Adieu van een blonde bulldozer met leeuwinnentanden: Stefanie van der Gragt

Opruimen die bal. En wel zo snel als mogelijk! Onconventioneel. Met het mes tussen de tanden ook, ie-de-re negentig minuten weer. Zo voetbalt Oranjeleeuwin Stefanie van der Gragt (30) al vele jarenlang. Op succesvolle wijze. De verdedigster is bezig aan haar afscheidstournee. Nog even, en dan zegt zij definitief adieu.

Stefanie van der Gragt is heel belangrijke kracht in team Oranje Leeuwinnen, maar haar sportieve einde nadert

Theo Laseroms en Rinus Israël. Twee illustere namen uit de geschiedenis van Feyenoord die, ooit in een verleden, de Europa Cup 1 in de wacht wisten te slepen. Als blok in de achterhoede, cipiers vóór hun eigen doel. Wie bij de tegenstanders dacht ‘even’ te kunnen gaan scoren, moest langs deze mannen.

Angst kenden Theo en Rinus niet. Bij lange na niet zelfs. Bijkans alles was geoorloofd om de overwinning in de wacht te slepen. Bij de Oranje Leeuwinnen bij bondscoach Andries Jonker loopt ook zo een type rond: Stefanie van der Gragt. Oermens in sporttenue. Bulldozer als het moet, zonder enige terughoudendheid.

Wesley Hoedt

In Heerhugowaard stond jaren geleden haar voetbalwieg, toen zij hier geen ballen bij Reiger Boys. Grappig genoeg in hetzelfde team als Wesley Hoedt, die later ook nog het Nederlands elftal zou halen. Na een verblijf bij Kolping Boys, trok Van der Gragt in de zomer van 2009 het shirt aan van AZ om daarmee in de Eredivisie te gaan spelen.

Er werd de KNVB beker gewonnen, maar in 2011 besloot de Alkmaarse profclub om te stoppen met de vrouwentak. Via SC Telstar VVNH en FC Twente, kwam de sportieve carrière van Van der Gragt daarna in een forse stroomversnelling: het grote FC Bayern München klopte namelijk bij haar aan, over een transfer hoefde zij daarom niet lang na te denken.

Oranjedebuut

Tussendoor was Stefanie van der Gragt overigens ook al opgeroepen voor Oranje. Haar noeste arbeid en fel verdedigen was namelijk ook opgevallen in de Zeister bossen. De datum 8 maart 2012 was voor haar een bijzondere, want op die dag debuteerde Van der Gragt in het Nederlands elftal in een vriendschappelijk duel met Zwitserland.

Terwijl ze daarna geleidelijk aan een basisspeelster werd, verruilde de blondine Duitsland voor Ajax. In Amsterdam deed ze precies hetzelfde als bij de oosterburen: tegenstanders uitschakelen en dus spitsen er van weerhouden dat zij doelpunten konden maken. Met succes, want de beker én het kampioenschap werden binnengesleept.

Barça

In de Spaanse zon was haar dadendrang en immer aanwezige concentratie op het veld klaarblijkelijk een issue geworden, want in het voorjaar van 2018 zette zij haar krabbel onder een contract bij FC Barcelona. Van Heerhugowaard in een vogelvlucht van een aantal jaar naar de stad waar Johan Cruijff tot in der eeuwen een voetbalgrootheid zal zijn.

Stefanie van der Gragt was ook daar een heel belangrijke kracht, die slim door de technische staf op waarde geschat werd. In 2019 werd zelfs de finale van de Champions League bereikt, terwijl een jaar later de kampioenvlag gehesen kon worden. Een terugkeer bij Ajax gaf de ervaren voetbalster daarna het beste gevoel en onlangs stond zij nog op het veld bij het Italiaanse Internazionale.

Ondertussen vertoeft ze met ‘haar’ Oranje Leeuwinnen, na dik honderd interlands gespeeld te hebben, op het WK in Australië en Nieuw-Zeeland. Niet om zomaar wat uit te bollen, zeker niet. Stefanie van der Gragt is in de verdedigingslinie een hele belangrijke kracht. Vanwege haar tomeloze inzet en haar onorthodoxe speelwijze.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Stefanie Van Der Gragt (@svandergragt)

Uitstervend ras

Als de bal weg moet, dan moet hij ook als de wiedeweerga weg. Niks geen trucjes, hakjes of andere gekke bewegingen. Dat alles is allemaal niet aan haar besteed. Bondscoach Andries Jonker liet zich onlangs ontvallen dat Van der Gragt nog van de oude stempel is. “Je ziet haar type spelers steeds minder.”

De voormalig assistent van Louis van Gaal gaf zijn mandekster hiermee een verkapt compliment, want zij is dan wel van een uitstervend ras maar eigenlijk nog altijd onmisbaar in zijn team. Ver weg van haar Nederlandse geboortegrond zal de ervaren Oranje Leeuwin haar allerlaatste wedstrijd(en) op topniveau spelen.

Want hierna is het goed geweest, zo vindt ze zelf. Stefanie van der Gragt is namelijk al enige tijd moeder en zal, op korte termijn, aan de slag gaan als technisch manager bij de AZ Vrouwen, die weer terug in competitie zijn. De schoenen gaan aan de wilgen, de bulldozer is bijna uitgeraasd. Zou er nog een prachtig afscheid via de voordeur middels een wereldtitel in zitten?