Op weg naar het WK - Deel 10

12 Mar 2010 om 20:30 | Reageer nu

Op 11 juni om vier uur in de middag trappen Zuid-Afrika en Mexico af, waardoor ze het WK voetbal mogen openen. Columnist Mart Waterval beschrijft wekelijks de stijgende WK-koorts. Vanaf april zal hij vanuit het hol van de leeuw verslag doen, wanneer hij een half jaar in het Duitse Münster zal gaan wonen. Deze week: De spitspositie

Sinds de jaarwisseling heeft het leven van Bert van Marwijk een positieve wending genomen. Met uitzondering van het definitieve afscheid van doelman Edwin van der Sar en de blessure van Rafael van der Vaart is de Oranjeselectie succesvol op weg naar Zuid-Afrika. Waar de bondscoach eerder nog kon twijfelen over de speeltijd van verschillende internationals hebben er mooie transfers plaatsgevonden. Het vertrek van Edson Braafheid bij Bayern München vormt hier een goed voorbeeld van, want inmiddels heeft hij een basisplaats bij Celtic.

Toch zal Van Marwijk niet bezorgd zijn geweest over de linksbackpositie. Hoewel Giovanni van Bronckhorst niet meer het niveau heeft dat hij op het EK in Oostenrijk en Zwitserland wist te bereiken (herinnert iedereen zich nog de rush in de wedstrijd tegen Italië, waardoor Dirk Kuijt kon scoren?), bestonden er bij de bondscoach hoogstwaarschijnlijk de meeste kopzorgen over de spitspositie. En dat zijn zorgen die een bondscoach van Nederland lang niet gehad heeft. Oranje had de afgelopen tien jaar immers de beschikking over spitsen als Dennis Bergkamp, Patrick Kluivert, Pierre van Hooijdonk, Roy Makaay en Jerrel Hasselbaink.

Twee namen ontbreken in bovenstaand rijtje. Deze twee spelers hebben de afgelopen weken de zorgen over de spitspositie verkleind. Zij gaan de voorkeur krijgen boven Robin van Persie en Dirk Kuijt in de punt van de aanval. Dat zou in elk geval mijn voorkeur hebben, want Van Persie en Kuijt zijn in het huidige elftal beter op hun plaats achter de diepste aanvaller. Wie het mysterieuze tweetal is dat uit zal vechten wie in de spits mag beginnen, mag voor de echte voetballiefhebber geen vraag meer zijn.

Allereerst is de situatie van Klaas-Jan Huntelaar bij AC Milan zienderogen verbeterd. Hoewel de ex-Ajacied niet altijd als diepste spits acteert en regelmatig op de rechterflank wordt geposteerd, heeft hij het pluche van de reservebank in het San Siro inmiddels verlaten. Hierdoor lijkt een uitverkiezing voor de eindronde van het WK vrijwel zeker. De vraag is echter of Huntelaar een basisplaats toebedeeld zal worden, want het goede spel van die andere spits lijkt voor hem slecht uit te gaan pakken. Indien fit en in vorm is Ruud van Nistelrooy namelijk nog immer onbetwist als aanvalsleider. De Brabander heeft inmiddels een poosje afscheid genomen van het nationale elftal en is zwaar geteisterd door verschillende kniekwetsuren, maar etaleert sinds enkele weken weer zijn wereldklasse. Zo scoorde hij al enkele malen in de Bundesliga en was hij trefzeker tegen Anderlecht in de Europa League. Hij lijkt vastbesloten om te proberen ons land aan haar eerste wereldtitel te helpen.

Niets dan respect voor Van Nistelrooy, die overal en altijd heeft gescoord. Na (topscorers)titels te hebben gewonnen bij PSV, werd zijn transfer naar Manchester United in 2000 met een jaar vertraagd door het tweemaal afscheuren van kruisbanden. Eenmaal op Old Trafford betoverde hij de fans van de Mancunians vervolgens met enorm veel doelpunten. Na een onverklaarbare ruzie met manager Sir Alex Ferguson vertrok hij onverwacht bij de club uit Manchester en tekende hij een contract bij Real Madrid. Hier sloeg met twee landstitels op zak het blessurespook opnieuw toe. Het aantrekken van Cristiano Ronaldo, Kaká en Karim Benzema zou uiteindelijk het einde van Van Nistelrooy in Madrid inluiden. De afgelopen transferperiode tekende hij bij het Duitse Hamburger SV, om mede met het oog op het WK weer aan spelen toe te komen. De loopbaan van de aanvaller toont aan dat een selectie voor de eindronde een geweldige verbetering van de mentale weerbaarheid binnen Oranje zou betekenen. Bovendien kan de Brabander met zijn ervaring en uitstraling, en de daarmee samenhangende hoge plaats in de hiërarchie van het team, de jongere kemphanen wellicht in bedwang houden.

Hoewel Van Nistelrooy nooit bekend heeft gestaan om zijn fenomenale techniek, blijkt uit verschillende goals dat hier toch weinig aan kan schorten. Bekend is de pirouette op het EK in de wedstrijd tegen Frankrijk, waaruit Arjen Robben uiteindelijk scoorde, maar ook bij United prikte de spits enkele fenomenale doelpunten binnen. De solo tegen Fulham zal bij veel Britten nog in het geheugen gegrift staan.



Bron: Youtube

Het EK heeft bewezen dat de aanwezigheid van een internationale topspits het verschil kan maken. Van Nistelrooy zou de perfecte kapstok van het Nederlands elftal vormen. Hiervan zou het creatieve drietal achter hem geweldig kunnen profiteren. Het fantastische en doelgerichte spel van de spits bij HSV stemt tevreden. Voorlopig is het echter wachten op de speler zelf, die zich nog wel even officieel beschikbaar dient te stellen voor Oranje.

Bert van Marwijk zal zich in dat geval over de spitspositie zeker geen zorgen meer hoeven maken.

Auteur: Mart Waterval Bron:

• Delen op Twitter
• Delen op Facebook
• Delen op Hyves
• RSS

2 reacties Reageer nu

Schrijf een reactie

Om een reactie te plaatsen moet je ingelogd zijn.
Nog geen lid? Registreer je dan nu!