Dumfries doet boekje open: “Mijn carrière woog toen zwaarder”

Er is dit seizoen een duidelijk statement afgegeven in de strijd tegen racisme. Toch heeft PSV-aanvoerder Denzel Dumfries de indruk dat er nog een heleboel werk aan de winkel is.

“Ik was twaalf jaar, het was een training bij mijn amateurclub. „Arubaanse bootvluchteling”, noemde mijn trainer me. Ik stond op het veld, hij riep het waar al mijn teamgenoten bij waren. Hij vond het een grapje, maar zo voelde het niet”, vertelt de rechtsback aan het NRC. “Je bent op zo’n moment even heel alleen, je wordt heel klein als persoon.”

In de kleedkamer werd Dumfries voor ‘aap’ en ‘Zwarte Piet’ uitgemaakt. “Daar reageerde ik dan meteen op, fel. Daarna herhaalden ze het vaak niet nog een keer. Maar toen mijn trainer me zo noemde, durfde ik niks te zeggen. Ik was boos, zo van: hoe kan dat nou? En aan de andere kant was ik verdrietig. Thuis heb ik het aan mijn ouders verteld. Die hebben de trainer opgebeld, en hij heeft zijn excuses aangeboden. Ik heb nu goed contact met hem.”

Dumfries stelt dat de hoeveelheid racisme onderschat wordt. Ook later in zijn carrière kwam het Zwarte Piet-verhaal weer aan de orde. “Ik heb toen nauwelijks gereageerd, maar ik was echt pissig, zoiets is toch onacceptabel? Maar ik heb niks gezegd. Ik heb mijn vader gebeld, mijn moeder, mijn zaakwaarnemer. Ik had de keuze om er melding van te maken. Maar ik heb dat niet gedaan, puur uit egoïstisch oogpunt, of mensen dat nou goed vinden of niet. Ik ben bezig met een missie, ik wil de top halen. Mijn carrière woog toen zwaarder dan het conflict opzoeken. Dat was wel moeilijk, want ik dacht: dit klopt echt niet.”