en opstaan, maar nooit met opgeven. Elke keer heb ik doorgezet, na een blessure, een nederlaag of een vervelende ervaring. Ik leer van wat er achter mij ligt en deal met wat er voor me ligt. Dat hoort bij voetballen op het hoogste niveau, maar net zo goed bij het leven erna.”