Bestuur wilde Erik ten Hag ‘monddood maken’

Erik ten Hag is tegenwoordig technisch directeur bij FC Twente. In het verleden is hij juist nog eens, als speler, gebotst met de directie in Enschede. En wel in 2001, nadat nota bene vlak voor een KNVB Bekerfinale.

Uitspraak over vuurwerkramp schoot in verkeerde keelgat

Ten Hag moest de finale tegen PSV destijds bijna missen. “Het bestuur wilde mij monddood maken, vanwege mijn uitspraken na de vuurwerkramp in Enschede een jaar eerder. De dag na de ramp stond de wedstrijd tegen Feyenoord op de planning, maar wij wilden niet voetballen. De clubleiding dwong ons tot spelen. Daar schaamde ik me voor en na die wedstrijd heb ik op televisie gezegd dat de halve stad in brand stond en dat het een gebrek aan leiderschap was dat we toch moesten voetballen”, vertelt Ten Hag aan het Helden Magazine.

“Die uitspraak werd mij niet in dank afgenomen. Met als gevolg dat trainer Fred Rutten onder druk werd gezet om mij, ondanks een doorlopend contract, niet meer op te stellen. Maar Fred liet zich de les niet lezen en koos gelukkig voor mij én in het belang van het elftal. Met de beker als resultaat. De blijdschap en emotie die je dan voelt, zijn zoiets onbeschrijfelijk moois. Ook omdat het nog maar de tweede prijs in de historie van de club was. Terugkijkend is het zonde dat het daarbij is gebleven.”

Eén van de hoogtepunten uit zijn voetballeven

In 2015 vertelde Ten Hag al eens dat de gewonnen bekerfinale tegen PSV, na strafschoppen, één van de hoogtepunten uit zijn voetballeven is: “Ik heb nog wel een paar hoogtepuntjes gekend in mijn carrière. Maar ja, dat is toch wel hét hoogtepunt. Er was een complete volksverhuizing uit het Oosten op de finaledag. Er kwam ontzettend veel los in Enschede en de regio na die winst. Het was extra emotioneel omdat het een jaar na de vuurwerkramp was.”

“Dit toernooi is voor de meesten hier dus de enige kans om een echte prijs te pakken. Slechts een enkeling zal nog eens een stap maken naar de echte top en een kans krijgen kampioen te worden. Dat houd ik mijn spelers uiteraard voor. Al ga ik ervan uit dat ze dat zelf ook wel beseffen. Toen ik nog voetbalde, wisten we dat dondersgoed.”