Driessen gaat los na ‘huilverhaal’: “Zelf voor gekozen”

Valentijn Driessen heeft geen goed woord over voor het feit dat bijna de helft van de trainers en technisch directeuren aangeeft dat ze de werkdruk te hoog vinden liggen in de voetballerij. De journalist noemt het ‘een huilverhaal’.

‘Trainersvak stelt eigenlijk niks voor’

“De trainer die de werkdruk in het profvoetbal niet aan kan of te veel stress ervaart bij zijn functioneren, is niet op zijn taak berekend. Die conclusie durft de CBV natuurlijk niet te trekken in hun rapport over werkdruk en stress bij hun leden”, laat Driessen optekenen in De Telegraaf. “Op de keper beschouwd stelt het vak van hoofdtrainer allemaal niet zo veel voor als die profcoaches zelf willen doen geloven. Ze worden omringd door een heel team dat ze allerhande zaken uit handen nemen, zodat ze kunnen functioneren als een veredelde manager. Het nemen van beslissingen is z’n hoofdtaak. Gemiddeld zal een Eredivisie-trainer verantwoordelijk zijn voor zo’n vijftig mensen inclusief spelers.”

Eigenlijk ‘stelt het allemaal niks voor’, vindt Driessen. “In de voetballerij krijgen ze er evenwel veel beter voor betaald dan de manager van KPN met vijftig man/vrouw onder zich. Om te chargeren: ga op de vuilniswagen staan en je zal niet meer stress ervaren dan dat je je rondje op tijd moet voltooien.” Hoofdtrainers ‘zijn juist bevoorrecht’, stelt de journalist. “Als boegbeeld van een club liggen ze soms onder vuur en worden soms bewierookt. Tegen een ruime financiële beloning. Bij hun keus staat echter niemand met een pistool op hun hoofd.. Wees eerlijk naar jezelf en neem verantwoordelijkheid voor jezelf en de club.”

‘Enige zelfreflectie zou de huidige lichting trainers en aankomende lichtingen sieren’

Het vak bestond vijftig jaar geleden al op dezelfde manier, zegt Driessen. “Toptrainers als Rinus Michels en Ernst Happel deden alles zelf, werden kritisch gevolgd door de media, voerden strijd met ijdele, egotrippende bestuurders en met de onzichtbare vijand, de zogenaamde vijfde colonne. Indertijd moest er ook gewonnen worden, stond er veel geld op het spel en vonden er meedogenloze afrekeningen plaats in selecties en met trainers.” Wel zijn de sociale media er bij gekomen. “Die wordt te pas en te onpas aangehaald door vooral de trainer-coaches zelf. Als een soort van excuus, terwijl je het zelfs als trainer in de Eredivisie of Eerste Divisie gewoonweg kan negeren.”

“Enige zelfreflectie zou de huidige lichting trainers en aankomende lichtingen sieren. Niet allemaal in de rij staan, zeggen dat je van je hobby en passie je beroep hebt gemaakt om eenmaal in de felle schijnwerpers van het hoofdtrainerschap te gaan zeuren over te veel werkdruk en stress. Ze zijn er als volwassen kerels zelf bij als ze instappen.” Trainers die 24/7 met voetbal bezig zijn, zijn ongeschikt, denkt Driessen. “Ken je beperkingen. Dat maakt zo’n onderzoeksrapport naar werkdruk en stress met als aanbeveling het pamperen van profcoaches overbodig. Niemand hoeft medelijden te hebben met de hoofdtrainer van een club in het Nederlandse profvoetbal. Ze hebben er allemaal zelf voor gekozen.”