Bosz: ‘Verschrikkelijk als je zulke dingen hoort over je eigen kind’

Peter Bosz heeft PSV voor het derde seizoen op rij naar een kampioenschap geleid. De trainer gaf deze week een bijzonder duo-interview samen met moeder Tiny, aan het Eindhovens Dagblad.

Duo-interview ED: PSV-trainer Peter Bosz met moeder Tiny (86)

De 86-jarige Tiny erkent dat ze altijd bloednerveus is rond wedstrijden. “Als Peter speelt, ben ik heel gespannen. Ik loop weet-ik-hoe-vaak naar het toilet.” Peter herkent dit gevoel wel, als zijn eigen zoon Gino voetbalt. Hij kwam uit voor profclubs als Vitesse, Heracles Almelo, SC Cambuur en Go Ahead Eagles, en later voor de amateurs van WSV uit Apeldoorn. “Gezonde spanning is het. Toen Gino moest voetballen, ging ik af en toe bij ‘m kijken bij Go Ahead Eagles. Verschrikkelijk! Ik snap nu hoe moeilijk het voor m’n moeder moet zijn. Ik heb die spanning al bij Gino, terwijl ik uit die wereld kom én zelf op het veld heb gestaan. Omdat het je kind is, kun je niet relativeren.”

“Mensen op de tribune houden geen rekening met vader-zoon, die zeggen primair dat-ie er niets van kan. Het is verschrikkelijk als je dat hoort over je eigen kind. Als hij de bal kreeg, hoopte ik alleen maar dat hij ‘m niet zou verspelen. Ik heb zelf in de grootste stadions gespeeld, voor honderdduizend mensen. Zenuwachtig was ik niet, want ik had het zelf in de hand. Het is alsof je tweehonderd rijdt op de snelweg. Heb ik nooit gedaan, natuurlijk, maar ik zou niet zenuwachtig zijn. Maar náást iemand…”, aldus Bosz.

‘Voor familie verschrikkelijk als iemand met woorden helemaal wordt afgebroken’

Tiny vraagt zich negentig minuten lang af ‘hoe lang de wedstrijd nog duurt?’ “Of juist of het al tijd is, als ze voor staan. Als ze achter staan, gaat de tijd weer veel te snel. Ik kijk ook naar veel andere wedstrijden, naar Liverpool tegen Galatasaray. Wat ging hij tekeer, hè, Slot? Ik kijk dan zonder spanning, dat is lekker rustig.”

Kritiek is hen niet vreemd. “Je hebt analisten, journalisten en supporters en die zeggen wat ze zien. Zo hoort het ook. Maar of iedereen zich realiseert wat erachter zit? Een moeder, zus, broers, kinderen, kleinkinderen? Ik snap dat je daar geen rekening mee kunt houden, maar het is voor familie verschrikkelijk als iemand met woorden helemaal wordt afgebroken. Het gaat om de manier waarop dingen gezegd worden. Ik laat het wel van me afglijden, maar het is een groot verschil als ze het over m’n kind zouden zeggen..”