De spitsenneus van de Rotterdamse titelfavoriet

Met de onlangs aangetrokken Richie Omorowa (20) als regelrechte goalgetter mag Excelsior zich dé kampioenskandidaat in de Keuken Kampioen Divisie noemen. Niet voor het eerst hebben de rood-zwarte broeken een topspits weten te ontdekken. Een duik in de clubgeschiedenis laat bewijst dat duidelijk. In Kralingen scoorden centrumaanvallers vaak aan de lopende band.

Inside: Zweed Omorowa zoveelste ontdekte goalgetter van slim Excelsior

De degradatie afgelopen seizoen vanuit de Eredivisie was voor Excelsior een grote sof. In eerste instantie leek Marinus Dijkhuizen, in het verleden overigens qua doelpunten ook een aardige spits, nog heel even als hoofdtrainer te kunnen aanblijven. Maar clubleiding van de Rotterdammers besloot om de lange ex-prof naar huis te sturen en één van zijn assistenten, Ruben den Uijl, naar voren te schuiven als hoofdverantwoordelijke.

De beleidsbepalende mensen bij de huidige KKD-club zijn oud-speler Daan Bovenberg als algemeen directeur en Niels van Duinen als zijn technische rechterhand. Die laatste toverde via contacten de Zweedse Ivoriaan Richie Omorowa (20) uit zijn hoge hoed als nieuwe aanvalsleider. Dát was de grote hoop althans toen hij overkwam van het relatief onbekende Brommapojkarna.

Driouech

Een en ander is inmiddels werkelijkheid geworden want aan de hand van Omorowa, negen doelpunten in acht duels, mag Excelsior zich tot één van de topkandidaten voor de titel in de Keuken Kampioen Divisie rekenen. Een mooie opsteker voor de club uit de wijk Kralingen, en logischerwijs ook voor technische baas Van Duinen die, voor een aardig bedrag, linksbuiten Couhaib Driouech (16 doelpunten in 101 duels) naar PSV zag verkassen.

Doelpunten, doelpunten, en nog eens doelpunten. In de voorbije jaren viel het op dat Excelsior vaker een spits in huis had die een heus neusje voor de goal had. Afgelopen seizoen was dat de Ier Troy Parrott, die was gehuurd van Tottenham, goed voor tien goals in de Eredivisie. Daarmee maakte hij indruk, waarna AZ hem aantrok.

IJslandse doelpuntenmachine

In vroegere tijden was er ook ene Elías Már Ómarson, die 44 doel trof in 97 wedstrijden. De kleine IJslander met lange blonde manen maakte indruk met zijn doelpunten. Tegenwoordig is hij overigens actief bij NAC. Guyon Fernandez was ook zo een aanvaller die het spreekwoordelijke vizier vaker in de juiste richting had staan.

De al enige gestopte tijd aanvalsleider wist het tot 38 doelpunten te schoppen (en te koppen) in 81 wedstrijden. De lange en ietwat bonkige Lars Veldwijk kon er ook wat van, de spits die tegenwoordig al een aantal jaar in het buitenland actief is, wist maar liefst 35 het net te laten bollen in 45 duels voor Excelsior.

Van Rotterdam tot in Bologna

Thijs Dallinga deed het in het een later stadium ietsjes beter: 36 goals in 44 ontmoetingen met een tegenstander. De goalgetter verdiende er een transfer mee naar het Franse Toulouse. Daar zette hij zijn goede ontwikkeling keurig voort en dit seizoen verdient hij zijn centen bij Bologna, in de beresterke Italiaanse Serie A.

De Ier David Connolly had in het nog verdere verleden zonder twijfel één van de beste gemiddels als doelpuntenmachine in het tenue van Excelsior: de kleine aanvaller maakte maar liefst 26 goals in maar 23. Dan kun je een aardig potje ballen. Deze lijst van spitsen laat zien dat de beleidsbepalers van de ‘kleine’ club uit de havenstad in de voorbije decennia heel vaak een neusje hadden en hebben voor goeie aanvallers.

Broer van de baas

Feit is dat je met een veel scorende aanvaller vaker een grotere kans maakt op een prijs. Dit seizoen zou dit dus met de eerdergenoemde Omorowa ook zomaar kunnen voor Excelsior in de KKD. Mike van Duinen (13 goals in 98 wedstrijden), de broer van technische baas Niels, staat overigens op dit moment ook nog altijd onder contract bij Excelsior.

Hij kan dit seizoen zijn gemiddelde nog wat opkrikken, maar met één doelpunt in tot nu zes duels, zal hij niet bij de echte grote goalgetters gaan horen die Excelsior ooit gekend heeft.

Kampioen met goaltjesdief?

En voor een kampioenschap in de Keuken Kampioen Divisie is het hebben van een goalgetter misschien wel een vloek. Met alle eerder genoemde Kralingse goaltjesdieven vierden ze nog nooit het kampioenschap van de Eerste Divisie.