De sluimerende onrust bij Willem II

Willem II promoveerde afgelopen seizoen uit de Keuken Kampioen Divisie en tijdens de huidige voetbaljaargang was de eerste fase prima. Maar inmiddels waart langzamerhand het degradatiespook rond bij de Tricolores. Of dit de komende maanden helemaal gaat verdwijnen, is nog maar de vraag.

Inside: Willem II kent na aardige competitiestart plots toch degradatiestress

De Belg Peter Maes kwam in de voorbereiding op het afgelopen seizoen, op voorspraak van toenmalig verantwoordelijke baas Martin van Geel, als hoofdtrainer naar Willem II. Dit werd uiteindelijk een succeshuwelijk, want de Tilburgers werden kampioen in de Keuken Kampioen Divisie (KKD).

Fans verkeerden in euforie, de stap naar de Eredivisie kon weer gemaakt gaan worden. Architect Maes had een elftal getekend dat simpelweg de sterkste was op het tweede profniveau van Nederland.

De ‘verdwenen’ middenmoot

Dit seizoen was het eerste streven, hoe begrijpelijk ook, handhaven. Maar de start van Willem II bleek meer dan veelbelovend, waardoor er op een gegeven moment zelfs een stevige plek in de middenmoot een feit was.

Nou ja, een feit. Voor wat betreft dat laatste ging praktisch heel Nederland daar zelfs in geloven, maar naarmate de laatste fase van de competitie nadert is van die glorie nog maar weinig overgebleven.

Brabantse stress

Het is inmiddels weer tijd voor bittere (degradatie)ernst voor Maes en zijn manschappen. Zijn ploeg is namelijk afgezakt richting de plekken die doorgaans zorgen voor stress in de slechtste zin van het woord.

Van sportieve vreugde is hierdoor nog maar heel weinig sprake in het Koning Willem II-Stadion. De club uit Tilburg moet heel erg op zijn tellen gaan passen om, in ieder geval, niet op een plaats terecht te komen waar om degradatie naar de KKD gespeeld moet gaan worden. Dat zou een doemscenario zijn voor de club die zoals gezegd een heel goede competitiestart had.

Onlangs werd er in eigen huis maar nipt (2-3) van FC Utrecht, nadat er eerder flinke nederlagen waren geleden tegen concurrenten als RKC, FC Groningen en Sparta, verloren. De Brabanders vochten voor wat ze waard waren, maar stonden desondanks na dik negentig minuten jakkeren met lege handen.

Opmerkelijk was één van de conclusies die na afloop werd getrokken door een betrokkene: “Pas op: ook dit is niet genoeg.” Een flink staaltje van realiteitszin, dat impliceerde dat in de Eredivisie simpelweg andere wetten reageren.

Alarmfase één

Opperhoofd Maes nam als zalvende heelmeester de woorden “onze neuzen stonden weer in dezelfde richting, de juiste richting” in de mond. Maar de ervaren rot zal in zijn hoofd ook maar al te goed beseffen dat voor Willem II langzamerhand een eerste alarmfase is aangebroken die zorgen moet baren.

Peter Maes gaf dit zelf na het FC Utrecht-verlies overigens ook toe: “Uiteindelijk ben ik vooral ontgoocheld. Dit komt heel hard aan, omdat we onszelf niet belonen voor een goed optreden. Maar pas op: ook dit is niet genoeg, hè? We moeten hier niet in gaan berusten. Ik denk wel dat iedereen ziet en voelt dat dít de manier is waarop wij het moeten doen. Met deze energie, niet anders, elke week opnieuw.”

Het feit dat hij dit naar de buitenwereld benoemd, is op het eerste gezicht niet gunstig. Omdat ‘inzet tonen’ en ‘met energie voetballen’ normaal zouden moeten zijn. Ook binnen Willem II weet men echter heel goed dat het spreekwoordelijke dubbeltje op het einde van de rit zomaar eens de andere, en dus verkeerde, kant op zou kúnnen vallen.

Horroreinde

Van die realistische gedachte moet alles en iedereen zich terdege doordrongen zijn in Tilburg, zo klinkt het rondom de club. Anders krijgt de competitiefilm die zo een mooi begin kende, uiteindelijk een horroreinde. En daar, ja daar zit voetbalgek Tilburg helemáál niet op te wachten. Maar ondertussen is de eerste onrust wel al aan de oppervlakte verschenen, zeker na het meest recente verlies in Deventer bij Go Ahead Eagles.