De handhavingsheldenstatus van Carl Hoefkens

NAC zorgde vorig seizoen voor een mirakel door via de play-offs te promoveren naar de Eredivisie. Tot op heden hebben de Bredanaars op dat niveau meer dan keurig gepresteerd, onder leiding van een duidelijke Belg mét baard: Carl Hoefkens. Deze ex-prof is goed op weg een heldenstatus te gaan krijgen bij de fanatieke aanhang. Die van handhavingskunstenaar.

Inside: Belg Carl Hoefkens laat NAC boven verwachting uitstekend presteren

Jean-Paul van Gastel was vorig seizoen nog gevierde man nadat hij als nummer acht van de Keuken Kampioen Divisie een soort van promotiewonder verrichtte. De geboren Bredanaar en oud-speler van Feyenoord vierde het daaropvolgende feestje hierna nog mee, maar was daarna spoorslags vertrokken.

De in Nederland als trainer relatief onbekende Carl Hoefkens werd door de clubleiding van NAC vastgelegd als zijn opvolger. Dit leidde tot gefronste wenkbrauwen bij sommige sceptici, maar echt beargumenteerd werd die niet. Er was niet meer te horen dan ‘die naam zegt ons niet echt wat’, maar bleef het dan ook wel bij.

Europese verrassing

Alle (voorbarige) kritiek is inmiddels sowieso verstomd en lijkt zelfs helemaal verdwenen bij de Brabantse volksclub. Dat heeft, natuurlijk, vooral te maken met de geleverde prestaties tot nu toe in de competitie. De geel-zwarte promovendus staat halverwege het eredivisieseizoen namelijk op 22 punten, wat heeft gezorgd voor een keurig plekje in de middenmoot. De plekken die aan het einde van de rit recht geven op deelname aan de play-offs om Europees voetbal zijn hierdoor zelfs in zicht.

Al is daar eigenlijk, zeker naar de buitenwereld toe, niet echt iemand mee bezig. Handhavind blijft namelijk het voornaamste doel voor heel de NAC-familie. De bovengenoemde Carl Hoefkens speelt hier als hoofdtrainer een belangrijke rol in. De Belg blijkt namelijk, samen met zijn technische stafleden, een slimme tacticus als het gaat om het bestrijden van tegenstanders.

Ruggensteun van Peter Maas

Bovendien is het hem gelukt om het vuurtje in zijn spelersgroep aan te wakkeren, waardoor er door iedereen binnen zijn selectie voor elke meter gestreden wordt. Niet geheel toevallig het soort voetbal waar de supporters van NAC voor op de banken staan, immer en altijd.

Belangrijke steunpilaren in het geheel zijn onder meer controlerende middenvelder Max Balard, de van Feyenoord gehuurde Leo Sauer en het centrale blok achterin met Jan Van den Bergh en zijn kompaan Leo Greiml. Hand hierin heeft logischerwijs technische baas Peter Maas, die tot op heden geluk heeft met de spelers die onder zijn leiding zijn gehaald.

Andere niet weg te denken pionnen in de Hoefkens-vechtmachine zijn mannen als Clint Leemans, Dominik Janosek en Raul Paula, Leo Sauer. Namen van oud-ADO Den Haag-verdediger Boy Kemper en Fredrik Oldrup Jensen moeten hierbij ook niet worden vergeten. De spreekwoordelijke NAC-puzzel past prima in elkaar.

Waardoor de afstand tot de gevaarlijke directe degradatieplaatsen en ook die plek meteen daarboven, die om play-offs voor degradatie óf handhaving, is ruimschoots op dit moment. Waardoor men in het Rat Verleg Stadion – in ieder geval voorlopig – rustig achterover kan gaan leunen. Zaak is dan echter wél dat er punten gepakt moeten blijven worden.

Feit is namelijk dat de middenmoot waarin de Bredase profclub staat in de Eredivisie heel erg breed is. Een paar verliespartijen zou zomaar meteen een aantal ‘daalplekjes’ op de ranglijst kunnen betekenen. Waardoor het alsnog onrustig bij en rondom NAC kan worden, al gaat daar eigenlijk niemand vanuit.

Belg op een sokkel

Het is namelijk ook zo dat áls NAC ijzersterk de komende twee maanden blijft spelen, dat dan handhaving vast zal staan. Dán zal Carl Hoefkens, met in zijn kielzog Peter Maas, op een sokkel gehesen worden. Om hem door de aanhang te lauweren voor de zeer knappe prestatie die men heeft geleverd.

Hiervoor zullen de fans echter nog heel even geduld moeten hebben. Ondertussen zal er ongetwijfeld tijdens thuiswedstrijden een exta biertje worden getapt. Niet om het verdriet te verdrinken, maar om de vreugde te vieren. Dát is in de voorbije decennia bij NAC zeker ook weleens anders geweest.

NAC bruist op dit moment als nooit tevoren, maar dan wél omdat het voetbal op het veld om aan te zien is en – niet geheel onbelangrijk – ook nog veel punten oplevert. Fans van wat oudere leeftijd zullen terugdenken aan glorietijden toen klasbakken als Ton Lokhoff, Peter Remie en Pierre van Hooijdonk nog speler waren en uitgroeiden tot lokale helden.

Misschien dat aan dát lijstje nieuwe namen toegevoegd kunnen gaan worden, ergens in mei dit jaar.